I OZ 478/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Karol Kiczka po rozpoznaniu w dniu 18 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lipca 2022 r., sygn. akt I SA/Wa 1513/22 o odrzuceniu skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 28 marca 2022 r. nr KOC/1709/Op/22 w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 21 lipca 2022 r. w sprawie I SA/Wa 1513/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329, dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 28 marca 2022 r. nr KOC/1709/Op/22 w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego - z uwagi na nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi (podpisanie skargi). W motywach postanowienia odrzucającego skargę, Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżąca składając skargę za pośrednictwem platformy ePUAP, czyli w formie elektronicznej, podpisała jedynie pismo przewodnie, zaś załącznik będący skargą do sądu nie został podpisany, pomimo prawidłowego wezwania do usunięcia braków formalnych skargi i prawidłowego pouczenia o skutkach ich nieusunięcia w wyznaczonym terminie, nie wykonała zarządzenia Sądu, to skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd zobligowany jest odrzucić skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wskazała, że wysyła przesyłki do różnych instytucji, w tym do Sądu przez platformę ePUAP w jedyny możliwy sposób i tylko sąd ma problem z ich zaakceptowaniem. Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie – przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, o czym stanowi art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W świetle art. 46 § 2b p.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Z art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Powyższy przepis ma charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd jest zobligowany skargę odrzucić. W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła w dniu 22 maja 2022 r. skargę drogą elektroniczną, przy czym skarga ta stanowiła załącznik do pisma przewodniego, oznaczonego datą 22 maja 2022 r., zatytułowanego: "skarga do sądu administracyjnego na decyzję KOC z dnia 28 marca 2022 r.", podpis elektroniczny został złożony wyłącznie pod tym właśnie pismem przewodnim, a nie pod załączoną do niego skargą z 22 maja 2022 r. zatytułowaną "skarga do sądu administracyjnego w Warszawie na decyzję kolegium samorządowego z dnia 28 marca 2022 r. KOC/1709/Op/22". Wskazać w tym miejscu należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale I FPS 2/21 z 6 grudnia 2021 r., podjętej w składzie siedmiu sędziów, stwierdził, że: "Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.), skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym". Czyli pismo będące faktyczną skargą winno być przysłane jako odrębne pismo i podpisane podpisem kwalifikowanym. W związku z powyższym uznać należało, że Sąd I instancji prawidłowo wezwał skarżącą do uzupełnienia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi, przez jej podpisanie (osobiście w siedzibie sądu, kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym) oraz poinformował, że każde pismo strony powinno być podpisane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, a zasady te dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Pismo ogólne, zawierające wyłącznie informację o załączonej do tego pisma niepodpisanej skardze, nie jest bowiem odrębnym zbiorem danych zawierającym całość znaczeniową komunikatu kierowanego do sądu administracyjnego. Brak podpisania skargi stanowi brak formalny w każdym przypadku uzasadniający wezwanie strony do uzupełnienia skargi. Wezwanie w powyższym zakresie doręczono skarżącej w dniu 28 czerwca 2022 r. W zakreślonym terminie, który upływał w dniu 5 lipca 2022 r., skarżąca nie uzupełniła powyższego braku formalnego skargi. Tym samym, Sąd I instancji zasadnie uznał, że brak formalny skargi nie został uzupełniony, co uniemożliwiało nadanie skardze dalszego biegu i w konsekwencji doprowadziło do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Podniesiona zaś przez skarżącą w uzasadnieniu zażalenia argumentacja nie może mieć wpływu na ocenę prawidłowości zaskarżonego postanowienia. Jak już wykazano wystarczyło wysłać skargę jako odrębne pismo z podpisem kwalifikowanym za pośrednictwem platformy ePUAP. Również zarzucanie Sądowi I instancji, że "jako jedyna instytucja ma z tym problem" oraz że "są to jedynie fanaberie sędziego związane z podpisem" jak już wykazano w powołanej wyżej uchwale - nie znajduje potwierdzenia w realiach prawa i orzecznictwie. Twierdzenie skarżącej o braku możliwości wysłania w formie elektronicznej w inny sposób pisma stanowiącego skargę niż tego dokonała jest nieprawdopodobne, choćby w świetle prawidłowo złożonego zażalenia na powyższe postanowienie. Mając na uwadze powyższe, rozpoznawane w niniejszej sprawie zażalenie należało uznać za niezasadne, dlatego działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.