III ONP 1/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku F. B. o poinformowanie Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych o istotnych naruszeniach prawa lub okolicznościach mających wpływ na ich powstanie w sprawie ze skargi F. B. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 marca 2021 r. sygn. akt II SA/Wa 1325/20 oddalającego skargę F B. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia 24 czerwca 2020 r. nr ZSPU.440.546.2019.TSZ w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: odrzucić wniosek. UZASADNIENIE Wyrokiem z 5 października 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę F. B. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 marca 2021 r. Pismem z 3 listopada 2022 r. skarżący ponowił swój wniosek o skierowanie do Prezesa UODO postanowienia sygnalizacyjnego wraz z obszernym uzasadnieniem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 155 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 – zwanej dalej P.p.s.a.): "[w] razie stwierdzenia w toku rozpoznawania sprawy istotnych naruszeń prawa lub okoliczności mających wpływ na ich powstanie, skład orzekający sądu może, w formie postanowienia, poinformować właściwe organy lub ich organy zwierzchnie o tych uchybieniach". Powyższy przepis uprawnia sąd administracyjny do poinformowania organów administracji publicznej o nieprawidłowościach w ich funkcjonowaniu w formie tzw. postanowienia sygnalizacyjnego. Posłużenie się jednak w nim zwrotem "skład orzekający sądu może" świadczy o tym, że decyzja w tym przedmiocie została pozostawiona wyłącznie uznaniu składu orzekającego i stanowi jego wyłączną inicjatywę w wydaniu takiego postanowienia. Skorzystanie przez sąd z uprawnienia sygnalizacyjnego ma charakter fakultatywny, a więc skorzystanie lub nieskorzystanie z tego uprawnienia nie podlega kontroli instancyjnej. Ponieważ strony postępowania nie mogą skutecznie domagać się od sądu rozpoznającego sprawę wydania takiego postanowienia, to kierowanie wniosku w tym przedmiocie należało uznać za niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 64 § 3 w związku z art. 58 § 1 pkt 6 i art. 193 P.p.s.a.