IV SA/Po 141/07

SENTENCJA | |Sygn. akt IV SA/Po 141/07 POSTANOWIENIE Dnia 28 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska Sędziowie NSA Ewa Makosz-Frymus NSA Paweł Miładowski (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Monika Zaporowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 28 listopada 2007 r. spraw ze skarg A. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...][ r. nr [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...], [...] w przedmiotach zasiłku celowego postanawia odrzucić skargi /-/P. Miładowski /-/E. Kręcichwost-Durchowska /-/E. Makosz-Frymus UZASADNIENIE A. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] roku nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...]. W tychże skargach Skarżący zawarł wnioski o przywrócenie terminu do wniesienia powyższych skarg. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] postanowieniem z dnia [...] roku oddalił na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wnioski Skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia skarg w powyżej wymienionych sprawach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Przedmiotowe postanowienie uprawomocniło się w dniu [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z okoliczności niespornych wynika, że przedmiotowe skargi zostały doręczone skarżącemu skutecznie [...] roku, zatem 30-dniowy termin do wniesienia skarg obliczony zgodnie z art. 53 § 1. p.p.s.a. upłynął bezskutecznie z dniem [...] roku. Tymczasem skargi datowane na dzień [...] skarżący złożył w placówce pocztowej [...] r. Z prostego zestawienia wyżej wymienionych dat wynika, że już w chwili konstruowania skarg skarżący uchybił ustawowemu 30-dniowemu terminowi. Ponadto przepis art. 54 § 1 p.p.s.a. jednoznacznie precyzuje, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Tymczasem skarżący zaadresował skargi bezpośrednio do tutejszego Sądu, a więc uchybiając także sposobowi ich kierowania przewidzianemu w przywołanym wyżej przepisie. Dla oceny zachowanie terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia skargi) do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 ppsa. Jedynie skargi wniesione przed 1 stycznia 2006 r. bezpośrednio do Sądu Administracyjnego i z zachowaniem 30-dniowego terminu można uznawać za wniesione skutecznie z datą nadania ich do Sądu Administracyjnego na poczcie (tak bowiem stanowił art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawy – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. 2002 r.,nr 153, poz. 1271 ze zm.). Skargi wniesiono po okresie, o którym mowa w wyżej przywołanym art. 98 przepisów wprowadzających ppsa. W stanie prawnym obowiązującym po 1 stycznia 2006 r. dla oceny zachowania terminu należy przyjąć datę złożenia skarg do organu właściwego. W tym wypadku nadania skargi do organu właściwego tj. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Z akt sądowych wynika, że nastąpiło to [...] r. Zatem skargi strony złożone zostały z oczywistym naruszeniem terminu do ich wniesienia, co nie było kwestionowane przez skarżącego, gdyż złożył on wniosek o przywrócenie terminu, co do którego miał świadomość, że został uchybiony. Z kolei jak wynika z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2001 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W tych okolicznościach skoro uchybiony termin nie został przywrócony, to w myśl przywołanych wyżej przepisów, a nadto § 3 art. 58 ppsa spóźnione skargi Sąd postanowieniem odrzuca. Sąd nie orzekł o kosztach zastępstwa procesowego, albowiem pełnomocnik wyznaczony z urzędu nie wniósł o zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za czynności adwokackie udzielone z urzędu, jak również nie wykazał, aby pomoc ta nie została opłacona nawet w części. /-/E. Kręcichwost-Durchowska /-/P. Miładowski /-/E. Makosz-Frymus MZ