Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

I SA/Ke 638/17

Sądy administracyjne2017-12-28
Sygnatura
I SA/Ke 638/17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia
2017-12-28
Rodzaj
Postanowienie WSA w Kielcach

Sędziowie

Agnieszka Karyś-Adamczyk

Rozstrzygnięcie

zwolniono od kosztów sądowych

Treść orzeczenia

SENTENCJA Dnia 28 grudnia 2017 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. Z.Sp. z o.o. w P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy 2010 i 2011 r. postanawia: zwolnić E.Z. Sp. z o.o. w P. od kosztów sądowych. UZASADNIENIE E.Z. Sp. z o.o. w P., zwana dalej Spółką w odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 17.047 zł złożyła na urzędowym formularz PPPr wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy 2010 i 2011 r. W złożonym wniosku Spółka wskazała, że wysokość kapitału zakładowego wynosi 5.000 zł, wartość środków trwałych – 106.740 zł, wartość zysku lub strat za ostatni rok obrotowy według bilansu w kwocie 0 zł. Umowy rachunków bankowych Spółki zostały wypowiedziane przez bank, z uwagi na toczące się egzekucje z rachunku bankowego. W uzasadnieniu wniosku Spółka wskazała, że nie prowadzi działalności gospodarczej, nie posiada rachunków bankowych, jak również wymaganych należności. Przeciw Spółce prowadzone są bezskuteczne postępowania egzekucyjne – z powodu braku majątku i nieprowadzenia działalności gospodarczej. Spółka posiada zobowiązanie z tytułu udzielonego jej kredytu, który został przez bank wypowiedziany. Kwota niespłaconego kredytu wynosi 200.000 zł. Nie zostały też uregulowane zobowiązania wynikające z zaskarżonej decyzji z uwagi na to, że Spółka nie posiada środków na ich uregulowanie. Spółka posiada udział w nieruchomości zabudowanej w P.jednak obciążenia hipoteczne przekraczają jej wartość. Ponadto Spółka nie prowadzi działalności, nie zatrudnia pracowników, zarząd Spółki nie pobiera wynagrodzenia, Spółka posiada nieuregulowane zobowiązania cywilnoprawne i publicznoprawne, Spółka nie osiąga jakichkolwiek przychodów i kosztów. Zdaniem orzekającego, wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z treścią art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) dalej ustawa p.p.s.a., można przyznać osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, gdy wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. W rozpatrywanej sprawie Spółka w sposób przekonujący wykazała, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Spółka nie prowadzi działalności gospodarczej, nie osiąga dochodów, nie ponosi kosztów i nie posiada środków finansowych, ani nieruchomości, którymi może swobodnie dysponować. Należało zatem uznać, że Spółka wykazała, że nie ma środków na poniesienie kosztów sądowych związanych z jej udziałem w postępowaniu w przedmiotowej sprawie i dlatego w celu zachowania prawa strony do rozpoznania jej sprawy przez Sąd zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.