II AKa 154/23

<p>Sygnatura akt II AKa 154/23</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 31 stycznia 2024 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie:</strong> </p> <p>Przewodniczący: SSA Wiesław Pędziwiatr</p> <p>Sędziowie: SA Jerzy Skorupka (spr.)</p> <p>SA Maciej Skórniak</p> <p>Protokolant: Daria Machnik</p> <p> <strong> <!-- --> przy udziale Arlety Pawłowskiej prokuratora Prokuratury <span class="anon-block">(...)</span>we <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2024 r. sprawy</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- <span class="anon-block">M. W.</span> oskarżonego o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 296;art. 296 § 1;art. 296 § 3)">art. 296 § 1 i 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- <span class="anon-block">E. K.</span> oskarżonego o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 296;art. 296 § 1;art. 296 § 3)">art. 296 § 1 i 3 k.k.</a>; </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji wniesionych przez obu oskarżonych</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z 8 marca 2022 r. sygn. akt III K 360/19 </strong> </p> <p>I.  <strong> <!-- -->zmienia zaskarżony wyrok w stosunku do <span class="anon-block">E. K.</span> i <span class="anon-block">M. W.</span> w ten sposób, że:</strong> </p> <p>1.  <strong> <!-- -->uniewinnia <span class="anon-block">E. K.</span> od czynu przypisanego mu w punkcie I, a <span class="anon-block">M. W.</span> uniewinnia od czynu przypisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286 § 1 pkt. 3)">punkcie III</a> części rozstrzygającej, tj. przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 KK</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294§1 KK</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13§1 KK</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 KK</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 KK</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 KK</a> w brzmieniu obowiązującym przed 15 listopada 2018 r. stwierdzając, że utraciły moc orzeczenia: o karach łącznych pozbawienia wolności wymierzonych oskarżonym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12 pkt. 5)">punkcie V</a> części rozstrzygającej, o warunkowym zawieszeniu wykonania kar łącznych pozbawienia wolności z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12 pkt. 6)">punktu VI</a>, o obowiązku informowania kuratora o przebiegu okresu próby z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12 pkt. 7)">punktu VII</a> oraz o nawiązkach na rzecz pokrzywdzonych z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12 pkt. 8)">punktu VIII</a> części rozstrzygającej, przyjmując, że koszty postępowania w tym zakresie ponosi Skarb Państwa;</strong> </p> <p>II.  <strong> <!-- -->z opisu czynu przypisanego <span class="anon-block">E. K.</span> w punkcie II, a <span class="anon-block">M. W.</span> w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 296 § 4 pkt. 4)">punkcie IV</a> części rozstrzygającej eliminuje zwrot „przekroczył swoje uprawnienia” oraz ustala, że wymienionych czynów oskarżeni dopuścili się nieumyślnie, kwalifikując te czyny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 296;art. 296 § 4)">art. 296§4 KK</a> i postępowanie karne przeciwko <span class="anon-block">E. K.</span> i <span class="anon-block">M. W.</span> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1;art. 66 § 2)">art. 66§1 i 2 KK</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 1)">art. 67§1 KK</a> warunkowo umarza na okres próby 2 (dwóch) lat, stwierdzając, że utraciło moc orzeczenie o obowiązku naprawienia szkody z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67 pkt. 9)">punktu IX</a>;</strong> </p> <p>III.  <strong> <!-- -->w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok w stosunku do <span class="anon-block">E. K.</span> i <span class="anon-block">M. W.</span> utrzymuje w mocy;</strong> </p> <p>IV.  <strong> <!-- -->na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67§3 KK</a> nakłada na <span class="anon-block">E. K.</span> i <span class="anon-block">M. W.</span> solidarnie obowiązek naprawienia w części szkody wyrządzonej <span class="anon-block"> sp. z o.o. (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span> przez zapłatę na jej rzecz 100.000 zł (stu tysięcy złotych);</strong> </p> <p>V.  <strong> <!-- -->zasądza od <span class="anon-block">E. K.</span> i <span class="anon-block">M. W.</span> na rzecz Skarbu Państwa po 5 zł tytułem wydatków związanych z postępowaniem odwoławczym i wymierza im po 100 zł opłaty za to postępowanie</strong> </p> <table> <colgroup> <col width="233"/> <col width="233"/> <col width="233"/> </colgroup> <tr> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Okręgowy we Wrocławiu wyrokiem z 8 marca 2022 r., III K 360/19 uznał:</p> <p>I. <span class="anon-block">E. K.</span> za winnego czynu opisanego w pkt. I części wstępnej wyroku, przyjmując, że dopuścił się go działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą i <span class="anon-block">M. W.</span>, tj. występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> - w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie nowelizacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">Kodeksu Karnego</a> z dniem 15 listopada 2018 r. - i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> wymierzył mu karę 1 (jednego) i 6 (sześciu) miesięcy roku pozbawienia wolności oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33 § 2 k.k.</a> karę 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 150 (stu pięćdziesięciu) złotych;</p> <p>II.  uznał oskarżonego <span class="anon-block">E. K.</span> za winnego czynu opisanego w pkt. II części wstępnej wyroku, przyjmując, że dopuścił się go działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą i <span class="anon-block">M. W.</span>, tj. występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 296;art. 296 § 1;art. 296 § 3)">art. 296 § 1 i 3 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 296;art. 296 § 3)">art. 296 § 3 k.k.</a> wymierzył mu karę 1 (<em> <!-- -->jednego)</em> roku pozbawienia wolności;</p> <p>III.  uznał oskarżonego <span class="anon-block">M. W.</span> za winnego czynu opisanego w pkt. III części wstępnej wyroku, przyjmując, że dopuścił się go działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą i <span class="anon-block">E. K.</span>, tj. występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> - w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie nowelizacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">Kodeksu Karnego</a> z dniem 15 listopada 2018 r. - i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> wymierzył mu karę 1 (<em> <!-- -->jednego</em>) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33 § 2 k.k.</a> karę 200 (<em> <!-- -->dwustu</em>) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 150 (<em> <!-- -->stu pięćdziesięciu</em>) złotych;</p> <p>IV.  uznał oskarżonego <span class="anon-block">M. W.</span> za winnego czynu opisanego w pkt. IV. części wstępnej wyroku, przyjmując, że dopuścił się go działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą i <span class="anon-block">E. K.</span>, tj. występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 296;art. 296 § 1;art. 296 § 3)">art. 296 § 1 i 3 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 296;art. 296 § 3)">art. 296 § 3 k.k.</a> wymierzył mu karę 1 (<em> <!-- -->jednego</em>) roku pozbawienia wolności;</p> <p>V.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> połączył jednostkowe kary pozbawienia wolności wymierzone oskarżonym <span class="anon-block">E. K.</span> i <span class="anon-block">M. W.</span> w pkt. I do II oraz w pkt. III do IV części dyspozytywnej wyroku i wymierzył im kary łączne po 2 (dwa) lata pozbawienia wolności;</p> <p>VI.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1)">art. 69 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1)">art. 70 § 1 k.k.</a> - w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie nowelizacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">Kodeksu Karnego</a> z dniem 1 lipca 2015 roku - w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> wykonanie wymierzonych oskarżonym <span class="anon-block">E. K.</span> i <span class="anon-block">M. W.</span> w pkt. V części dyspozytywnej wyroku kar łącznych pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 5 (<em> <!-- -->pięć</em>) lat;</p> <p>VII.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1;art. 72 § 1 pkt. 1)">art. 72 § 1 pkt 1 k.k.</a> zobowiązał oskarżonych <span class="anon-block">E. K.</span> i <span class="anon-block">M. W.</span> do informowania kuratora sądowego o przebiegu okresu próby co pół roku;</p> <p>VIII.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 2)">art. 46 § 2 k.k.</a> - w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie nowelizacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">Kodeksu Karnego</a> z dniem 1 lipca 2015 r. - w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> w odniesieniu do czynów przypisanych oskarżonym odpowiednio w pkt. I i III części dyspozytywnej wyroku orzekł od oskarżonych <span class="anon-block">E. K.</span> i <span class="anon-block">M. W.</span> nawiązki w wysokości po 10.000 (dziesięć tysięcy) złotych na rzecz pokrzywdzonych:</p> <dl> <dt></dt> <dd> <p> <span class="anon-block">M. C. (1)</span>;</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p> <span class="anon-block">M. M. (1)</span> i <span class="anon-block">R. M.</span>;</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p> <span class="anon-block">J. W.</span>;</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p> <span class="anon-block">B. C.</span> i <span class="anon-block">D. C.</span>;</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p> <span class="anon-block">M. A. (1)</span> i <span class="anon-block">P. A.</span>;</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p> <span class="anon-block">G. M.</span>;</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p> <span class="anon-block">D. H.</span>;</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p> <span class="anon-block">A. P.</span>;</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p> <span class="anon-block">H. N.</span> i <span class="anon-block">A. N.</span>;</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p> <span class="anon-block">W. K.</span>;</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p> <span class="anon-block">M. T.</span> i <span class="anon-block">S. T.</span>;</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p> <span class="anon-block">A. W.</span>;</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p> <span class="anon-block">M. A. (2)</span>;</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p> <span class="anon-block">R. Ż.</span>;</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p> <span class="anon-block">E. M.</span> i <span class="anon-block">J. M.</span>;</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p> <span class="anon-block">T. D.</span> i <span class="anon-block">Z. D.</span>;</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p> <span class="anon-block">E. G.</span>;</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p> <span class="anon-block">H. K.</span>;</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p> <span class="anon-block">R. W. (1)</span> i <span class="anon-block">R. W. (2)</span>;</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p> <span class="anon-block">A. O.</span>;</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p> <span class="anon-block">S. F.</span> i <span class="anon-block">T. F.</span>;</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p> <span class="anon-block">J. K. (1)</span>;</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p> <span class="anon-block">U. K.</span>;</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p> <span class="anon-block">E. D.</span> i <span class="anon-block">K. D.</span>;</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p> <span class="anon-block">J. S.</span> i <span class="anon-block">D. S.</span>;</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p> <span class="anon-block">M. C. (2)</span> i <span class="anon-block">L. N.</span>;</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p> <span class="anon-block">J. C.</span>;</p> </dd> </dl> <p>IX.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> - w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie nowelizacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">Kodeksu Karnego</a> z dniem 1 lipca 2015 r. - w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> w odniesieniu do czynów opisanych w pkt. II i IV części dyspozytywnej wyroku orzeka wobec oskarżonych <span class="anon-block">E. K.</span> i <span class="anon-block">M. W.</span> solidarnie obowiązek naprawienia w części szkody na rzecz <span class="anon-block">(...)</span> spółki z ograniczaną odpowiedzialnością we <span class="anon-block">W.</span> w upadłości likwidacyjnej poprzez zapłatę na jej rzecz kwoty 500.000 (pięciuset) tysięcy złotych.</p> <p>Sąd rozstrzygnął też o dowodach rzeczowych i kosztach postępowania.</p> <p>Wyrok zaskarżył w całości obrońca obu oskarżonych adw. <span class="anon-block">Z. P.</span>, zarzucając:</p> <p>I.  obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413 § 2 pkt. 1;art. 413 § 2 pkt. 3)">punktach I i III</a>, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413;art. 413 § 2;art. 413 § 2 pkt. 1)">art. 413§2 pkt 1 KPK</a> przez niedokładne określenie przypisanego oskarżonym czynu przez:</p> <p>1.  niewskazanie, którą z postaci alternatywnych czynności sprawczych z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 KK</a> oskarżeni zrealizowali, co i tak nie byłoby wystarczające, gdyż nie wiadomo, jak miało dojść do popełnienia wymienionego czynu, co utrudnia kontrolę instancyjną oraz uniemożliwia ocenę dokonanej przez sąd pierwszej instancji rekonstrukcji znamion strony przedmiotowej i podmiotowej,</p> <p>2.  niewskazanie, jaki podmiot miał być beneficjentem korzyści majątkowej objętej celem oskarżonych;</p> <p>II.  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść polegający na bezzasadnym przyjęciu, że oskarżeni chcieli oszukać pokrzywdzonych z tytułu przedwstępnych umów sprzedaży lokali mieszkalnych, co stoi w rażącej sprzeczności z materiałem dowodowym;</p> <p>III.  obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, co do punktów II i IV zaskarżonego wyroku, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413;art. 413 § 2;art. 413 § 2 pkt. 1)">art. 413§2 pkt 1 KPK</a> przez niewskazanie postaci umyślności, która zresztą nie wynika z opisu strony przedmiotowej, a odgrywa kluczowe znaczenie przy ocenie stopnia szkodliwości społecznej czynów przypisanych oskarżonym;</p> <p>IV.  obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, co do punktów I, II, III i IV przez uznanie, że:</p> <p>1.  opinia biegłych <span class="anon-block">K. S.</span> i <span class="anon-block">J. G. (1)</span> jest pełna, jasna i obiektywna i może stanowić podstawę do dokonania ustaleń faktycznych, gdy opiera się na błędnych założeniach, że koszt budowy jest kosztem inwestycji oraz niewłaściwych danych porównawczych odnośnie do relacji pomiędzy cenami rynkowymi a kosztami budowy całej inwestycji,</p> <p>2.  wyjaśnienia oskarżonych nie mogą być uznane za wiarygodne;</p> <p>V.  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść co do punktów II i IV zaskarżonego wyroku, polegający na przyjęciu, że:</p> <p>1.  niepodpisanie umowy o roboty budowlane oraz innych dokumentów potwierdzających wykonanie prac spowodowało brak możliwości dochodzenia roszczenia przeciwko <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">J. R.</span> i jego przedawnienie,</p> <p>2.  oskarżeni przez niedotrzymanie terminów realizacji inwestycji i zwiększenie wydatków spowodowali, że koszt budowy wyniósł 12.312.245,05 zł, gdy był szacowany na 5.925.885 zł, gdy skutek ten wystąpiłby niezależnie od zachowania oskarżonych, co świadczy o braku obiektywnego związku przyczynowego pomiędzy zachowaniem oskarżonych a wystąpieniem skutku w postaci szkody,</p> <p>3.  oskarżeni mieli zamiar wyrządzić szkodę w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 296;art. 296 § 1)">art. 296§1 KK</a>;</p> <p>VI.  rażącą niewspółmierność nawiązek orzeczonych w punkcie VIII zaskarżonego wyroku przez pominięcie warunków osobistych i sytuacji majątkowej oskarżonych;</p> <p>VII.  rażącą niewspółmierność środka karnego orzeczonego w punkcie IX przez pominięcie warunków osobistych i sytuacji majątkowej oskarżonych.</p> <p>We wniosku odwoławczym skarżący wniósł o uniewinnienie oskarżonych od wszystkich przypisanych im przestępstw.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny we Wrocławiu zważył co następuje</strong>. Apelacja jest zasadna, choć nie wszystkie zarzuty są trafne. Przede wszystkim, nie można zgodzić się z zarzutem obrazy przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413;art. 413 § 2;art. 413 § 2 pkt. 1)">art. 413§2 pkt 1 KPK</a> sformułowanym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413 § 2 pkt. 1;pkt. 3)">punktach I i III</a> skargi. Prawdą jest, że opis czynów zarzuconych oskarżonym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413 § 2 pkt. 1;pkt. 3)">punktach I i III</a> oraz w punktach II i IV części wstępnej wyroku i przypisanych im w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413 § 2 pkt. 1;pkt. 3)">punktach I i III</a> oraz II i IV części rozstrzygającej, daleki jest od precyzyjnego ujęcia. Zgodzić się należy, że w opisie tych czynów nie wskazano dokładnie czynności sprawczej dla typu czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 KK</a> zrealizowanej przez oskarżonych oraz zamiaru popełnienia czynów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 296;art. 296 § 1)">art. 296§1 KK</a>. Pomimo to, z opisu tych czynów jasno wynika, na czym polegało zachowanie zarzucone i przypisane oskarżonym. Odnośnie do czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 KK</a> zachowanie oskarżonych miało polegać na tym, że „nie mając zamiaru ani realnej możliwości wywiązania się z zobowiązań wynikających z zawartych z […] pokrzywdzonymi przedwstępnych umów sprzedaży lokali mieszkalnych, pobrali zaliczki na zakup mieszkania […]”. Wprowadzenie w błąd pokrzywdzonych miało więc polegać na zatajeniu przed nimi zamiaru i realnej możliwości wywiązania się z wymienionych zobowiązań. Natomiast niekorzystne rozporządzenie mieniem przez pokrzywdzonych miało polegać na uiszczeniu przez nich zaliczek na zakup mieszkania. Niezasadne jest zaś formułowanie zarzutu dotyczącego niewskazania „beneficjenta korzyści majątkowej objętej celem zachowania oskarżonych”, gdyż ten element nie należy do znamion typu czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 KK</a>.</p> <p>W opisie czynów zarzuconych oskarżonym w punktach II i IV aktu oskarżenia, tj. przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 296;art. 296 § 1;art. 296 § 3)">art. 296§1 i 3 KK</a> nie podano też zamiaru z jakim działali oskarżeni, ale z przyjętej kwalifikacji prawnej wynika, że oskarżeni mieli działać umyślnie, a więc z zamiarem bezpośrednim bądź ewentualnym. Uchybienie to nie miało jednak wpływu na treść zaskarżonego orzeczenia.</p> <p>Ważne jest natomiast, że sąd pierwszej instancji nie ustalił, aby oskarżeni wprowadzili pokrzywdzonych w błąd. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie wynika, aby sąd <em> <!-- -->a quo</em> dokonał wymienionego ustalenia. Wymieniony sąd ustalił jedynie na s. 43 uzasadnienia (akapit czwarty od dołu), że „w momencie zawierania przedwstępnych umów sprzedaży nieruchomości z pokrzywdzonymi, oskarżeni mieli świadomość, że <span class="anon-block"> spółka (...)</span> nie jest w stanie wywiązać się z zaciągniętych zobowiązań”. Pomijając okoliczność, że wymienione ustalenie jest zupełnie dowolne, nie wynika stąd, że oskarżeni wprowadzili pokrzywdzonych w błąd. Jeżeli oskarżeni nie ukrywali przed pokrzywdzonymi rzeczywistego stanu finansowego spółki, a przeciwnie, lojalnie informowali ich o tym, nie można twierdzić, że wprowadzili pokrzywdzonych w błąd.</p> <p>Wartościując zachowanie oskarżonych przez pryzmat przepisu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 KK</a>, sąd <em> <!-- -->meriti</em> nie wskazał dowodu, na podstawie którego ustalił, że nie mieli oni zamiaru ani realnej możliwości wywiązania się z zobowiązań wynikających z zawartych z pokrzywdzonymi przedwstępnych umów sprzedaży lokali mieszkalnych. Już to przekonuje o dowolności wymienionego ustalenia. Jeżeli zaś zważy się, że oskarżeni wybudowali rzeczony budynek mieszkalny, a niektórzy lokatorzy wprowadzili się nawet do mieszkań, to twierdzenie oskarżyciela publicznego, że <span class="anon-block">E. K.</span> i <span class="anon-block">M. W.</span> nie zamierzali wywiązać się z zawartych z pokrzywdzonymi umów przedwstępnych, jawi się jako niedorzeczne.</p> <p>Oceniając zachowanie oskarżonych należy mieć w polu widzenia, że po odkupieniu przez <span class="anon-block"> spółkę (...)</span> od <span class="anon-block"> Spółdzielni Mieszkaniowej (...)</span> prawa użytkowania wieczystego gruntu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span>, a później uzyskania pozwolenia na wybudowanie na tym gruncie budynku mieszkalnego wraz z garażem podziemnym, co miało miejsce w dniu 11 sierpnia 2003 r., <span class="anon-block"> spółka (...)</span> przejęła zobowiązania wymienionej spółdzielni wobec osób, które zawarły umowy przedwstępne nabycia lokali mieszkalnych i uiściły zaliczki na poczet ceny sprzedaży tych lokali.</p> <p>Oskarżeni wraz z <span class="anon-block">R. B.</span>, na zwołanym zebraniu poinformowali zainteresowane osoby o zaistniałej sytuacji prawnej, zapewniając o wybudowaniu budynku mieszkalnego i sprzedaży mieszkań oraz informując, że osoby, które nie wyrażają zgody na taki stan rzeczy i zmianę wykonawcy, mogą żądać rozwiązania umów przedwstępnych i zwrotu wpłaconych zaliczek. Z wyjaśnień oskarżonych i zeznań <span class="anon-block">R. B.</span> oraz opinii biegłych z zakresu księgowości i prywatnej ekspertyzy złożonej przez oskarżonych wynika, że w 2003 r. kilka osób zażądało zwrotu zaliczek. W 2005 r. zwrócono zaliczki w wysokości 219.169,79 zł. W 2006 r. zwrócono zaliczki w wysokości 226.224,34 zł, a w r. 2007 w wysokości 15.500 zł. Razem w latach 2005-2007 zwrócono zaliczki wraz z odsetkami w wysokości 460.894,13 zł (s. 7 i 8 opinii biegłych <span class="anon-block">K. S.</span> i <span class="anon-block">J. G. (1)</span>).</p> <p>Na rozprawie w dniu 2 lipca 2020 r. <span class="anon-block">M. A. (1)</span> zeznała, że „w momencie, gdy pojawiły się problemy finansowe, to pan <span class="anon-block">B.</span> informował nas o bieżącej sytuacji”. Okoliczności te potwierdzili <span class="anon-block">M. C. (1)</span>, <span class="anon-block">E. G.</span>, <span class="anon-block">J. K. (2)</span>, <span class="anon-block">M. A. (2)</span>.</p> <p>Z ustaleń sądu pierwszej instancji wynika też, że w latach 2003 do 2007, <span class="anon-block"> spółka (...)</span> zawierała z kolejnymi osobami przedwstępne umowy sprzedaży lokali mieszkalnych w budynku przy. <span class="anon-block">ul. (...)</span>. W 2003 r. spółka zleciła <span class="anon-block"> przedsiębiorstwu (...)</span> wykonanie robót ziemnych i fundamentów oraz dalszych robót do zamknięcia stanu zerowego. Dalsze prace miały być wykonywane przez specjalistyczne przedsiębiorstwa.</p> <p>Na rozprawie w dniu 25 sierpnia 2020 r. <span class="anon-block">M. C. (1)</span> zeznał, że w połowie 2007 r. zostało im oddane mieszkanie, choć budowa nie została jeszcze zakończona. Pomimo to rozpoczęli prace wykończeniowe w mieszkaniu. Także <span class="anon-block">E. G.</span> na rozprawie w dniu 22 września 2020 r. podała, że w 2007 r. otrzymała klucze do mieszkania. Na rozprawie w dniu 8 października 2020 r. <span class="anon-block">D. S.</span> zeznał zaś, że zawarł umowę przedwstępną, gdy budynek już stał. Kupił jedno z ostatnich mieszkań. W niedługim czasie po wpłaceniu zaliczki przekazano mu mieszkanie do wykończenia. Na tej samej rozprawie <span class="anon-block">M. M. (1)</span> podała, że do mieszkania wprowadziła się w 2007 r., a na rozprawie w dniu 27 października 2020 r. <span class="anon-block">G. M.</span> podał, że „budynek był prawie gotowy. Praktycznie niewiele trzeba było, żeby budynek oddać”. Według biegłego z zakresu budownictwa <span class="anon-block">K. B.</span> należało wykonać prace o wartości około 513.325 zł.</p> <p>Z wymienionych dowodów i dokonanych na ich podstawie ustaleń faktycznych wynika, że w 2003 r. oskarżeni rozpoczęli roboty budowlane przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, których celem było wybudowanie budynku mieszkalnego z garażem podziemnym, które zostały w zasadzie zakończone w 2007 r. Pomimo wykonywania końcowych robót budowlanych, w 2007 roku niektórym osobom wydano klucze do mieszkań, aby mogli rozpocząć prace wykończeniowe.</p> <p>Według aktu oskarżenia, <span class="anon-block">E. K.</span> i <span class="anon-block">M. W.</span> nie mieli zamiaru wywiązać się z zobowiązania wobec <span class="anon-block">M. C. (1)</span>, <span class="anon-block">E. G.</span>, <span class="anon-block">D.</span> i <span class="anon-block">J. S.</span>, <span class="anon-block">M. M. (1)</span> i <span class="anon-block">R. M.</span>, <span class="anon-block">G. M.</span>. Twierdzenia oskarżyciela publicznego podzielił sąd pierwszej instancji uznając obu oskarżonych winnych przestępstwa oszustwa. Tymczasem wymienieni pokrzywdzeni zgodnie zeznali, że w r. 2007 budynek był prawie gotowy, udostępniono im mieszkania, w których zaczęli prace wykończeniowe.</p> <p>Faktem jest, że zanim <span class="anon-block"> spółka (...)</span> uzyskała pozwolenie na budowę rzeczonego budynku posiadała zadłużenie w wysokości 3.003.026,92 zł., wynikające z pożyczki uzyskanej od <span class="anon-block">W. P.</span> w dniu 12 grudnia 2002 r. Okoliczność ta nie świadczy jeszcze o tym, że oskarżeni nie zamierzali wywiązać się z zawartych umów przedwstępnych, ani o tym, że mieli świadomość tak złej kondycji finansowej spółki, że nie pozwoli to na realizację tychże umów i wybudowanie zaplanowanego budynku mieszkalnego. Zaliczki wpłacone na poczet nabycia mieszkań, garaży i komórek do końca 2006 r. wyniosły wszak 10.476.296,42 zł (s. 8 opinii biegłych <span class="anon-block">K. S.</span> i <span class="anon-block">J. G. (1)</span>), a dwie dalsze pożyczki w łącznej wysokości 2.284.000 zł uzyskane od <span class="anon-block">M. K. (1)</span>, pozwoliły na wybudowanie budynku przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>.</p> <p>Pomimo odmowy udzielenia przez Bank <span class="anon-block">(...)</span> kredytu na sfinansowanie budowy tego budynku, oskarżeni podjęli działania zmierzające do uzyskania środków finansowych z innych źródeł, dzięki czemu wybudowali wymieniony budynek, który w r. 2007 był „prawie gotowy”, jak zeznali wymienieni wcześniej świadkowie. Okoliczności te świadczą, że wbrew zarzutowi aktu oskarżenia, oskarżeni mieli zamiar wywiązania się z umów przedwstępnych i konsekwentnie zmierzali do ich wykonania. Świadczą one jednocześnie o tym, że przeciwne ustalenia sądu pierwszej instancji są oczywiście dowolne, gdyż nie mają oparcia w dowodach ujawnionych na rozprawie głównej.</p> <p>Należy mieć też w polu widzenia, że wbrew ustaleniu sądu pierwszej instancji oskarżeni zaprojektowali i wybudowali w stanie surowym część rekreacyjną budynku, na co wskazuje opinia biegłych <span class="anon-block">K. S.</span> i <span class="anon-block">J. G. (1)</span> (s. 13 opinii).</p> <p>W tych okoliczności zarzucenie i przypisanie oskarżonym, że nie mieli zamiaru wywiązania się z zawartych umów przedwstępnych sprzedaży lokali mieszkalnych, nie ma żadnego oparcia w dowodach ujawnionych na rozprawie głównej, żeby nie użyć bardziej dosadnych słów. Sąd odwoławczy zmienił więc zaskarżony wyrok w stosunku do <span class="anon-block">E. K.</span> i <span class="anon-block">M. W.</span> w ten sposób, że uniewinnił <span class="anon-block">E. K.</span> od czynu przypisanego mu w punkcie I, a <span class="anon-block">M. W.</span> uniewinnił od czynu przypisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286 § 1 pkt. 3)">punkcie III</a> części rozstrzygającej, tj. przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 KK</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294§1 KK</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13§1 KK</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 KK</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 KK</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 KK</a> w brzmieniu obowiązującym przed 15 listopada 2018 r. stwierdzając, że utraciły moc orzeczenia: o karach łącznych pozbawienia wolności wymierzonych oskarżonym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12 pkt. 5)">punkcie V</a> części rozstrzygającej, o warunkowym zawieszeniu wykonania kar łącznych pozbawienia wolności z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12 pkt. 6)">punktu VI</a>, o obowiązku informowania kuratora o przebiegu okresu próby z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12 pkt. 7)">punktu VII</a> oraz o nawiązkach na rzecz pokrzywdzonych z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12 pkt. 8)">punktu VIII</a> części rozstrzygającej.</p> <p>Nietrafny jest zarzut obrazy przepisów postępowania sformułowany w punkcie IV apelacji, przez uznanie, że opinia biegłych <span class="anon-block">K. S.</span> i <span class="anon-block">J. G. (1)</span> jest pełna, jasna i obiektywna. Powodem podniesienia tego zarzutu jest wyrażenie przez autora prywatnej ekspertyzy złożonej przez oskarżonych, odmiennego poglądu co do tego, czy koszt budowy jest kosztem inwestycji oraz odnośnie do danych porównawczych przyjętych dla ustalenia relacji pomiędzy cenami rynkowymi a kosztami realizacji inwestycji.</p> <p>Wymieniona okoliczność nie świadczy jednak o wadliwości opinii złożonej przez wymienione biegłe, które odpowiedziały na wszystkie przedstawione im pytania, dokumentując wnioski opinii za pomocą szczegółowych danych księgowych i uzasadniając przyjętą metodologię badań. Konkluzja i tezy opinii nie są też ze sobą sprzeczne.</p> <p>Natomiast inną kwestią jest brak jakiejkolwiek oceny prywatnej ekspertyzy i sformułowanych tam wniosków. Ekspertyza prywatna <span class="anon-block">W. R.</span> została ujawniona na rozprawie w dniu 18 stycznia 2022 r. Tym samym została prawidłowo wprowadzona do procesu karnego i stanowi dowód podlegający ocenie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 KPK</a> jak każdy inny ujawniony w tej sprawie. Uchylając się od oceny tego dowodu, sąd <em> <!-- -->a quo</em> naruszył przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 KPK</a>, co miało wpływ na treść zaskarżonego wyroku, o czym w dalszej części niniejszego uzasadnienia.</p> <p>Oceniając zarzuty odnoszące się do przypisanego oskarżonym czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 296;art. 296 § 1;art. 296 § 3)">art. 296§1 i 3 KK</a> zważyć należy, że z opinii biegłych <span class="anon-block">K. S.</span> i <span class="anon-block">J. G. (1)</span> (Tom XVII, k. 3206) wynika, że w latach 2003-2007 sp. <span class="anon-block"> (...)</span> uzyskała przychody ogółem w wysokości 3.563.554,23 zł i zysk netto w wysokości 134.489,72 zł. Działalność spółki była więc dochodowa.</p> <p>Zaliczki na poczet nabycia mieszkań, garaży i komórek nie były wnoszone na bieżąco. Do końca 2006 wpłaty tytułem zaliczek wyniosły 10.476.296,42 zł. Oznaczało to, że niedobór środków z tytułu zaliczek w stosunku do kosztów nabycia gruntu i budowy nieruchomości wynosił na koniec 2006 r. 358.030,53 zł. (s. 18 opinii).</p> <p>W dniu 12.12. 2002 r. spółka zawarła z <span class="anon-block">W. P.</span> umowę pożyczki 1.200.000 zł. Ponieważ pożyczka nie była spłacana terminowo, <span class="anon-block">W. P.</span> dochodził zwrotu należności wraz z odsetkami w postępowaniu cywilnym, a następnie egzekucyjnym. Do 5.09.2005 r. spółka spłaciła należność główną w wysokości 1.200.000 zł oraz odsetki w wysokości blisko miliona złotych. Aby uniknąć dalszych postępowań egzekucyjnych, w dniu 5 września 2005 r. oskarżeni zawarli z pożyczkodawcą ugodę, przy czym <span class="anon-block">M. W.</span> zobowiązał się do przewłaszczenia na zabezpieczenie własnego mieszkania przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>.</p> <p>Pożyczka uzyskana od <span class="anon-block">W. P.</span> została ostatecznie spłacona w 2006 r. ze środków uzyskanych od <span class="anon-block">M. K. (2)</span> w wysokości 2.200.000 zł. Według wymienionych biegłych, wymieniona pożyczka, a także kolejna z 6 czerwca 2008 r., były niezbędne dla zakończenia inwestycji przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> (s. 15 opinii). Środki otrzymane od <span class="anon-block">M. K. (2)</span> przeznaczone były wyłącznie na spłatę zobowiązań wynikających z budowy przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> (s. 19 opinii).</p> <p>Również z prywatnej ekspertyzy <span class="anon-block">W. R.</span> z 20 grudnia 2020 r. wynika, że działalność sp. <span class="anon-block"> (...)</span> w latach 2003-2007 była zyskowna, a uzyskane dochody służyły m.in. finansowaniu inwestycji przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, z tym, że była to działalność dodatkowa, inicjowana przez zarząd spółki dla zabezpieczenia jej płynność, która nie była najlepsza, gdyż otrzymane zaliczki nie wystarczały na nakłady związane z prowadzoną inwestycją. Odnotować jednak należy, że z opinii biegłego <span class="anon-block">K. B.</span> wynika, że „zaliczki powinny wystarczyć na realizację inwestycji według pierwotnego projektu” (s. 4 opinii z 30 grudnia 2015 r.).</p> <p>Według owej ekspertyzy, trudności w utrzymaniu płynności finansowej przez <span class="anon-block"> spółkę (...)</span> wynikały z przejęcia „pakietu” nabywców lokali mieszkalnych od <span class="anon-block"> Spółdzielni Mieszkaniowej (...)</span>, którzy mieli zagwarantowane relatywnie niskie ceny za lokale. Ceny tych lokali określone były „sztywno”, bez żadnych mechanizmów ich waloryzacji. Dlatego znaczny wzrost cen robót i materiałów budowlanych, który nastąpił po 2003 r., nie spowodował podwyższenia ceny sprzedaży lokali mieszkalnych. Były one sprzedawane poniżej ceny rynkowej.</p> <p>Trudności finansowe spółki wynikały także stąd, że zaliczki na zakup lokali mieszkalnych nie było wnoszone terminowo, że w 2005 r. zwrócono zaliczki w wysokości 219.169,79 zł., a w latach 2005-2007 łącznie z odsetkami w wysokości 460.894,13 zł, a także z wysokich kosztów prowadzonych egzekucji komorniczych na wniosek <span class="anon-block">W. P.</span>, a w końcu, ze wzrostu cen materiałów budowlanych. Z opinii biegłego z zakresu budownictwa <span class="anon-block">K. B.</span> wynika zaś, że w latach 2003 do 2007 koszty materiałów budowlanych i koszty budowy podrożały od 25% do 35%.</p> <p>Z rzeczonej ekspertyzy wynika, że uzyskiwane przez spółkę przychody były przeznaczane wyłącznie na cele związane z inwestycją przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Z materiałów sprawy nie wynika też, aby spółka wydatkowała jakieś środki pieniężne, które nie miałyby ekonomicznego uzasadnienia.</p> <p>Zważyć zatem należy, że oskarżeni podjęli decyzję o wybudowaniu budynku mieszkalnego przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, licząc na uzyskanie bankowego kredytu obrotowego. Sp. <span class="anon-block"> (...)</span> nie uzyskała jednak takiego kredytu, gdyż była spółką celową, powołaną do wybudowania jednego budynku wielorodzinnego. Nie miała żadnych wcześniejszych doświadczeń w działalności deweloperskiej ani nie zamierzała pozyskiwać kolejnych gruntów, aby tą działalność rozszerzać.</p> <p>Wobec odmowy udzielenia kredytu, oskarżeni zawarli z <span class="anon-block">W. P.</span> umowę pożyczki i dzięki uzyskanym środkom sfinansowali koszty robót ziemnych, położenia fundamentów i dalszych robót. Z zarzutu aktu oskarżenia nie wynika zaś, że oskarżeni mogli uzyskać środki finansowe z innego źródła. W takim układzie należy dać wiarę oskarżonym, że pożyczka od <span class="anon-block">W. P.</span> stanowiła jedyną możliwość wywiązania się z zobowiązań wobec nabywców lokali mieszkalnych.</p> <p>Umknęło sądowi pierwszej instancji, że czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 296;art. 296 § 1)">art. 296§1 KK</a> ma umyślny charakter. Sprawca musi zatem chcieć nadużyć udzielonych mu uprawnień lub nie dopełnić ciążącego na nim obowiązku oraz chcieć wyrządzić znaczną szkodę majątkową. Szkoda musi stanowić przy tym normatywne, a nie tylko kauzalne następstwo zachowania sprawcy. Zasadnie zatem podnosi się w apelacji, że warunkiem przypisania przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 296;art. 296 § 1)">art. 296§1 KK</a> jest ustalenie, że w wypadku podjęcia zgodnego z prawem zachowania, nie wystąpiłby skutek w postaci wyrządzenia znacznej szkody majątkowej. Konieczne jest zatem ustalenie szczególnego powiązania normatywnego, które przesądza o wystąpieniu skutku, od czego uchylił się oskarżyciel publiczny i sąd <em> <!-- -->meriti</em>.</p> <p>Oskarżyciel publiczny nie przedstawił żadnych dowodów wskazujących na to, że oskarżeni chcieli wyrządzić <span class="anon-block"> spółce (...)</span> znaczną szkodę majątkową, co zasadnie podniesiono w apelacji (s. 18 skargi). Przeciwnie, z ujawnionych dowodów wynika, że oskarżeni nie chcieli (nie mieli zamiaru) wyrządzić <span class="anon-block"> spółce (...)</span> szkody majątkowej, o czym najlepiej świadczy obszerna korespondencja z <span class="anon-block">W. P.</span> dotycząca ograniczenia przez niego postępowań egzekucyjnych, a tym samym ponoszonych przez spółkę kosztów, a także zabezpieczenie ugody zawartej z <span class="anon-block">W. P.</span> przez przewłaszczenie na jego rzecz mieszkania oskarżonego <span class="anon-block">M. W.</span>. Nie sposób twierdzić, że oskarżony przewłaszczyłby swoje mieszkanie, gdyby chciał wyrządzić spółce szkodę, gdyż w takim wypadku utraciłby mieszkanie. Oskarżeni podejmowali też dodatkową działalność, w celu uzyskania środków potrzebnych na realizację inwestycji, o czym mowa w ekspertyzie <span class="anon-block">W. R.</span>. W końcu, pomimo braku kredytu bankowego, oskarżeni wybudowali rzeczony budynek, do którego w r. 2007 wprowadzili się nawet niektórzy lokatorzy.</p> <p>Faktem jest, że koszt realizacji inwestycji, a więc wybudowania budynku mieszkalnego przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> okazał się znacząco wyższy od pierwotnego. Z opinii biegłego <span class="anon-block">K. B.</span> oraz opinii biegłych <span class="anon-block">K. S.</span> i <span class="anon-block">J. G. (2)</span>, a także ekspertyzy <span class="anon-block">W. R.</span> wynika, że wzrost kosztów inwestycji spowodowany był okolicznościami, o których była już mowa, tj. koniecznością sprzedaży mieszkań po cenach odbiegających od cen rynkowych, nieterminowym wnoszeniem zaliczek na cenę sprzedaży tych mieszkań oraz znacznym wzrostem cen materiałów i robót budowlanych. Okoliczności te nie świadczą jednak o wyłączeniu odpowiedzialności oskarżonych za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 296)">art. 296 KK</a>.</p> <p>Należy mieć w polu widzenia, że zasadniczym problemem w działalności oskarżonych w <span class="anon-block"> spółce (...)</span> było zapewnienie płynności finansowej. Odmowa udzielenia kredytu obrotowego przez <span class="anon-block">(...)</span> nakazywała zachowanie przez oskarżonych szczególnej rozwagi i ostrożności przy podejmowaniu kolejnych decyzji dotyczących wybudowania budynku przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> i wywiązania się z przedwstępnych umów sprzedaży mieszkań w tym budynku. Oskarżeni musieli zdawać sobie sprawę, że na początkowym etapie, inwestycja będzie musiała być sfinansowana z innych źródeł niż kredyt bankowy, co oznaczało konieczność uzyskania wsparcia finansowego od podmiotów niebankowych, na warunkach znacznie mniej korzystnych. Wiązało się to z zapewnieniem środków finansowych niezbędnych do spłaty uzyskanych pożyczek i terminową ich spłaty, gdyż w przeciwnym razie podmiot prywatny uruchamiałby właściwe postępowania sądowe, czego oskarżeni musieli być świadomi jako doświadczeni życiowo i zawodowo przedsiębiorcy. Źródłem tych środków były w zasadzie zaliczki na poczet ceny mieszkań. Nieterminowe wnoszenie tych zaliczek destabilizowałoby płynność finansową spółki, stanowiąc zagrożenie dla wywiązania się z zobowiązań pożyczkowych, a to z kolei wpływałoby na podniesie kosztów realizacji inwestycji. Ryzyka te oskarżeni powinni rozpoznać i uwzględnić przy podejmowaniu kolejnych decyzji, gdyż wymagały tego reguły postępowania wobec dobra prawnego, jakim jest interes majątkowy spółki, której zarządcami byli oskarżeni. Wymienionych reguł postępowania oskarżeni nie zachowali, pomimo że mogli przewidzieć, że spowoduje to wyrządzenie spółce szkody majątkowej. Wynika stąd, że wbrew ustaleniom sądu pierwszej instancji oskarżeni nie mieli zamiaru wyrządzenia <span class="anon-block"> spółce (...)</span> znacznej szkody majątkowej, a tym samym popełnienia czynu określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 296;art. 296 § 1)">art. 296§1 KK</a>. Oskarżeni nie zachowali jednak ostrożności w postępowaniu z dobrem prawnym, które powinni objąć protekcją. Posiadając właściwe doświadczenie życiowe i zawodowe oskarżeni mogli przewidzieć, że niezachowanie wymaganej ostrożności spowoduje wyrządzenie spółce szkody majątkowej.</p> <p>Dlatego w apelacji trafnie podnosi się, że zachowanie oskarżonych można oceniać jedynie w kategoriach lekkomyślności czy niedbalstwa (s. 8 skargi). Dzisiaj ich zachowanie polegające na zawieraniu przedwstępnych umów sprzedaży lokali mieszkach, gdy budowa budynku nie została jeszcze rozpoczęta, ocenia się nagannie. W r. 2002 było to zachowanie normalne i akceptowalne społecznie. Umowy na zakup mieszkań były zawierane, gdy „była dziura w ziemi”, a niekiedy jeszcze wcześniej, gdyż obowiązywały wtedy inne realia rynkowe. Na te okoliczności zwracał uwagę <span class="anon-block">R. B.</span> przesłuchany na rozprawie w dniu 11 stycznia 2022 r.).</p> <p>Mając na względzie wymienione okoliczności, sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że ustalił, że <span class="anon-block">E. K.</span> czynu przypisanego w punkcie II, a <span class="anon-block">M. W.</span> czynu przypisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 296 § 4 pkt. 4)">punkcie IV</a> części rozstrzygającej, dopuścili się nieumyślnie, kwalifikując te czyny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 296;art. 296 § 4)">art. 296§4 KK</a> i postępowanie karne przeciwko oskarżonym na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1;art. 66 § 2)">art. 66§1 i 2 KK</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 1)">art. 67§1 KK</a> warunkowo umorzył na okres próby 2 (dwóch) lat, stwierdzając, że utraciło moc orzeczenia o obowiązku naprawienia szkody z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67 § 3 pkt. 9)">punktu IX.</a> Natomiast, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67§3 KK</a> sąd odwoławczy nałożył na <span class="anon-block">E. K.</span> i <span class="anon-block">M. W.</span> solidarnie obowiązek naprawienia w części szkody wyrządzonej <span class="anon-block"> sp. z o.o. (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span> przez zapłatę na jej rzecz 100.000 zł (stu tysięcy złotych).</p> <p>Mając na względzie powyższe okoliczności, orzeczono jak na wstępie.</p> <table> <colgroup> <col width="233"/> <col width="234"/> <col width="233"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->SSA Jerzy Skorupka</em> </strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->SSA Wiesław Pędziwiatr</em> </strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->SSA Maciej Skórniak</em> </strong> </p> </td> </tr> </table> </div>