II OW 78/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska –Szary (spr.) Sędzia del. NSA Jacek Hyla Protokolant Justyna Rosińska po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2010 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy z wniosku Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie z dnia 29 września 2010 r. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Starostą Jasielskim a Dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie w przedmiocie wskazania organu właściwego w sprawie wydania pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie wód opadowych z terenu dróg na Osiedlu (...) w ramach zadania pn. (...) postanawia wskazać Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie jako organ właściwy w sprawie. UZASADNIENIE Pismem z dnia 29 września 2010 r. skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. wniósł o rozstrzygnięcie negatywnego sporu kompetencyjnego, zaistniałego pomiędzy nim a Starostą J., przez wskazanie Starosty J. jako organu właściwego do wydania pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód polegającego na odprowadzaniu wód opadowych z terenu dróg na osiedlu G. w J. w ramach zadania pn. "Wykonanie projektu budowlano – wykonawczego budowy ulic K., P. i K. w J.". W uzasadnieniu ww. wniosku wskazano, że pismem z dnia 28 lipca 2010 r., znak: (...), Burmistrz Miasta J. wystąpił do Starosty J. z wnioskiem o udzielenie ww. pozwolenia. Jednocześnie wykonawca wskazał lokalizację inwestycji – działki nr (...) i (...) obręb (...) G. oraz nr (...) obręb (...) Ż. Starosta J. postanowieniem z dnia (...) sierpnia 2010 r., nr (...), przekazał wniosek w trybie art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) Dyrektorowi Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. celem załatwienia zgodnie z właściwością. Zdaniem Starosty przedmiotowe przedsięwzięcie realizowane będzie na działce nr ewid. (...) stanowiącej teren zamknięty, w związku z czym w niniejszej sprawie znajduje zastosowanie przepis art. 140 ust. 2 b ustawy z 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019 ze zm.), zgodnie z którym w przypadku, gdy szczególne korzystanie z wód lub wykonywanie urządzeń wodnych jest związane z przedsięwzięciem realizowanym w części na terenie zamkniętym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, dla całego przedsięwzięcia pozwolenie wodnoprawne wydaje dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. w uzasadnieniu wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego stwierdził, że Starosta J. błędnie interpretuje ww. przepis ustawy Prawo wodne i dokonuje jego niedopuszczalnej wykładni rozszerzającej. Zgodnie z art. 140 ust. 1 ustawy Prawo wodne organem właściwym do rozpoznania spraw, w tym wydawania pozwoleń wodnoprawnych, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, co do zasady, jest starosta wykonujący to zadanie jako zadanie z zakresu administracji rządowej. Zgodnie natomiast z art. 140 ust. 2a ustawy Prawo wodne, w przypadku, gdy szczególne korzystanie z wód lub wykonywanie urządzeń wodnych odbywa się na terenach zamkniętych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, pozwolenie wodnoprawne wydaje dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej. Literalne i funkcjonalne znaczenie słowa "odbywa się" ma zasadnicze znaczenie dla właściwego określenia zakresu właściwości organu w przedmiocie dotyczącym i odnoszącym się do szczególnego korzystania z wód lub wykonywania urządzeń wodnych objętego treścią tego przepisu. Wpływa także, zdaniem Dyrektora, na rozumienie treści art. 140 ust. 2b tej ustawy, jako odnoszącego się do szczególnego korzystania z wód i wykonywania urządzeń, jako realizowanego na terenie zamkniętym. Okoliczność natomiast, że przepis art. 140 ust. 2a i 2b Prawa wodnego jest przepisem szczególnym względem art. 140 ust. 1 i 2 tej ustawy, wyłączającym właściwość innych organów o których mowa w art. 140 tej ustawy, uzasadnia stanowisko o wykluczeniu możliwości dokonywania jego wykładni rozszerzającej. Ponadto, w ocenie organu wnoszącego o rozstrzygnięcie sporu, przedmiotowe przedsięwzięcie nie będzie realizowane na terenie zamkniętym, tj. na działce nr ewid. (...), na co wskazuje sam wnioskodawca postępowania o wydanie pozwolenia wodnoprawnego, jak i przedłożony przez niego operat wodnoprawny. W odpowiedzi na ww. wniosek Starosta J. wniósł o uznanie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. za organ właściwy do wydania przedmiotowego pozwolenia wodno prawnego. W uzasadnieniu ww. pisma Starosta wskazał, że w niniejszej sprawie spełnione są wszystkie przesłanki przesądzające o właściwości Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej. Z dokumentów załączonych do wniosku wynika, że działka nr (...) na której m.in. będzie realizowane przedmiotowe przedsięwzięcie, leży na terenie zamkniętym należącym do PKP S.A. Uzasadniając powyższe Starosta powołał się na decyzję nr 45 Ministra Infrastruktury z 17 grudnia 2009 r. w sprawie ustalenia terenów, przez które przebiegają linie kolejowe, jako terenów zamkniętych, której odpis załączono do niniejszego pisma, decyzję Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w R. z (...) lipca 2010 r., znak: (...), znajdującą się w aktach sprawy, oraz pismo Miasta J. z 30 listopada 2010 r., którego odpis również dołączono do niniejszej odpowiedzi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądy administracyjne rozpoznają, na podstawie art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), spory o właściwość oraz spory kompetencyjne. Przez takie spory należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też żaden z nich nie uważa się za właściwy do załatwienia sprawy (spór negatywny). Spory kompetencyjne są sporami między organami jednostek samorządu terytorialnego, a organami administracji rządowej (art. 22 § 2 k.p.a.). Rozstrzyganie sporów kompetencyjnych, zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a., objęte jest właściwością Naczelnego Sądu Administracyjnego. W niniejszej sprawie powstał negatywny spór kompetencyjny pomiędzy Dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. a Starostą J. o to, który z tych organów jest właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód polegającego na odprowadzaniu wód opadowych z terenu dróg na osiedlu G. w J. w ramach zadania pn. "Wykonanie projektu budowlano – wykonawczego budowy ulic K., P. i K. w J.". Zgodnie z treścią art. 140 ust. 1 ustawy Prawo wodne starosta jest organem właściwym do wydawania pozwolenia wodnoprawnego w sytuacji, gdy przepis szczególny nie wyłącza tej właściwości. Wyjątek od tej zasady wprowadzają przepisy art. 140 ust. 2a i 2b Prawa wodnego. Art. 140 ust. 2a stanowi, iż w przypadku gdy szczególne korzystanie z wód lub wykonywanie urządzeń wodnych odbywa się na terenach zamkniętych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska, pozwolenie wodnoprawne wydaje dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej. Zgodnie natomiast z treścią art. 140 ust. 2b tej ustawy, w przypadku, gdy szczególne korzystanie z wód lub wykonywanie urządzeń wodnych jest związane z przedsięwzięciem realizowanym w części na terenie zamkniętym, dla całego przedsięwzięcia pozwolenie wodnoprawne wydaje dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej. Należy się zgodzić z Dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K., że z wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego, jak i załączonego do niego operatu wodnoprawnego nie wynika, iż przedmiotowe przedsięwzięcie nie będzie realizowane na terenie zamkniętym, czyli na działce nr ewid. (...). Miasto J. wniosło o wydanie decyzji pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzenie wód opadowych z terenu objętego budową dróg na Osiedlu G. w J., w ramach zadania pn. wykonanie projektu budowlano – wykonawczego budowy ulic: K., P. i K. w J. Jako lokalizację inwestycji wskazano działki nr (...) i (...) obręb (...) G. oraz nr (...) obręb (...) Ż. Podkreślić jednak należy, że przedmiotowe odprowadzenie wód opadowych z terenu objętego budową dróg na Osiedlu G. w J. wiąże się z przedsięwzięciem inwestycyjnym obejmującym budowę ulic: K.j, P. i K. w J. Z decyzji Burmistrza Miasta J. z dnia (...) grudnia 2005 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla przedsięwzięcia obejmującego budowę drogi publicznej w ciągu ulicy K. w J. wynika, że droga ta będzie budowana m.in. na terenie działki nr ewid. (...). Z decyzji nr 45 Ministra Infrastruktury z dnia 17 grudnia 2009 r. w sprawie ustalenia terenów, przez które przebiegają linie kolejowe, jako terenów zamkniętych (Dz. Urz. Min. Infr. z 30 grudnia 2009 r. Nr 14, poz. 51) wynika, że ww. działka nr (...) położona w Mieście J., obręb G., o pow. (...) ha, jest terenem zamkniętym. Ponadto w piśmie z dnia 30 listopada 2010 r. w sprawie wydania pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzenie wód opadowych z terenu objętego budową dróg na Osiedlu G. w J., w ramach zadania pn. wykonanie projektu budowlano – wykonawczego budowy ulic: K., P. i K. w J., Burmistrz Miasta J. wskazał, że odwadniana powierzchnia utwardzona projektowanej jezdni i chodnika położona na terenie Polskich Kolei Państwowych (działka nr ewid. (...)) wynosi około (...) m2. W świetle powyższych ustaleń stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie będzie miał zastosowanie art. 140 ust. 2b ustawy Prawo wodne, gdyż przedmiotowe szczególne korzystanie z wód, polegające na odprowadzaniu wód opadowych z terenu dróg na osiedlu G. w J. w ramach zadania pn. "Wykonanie projektu budowlano – wykonawczego budowy ulic K., P. i K. w J." związane jest z przedsięwzięciem realizowanym w części na terenie zamkniętym. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. jest więc organem właściwym do wydania pozwolenia wodnoprawnego w przedmiotowej sprawie. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 oraz art. 15 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.