Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

II SA/Sz 423/08

Sądy administracyjne2008-09-24
Sygnatura
II SA/Sz 423/08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia
2008-09-24
Rodzaj
Postanowienie WSA w Szczecinie

Sędziowie

Marzena Iwankiewicz

Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Starosty Powiatu [...] na czynność [...] Kuratora Oświaty w [...] z dnia [...] w przedmiocie opinii w sprawie rozwiązania zespołu szkół p o s t a n a w i a: odrzucić skargę UZASADNIENIE Starosta Powiatu wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na czynność Kuratora Oświaty w przedmiocie opinii w sprawie rozwiązania zespołu szkół - pismo z dnia [...], znak: [...]. W powołanym wyżej piśmie Kurator Oświaty, działając na podstawie art. 62 ust. 5 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.), poinformował Starostę Powiatu, że nie wyraża zgody na rozwiązanie z dniem [...] Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych w P. przy ul. [...] oraz na rozwiązanie Zespołu Szkół im. St. Staszica w P. przy ul. [...] i w miejsce rozwiązanych zespołów utworzenie jednego zespołu o nazwie Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych im. St. Staszica w P. przy ul. [...]. Jednocześnie Kurator Oświaty pouczył Starostę Powiatu, że na powyższe rozstrzygnięcie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (za pośrednictwem Kuratora) w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia. W odpowiedzi na skargę Kurator Oświaty wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej P.p.s.a., skargę można wnieść do sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W przypadku, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia, a skarga dotyczy czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 wskazanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wówczas skargę można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa w terminie czternastu dni od dnia, w którym strona skarżąca dowiedziała się lub mogła dowiedzieć się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności (art. 52 § 3 cytowanej ustawy). Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny zarządzeniem z dnia [...] zobowiązał stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi – w terminie 7 dni - poprzez wykazanie, czy przed wniesieniem skargi do Sądu na czynność Kuratora Oświaty wyrażoną w piśmie z dnia [...] wezwał ten organ do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 § 3 P.p.s.a. i czy otrzymał odpowiedź na to wezwanie – pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na zobowiązanie Sądu Starosta Powiatu wyjaśnił, że Kurator Oświaty nie był wzywany w trybie art. 52 § 3 P.p.s.a. do usunięcia naruszenia prawa. Strona skarżąca wyjaśniła, że wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zgodnie z pouczeniem Kuratora Oświaty zawartym w piśmie z dnia [...]. Mając powyższe na uwadze, uznać trzeba, że skarga Starosty Powiatu z dnia [...] wniesiona została od Sądu bez wyczerpania środków odwoławczych przewidzianych w ustawie i dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przedmiotową skargę należało odrzucić. Jednocześnie należy wyjaśnić, że błędne pouczenie zawarte w piśmie Kuratora Oświaty z dnia [...] odnośnie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, bez uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, może stanowić podstawę wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wniosek taki można złożyć do Kuratora Oświaty w terminie 7 dni od ustania przeszkody, tj. od doręczenia niniejszego postanowienia, z którego strona dowiedziała się o błędnym pouczeniu.