II SA/Kr 1271/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędziowie: WSA Joanna Człowiekowska (spr.) WSA Monika Niedźwiedź po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P.-K. i B. P.-K. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 26 sierpnia 2022 r., znak: WS-VI.7536.1.9.2022.PB w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości skargę oddala UZASADNIENIE Decyzją z dnia 10 stycznia 2022 r. znak: GN.II.6852.3.4.2021.PS, działając na podstawie art. 124 ust. 1 - 8 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2021 r. poz. 1899) oraz art. 104 kpa Starosta Krakowski. orzekł o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] poł. w obr. Zabierzów jedn. ewid. Zabierzów, objętej księgą wieczystą nr [...], stanowiącej współwłasność A. P. oraz B. P. przez udzielenia zezwolenia C. Sp.z o.o. na założenie urządzeń łączności publicznej polegającym na podwieszeniu linii światłowodowej o przekroju zewnętrznym 6,0 mm oraz długości 20 mb pomiędzy słupami firmy T[...] S.A. stojącymi poza obrębem działki nr [...]. W decyzji wskazano, że inwestycja ma być zrealizowana zgodnie z projektem stanowiącym załącznik do decyzji. Organ pierwszej instancji podał, że pismem z dnia 15 stycznia 2021 r. C. Sp.z o.o. wystąpiła do Starosty Krakowskiego z wnioskiem o wydanie decyzji w trybie art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami, ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] poł. w obr. Z. jedn. ewid. Zabierzów, objętej księgą wieczystą nr [...] przez udzielenie zezwolenia na założenie urządzeń łączności publicznej, polegające na podwieszeniu światłowodowej linii telekomunikacyjnej na podbudowie słupowej firmy T[...] S.A. ponad działką. Ustalono, że wnioskodawca znajduje się w rejestrze przedsiębiorców telekomunikacyjnych pod numerem [...]. Zatem, zgodnie z definicją z art. 2 pkt 27 ustawy prawo telekomunikacyjne, przysługuje mu status operatora i uprawnienia wynikające z powyższego art. 33, uprawniające do wystąpienia z wnioskiem o ograniczenie korzystania z nieruchomości. Organ wskazał, że planowana przez C. Sp.z o.o. . inwestycja mieści się w definicji celu publicznego. Wyjaśnił, ze stosownie do art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przez inwestycję celu publicznego należy rozumieć działania o znaczeniu lokalnym (gminnym) i ponadlokalnym (powiatowym, wojewódzkim i krajowym), stanowiące realizację celów, o których mowa w art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Zgodnie z art. 6 pkt 1 tej ustawy celem publicznym jest m.in. budowa, utrzymywanie oraz wykonywanie łączności publicznej i sygnalizacji. Z kolei art. 4 pkt 18 ustawy o gospodarce nieruchomościami zawiera definicję łączności publicznej, zgodnie z którą przez łączność publiczną należy rozumieć infrastrukturę telekomunikacyjną służącą zapewnieniu publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych w rozumieniu przepisów prawa telekomunikacyjnego. Usługą taką zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 31 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne jest usługa telekomunikacyjna dostępna dla ogółu użytkowników. Tym samym, inwestycją celu publicznego jest realizacja inwestycji polegającej na budowie infrastruktury telekomunikacyjnej służącej zapewnieniu usług telekomunikacyjnych dostępnych dla ogółu użytkowników. Mając uwadze treść przepisu z art. 124 ust. 1 i ust. 1 organ stwierdził, że koniecznymi warunkami wydania przez starostę decyzji o zezwoleniu na zajęcie nieruchomości są: negatywny wynik rokowań z właścicielem nieruchomości, ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w razie jego braku ważna decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego, brak miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego ze względu na fakt, iż nie jest wymagana dla danego typu inwestycji. Zdaniem organu w niniejszej sprawie pierwsza przesłanka została spełniona, gdyż pismami z dnia 23 listopada 2020 r. i 27 listopada 2020 r. skierowano do właścicieli działki nr [...] pisma z prośbą o wyrażenie zgody na podwieszenie kabla telekomunikacyjnej linii światłowodowej o średnicy 6 mm podwieszonej na istniejącej podbudowie słupowej firmy T. nad działką nr [...]. We wskazanym terminie właściciele ww. działki nie udzielili odpowiedzi. Zdaniem organu powyższe potwierdza również protokół z negocjacji sporządzony w dniu 15 stycznia 2015 r. Organ przyjął, że spełniony został także warunek wynikający z art. 33 ust. 3 w zw. z ust. 7 ustawy z dnia o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych czyli minął 30 dniowy termin na zawarcie umowy o udostępnieniu nieruchomości. Organ ustalił nadto, że planowana inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który na przedmiotowej nieruchomości dopuszcza przeznaczenie w postaci budowy urządzeń i sieci telekomunikacyjnych w celu zaspokojenia potrzeb lokalnych w tym zakresie. Analizując uciążliwość przedmiotowej inwestycji dla współwłaścicieli organ wyjaśnił, że należy również wziąć pod uwagę czas, na jaki następuje ograniczenie. Artykuł 124 ust. 1 ugn nie przewiduje takiego ograniczenia zwłaszcza w zestawieniu z treścią art. 124b w którym termin ten jest określony na okres "nie dłuższy niż 6 miesięcy". Zatem brak konkretnej normy prawnej pozwalającej na sprecyzowanie zakresu czasowego, w którym prawa właściciela nieruchomości mają zostać ograniczone nie pozwala organowi na takie określenie. Powyższy pogląd jest także podzielany przez orzecznictwo sądów administracyjnych (WSA w Gliwicach z dnia 05.02.2015 r. sygn. akt II SA/G1 1137/14, WSA w Kielcach z dnia 29.04.2015 r. sygn. akt II SA/Ke 267/15). Dodał, że postanowieniem z dnia 23 września 2021 r., nr DT.WOT. 6171.88.2021.6 Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej uzgodnił projekt decyzji w zakresie urządzeń łączności publicznej. Od powyższej decyzji odwołanie wniósł B. P. i A. P. podnosząc, że w sprawie nie zostały spełnione warunki wskazane w art. 124 pkt 2 i 3 ugn. Decyzją z dnia 26 sierpnia 2022 r. znak: WS-VI.7536.1.9.2022.PB, działając na podstawie art. 9a w związku z art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2021 r., poz. 1899 ze zm.), art. 138 § 1 pkt 1 kpa Wojewoda Małopolski utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy powołał treść przepisów art. 124 ugn oraz wskazał, że przedmiotową sprawę należy rozpatrywać łącznie z regulacją prawną zawartą w art. 33 ust. 1 ustawy szerokopasmowej. Zgodnie z tym przepisem właściciel, użytkownik wieczysty nieruchomości lub zarządca, niebędący przedsiębiorcą telekomunikacyjnym, jest obowiązany umożliwić operatorom, podmiotom, o których mowa w art. 4 pkt 1, 2, 4, 5 i 8 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne, oraz jednostkom samorządu terytorialnego wykonującym działalność, o której mowa w art. 3 ust. 1, umieszczenie na nieruchomości obiektów i urządzeń infrastruktury telekomunikacyjnej w celu niezwiązanym z zapewnieniem telekomunikacji w budynku znajdującym się na tej nieruchomości, w szczególności instalowanie urządzeń telekomunikacyjnych, przeprowadzanie linii kablowych pod nieruchomością, na niej lub nad nią, umieszczanie tabliczek informacyjnych o urządzeniach, a także ich eksploatację i konserwację, jeżeli nie uniemożliwia to racjonalnego korzystania z nieruchomości, w szczególności nie prowadzi do istotnego zmniejszenia wartości nieruchomości. Przy czym korzystanie z nieruchomości jest odpłatne, chyba że strony postanowią inaczej (ust. 2). Warunki korzystania z nieruchomości ustala się w umowie, która jest zawierana na piśmie w terminie 30 dni od dnia wystąpienia przez operatora z wnioskiem o jej zawarcie (ust. 3). Jeżeli w tym terminie nie zostanie zawarta umowa, stosuje się odpowiednio przepisy art. 124 i art. 124a u.g.n. (ust. 7). Zdaniem organu odwoławczego w niniejszej sprawie negocjacje przeprowadzone w celu zawarcia umowy, o której mowa w art. 33 ust. 3 ustawy szerokopasmowej, spełniają wymóg przeprowadzenia rokowań, o których mowa w art. 124 ust. 3 u.g.n. Dokumentacja załączona do akt organu I instancji wskazuje bowiem, iż inwestor przesłał do właścicieli przedmiotowej nieruchomości pisma z informacją o planowanej inwestycji, opisując parametry techniczne planowanego odcinka kabla telekomunikacyjnego szerokopasmowej linii światłowodowej oraz sposób jego podwieszenia nad działką nr [...] w miejscowości Zabierzów na istniejących już słupach linii energetycznej, stanowiących własność spółki T[...] S.A. Ponadto za wyrażenie zgody na przeprowadzenie planowanej na przedmiotowej nieruchomości inwestycji zaproponowano określone warunki finansowe. Do powyższych pism dołączone zostały wzór "Umowy", która miałaby zostać zawarta pomiędzy właścicielami działki nr [...] w Zabierzowie, a spółką C. Sp.z o.o. Powyższa korespondencja została przez właścicieli odebrana w dniach 25 i 30 listopada 2020 r., co potwierdzają akta sprawy. W związku z powyższym właściciele przedmiotowej nieruchomości znali warunki i postanowienia umowy, mogli też przesłać własne oczekiwania czy zaproponować inne warunki ujęte w proponowanej umowie. Nie odpowiedzieli jednak na wysłaną przez inwestora korespondencję i nie określili jakie są ich własne oczekiwania co do gratyfikacji finansowej lub zmiany zapisów do proponowanej umowy. Organ odwoławczy zauważył, że w ciągu 30 dni od rozpoczęcia negocjacji nie doszło do zawarcia umowy o której mowa w art. 33 ust. 3 ustawy szerokopasmowej. Dlatego też pismami z dnia 15 i 18 stycznia 2021 r. spółka wystąpiła z wnioskiem o wydanie zezwolenia na zakładanie urządzeń łączności publicznej. Organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 6 ust. 1 u.g.n. celami publicznymi w rozumieniu ustawy są: 1) wydzielanie gruntów pod drogi publiczne, drogi rowerowe i drogi wodne, budowa, utrzymywanie oraz wykonywanie robót budowlanych tych dróg, obiektów i urządzeń transportu publicznego, a także łączności publicznej i sygnalizacji. Zgodnie z art. 4 pkt 18 u.g.n., przez łączność publiczną należy rozumieć infrastrukturę telekomunikacyjną służącą zapewnieniu publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych w rozumieniu przepisów prawa telekomunikacyjnego. Zaś w myśl przepisu art. 143 ust. 2 u.g.n. przez budowę urządzeń infrastruktury technicznej rozumie się budowę drogi oraz wybudowanie pod ziemią, na ziemi albo nad ziemią przewodów lub urządzeń wodociągowych, kanalizacyjnych, ciepłowniczych, elektrycznych, gazowych i telekomunikacyjnych. Ponadto w przedmiotowej sprawie z uwagi na fakt, że inwestycja dotyczy urządzenia łączności publicznej, tj. telekomunikacyjnego kabla sieci światłowodowej, zgodnie z dyspozycją art. 124 ust. 1 b u.g.n., zezwolenie, o którym mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n. zostało uzgodnione z Prezesem Urzędu Komunikacji Elektronicznej stosownie do znajdującego się w aktach sprawy postanowienia Nr DT.WOT.6171.88.2021.6 z 23 września 2021 r. Wojewoda ustalił nadto, że przedmiotowa nieruchomość według obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Zabierzów zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy Zabierzów Nr XII/64/03 z dnia 30 maja 2003 r. znajduje się częściowo (0,006 ha) w terenach komunikacji: pozostałe drogi (ulice) bez oznaczenia literowego. W § 25 pkt 2 ppkt 7 określono, że "Pozostałe drogi (ulice) bez oznaczenia literowego to drogi (ulice) dojazdowe istniejące i projektowane, gminne". E pozostałej części działka nr [...] w Zabierzowie ujęta jest w terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz usług oznaczonych jako - M1U. Zatem zarzuty podniesione w odwołaniach, dotyczące niezgodności z planem miejscowym lokowania obiektów infrastruktury technicznej na przedmiotowej nieruchomości, o czym miałby świadczyć § 25 pkt 1 planu miejscowego w którym określono, że tereny dróg i ulic ("KGP", "KG", "KG/KZ", "KZ", "KZ/KL" i "KL" oraz bez oznaczenia literowego) przeznacza się na drogi i ulice publiczne wraz z urządzeniami infrastruktury technicznej nie związanymi z funkcją komunikacyjną oraz zielenią, nie znajdują uzasadnienia. Przedmiotowa nieruchomość w znaczącej większości położona jest bowiem w terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz usług oznaczonych jako M1U. Nadto zgodnie z Rozdziałem III planu miejscowego określającym "Ogólne warunki zabudowy i zagospodarowania terenów, w § 30 pkt 4 jasno sformułowano, że - "na całym obszarze objętym planem dopuszcza się lokalizację sieci i urządzeń infrastruktury technicznej niezbędnych dla potrzeb lokalnych (...)". Według organu odwoławczego bezzasadne są również zarzuty naruszenia art. 7, 8, i 11 kpa , bowiem nie znajdują potwierdzenia w dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy. Podnoszona w odwołaniu kwestia podważania długości podwieszanego kabla nie została przez strony w żaden sposób udokumentowana. Z kolei przepis art. 124 ust. 1 u.g.n. dopuszcza ograniczenie w drodze decyzji, sposobu korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości m. in. urządzeń łączności publicznej, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody, co wiąże się z wejściem na określoną nieruchomość, celem wykonania inwestycji celu publicznego. Dodał, ze inwestycja polegająca na podwieszeniu nad przedmiotową nieruchomością fragmentu kabla światłowodowego w ramach budowy telekomunikacyjnej sieci szerokopasmowej realizowanej pn.: "Jurajska Sieć Światłowodowa" planowana jest do zawieszenia, na istniejących słupach sieci energetycznej będących własnością spółki T[...] S.A. Położenie ww. linii elektroenergetycznej i słupów nośnych tej linii jest znane właścicielom przedmiotowej działki oraz nie powoduje powstanie nowej strefy kontrolowanej innej niż ta, którą ustanowiono dla istniejącej linii energetycznej oraz słupów nośnych pomiędzy którymi planowane jest podwieszenie kabla światłowodowego w związku z ww. inwestycją. Na powyższą decyzję A. P. i B. P. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie przepisów: - art. 8, 11 w zw. z 7, 77 w zw. z art. 107 § 3 kpa poprzez brak należytego odniesienia się w uzasadnieniu decyzji do podnoszonych przez strony okoliczności istotnych dla sprawy oraz zarzutów podnoszonych w toku postępowania, a w szczególności w odwołaniu od decyzji organu I instancji, co rzutowało na treść zaskarżonej decyzji; - art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami (dalej u.g.n.), poprzez zaaprobowanie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości, pomimo braku spełnienia dwóch z czterech koniecznych przesłanek przewidzianych w tym przepisie; - art. 112 ust. 3 u.g.n., poprzez jego niezastosowanie; - § 25 uchwały Nr XII/64/03 Rady Gminy w Zabierzowie z dnia 30 maja 2003 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectw Kochanów i Zabierzów w gminie Zabierzów (dalej MPZP), poprzez zaaprobowanie lokalizacji inwestycji, poza terenem drogi lub ulicy publicznej. W uzasadnieniu skargi skarżący powtórzyli argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. W piśmie z 18 stycznia 2023 r. skarżący wnieśli o wyznaczenie rozprawy w budynku sądu i umożliwienie skarżącym wzięcia w niej udziału, podkreślając konieczność zachowania konstytucyjnego standardu jawnego rozpoznana sprawy przez sądy administracyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach sprawowanej kontroli sąd bierze pod uwagę wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze, w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Z istoty kontroli wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego aktu. Należy przy tym wskazać, że na mocy art. 145 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność aktu lub wydanie go z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw, podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. Skarga w przedmiotowej sprawie nie zasługiwała na uwzględnienie. Wyjść należy od tego, że materialnoprawny kontekst sprawy, której dotyczy zaskarżona decyzja, określają przepisy art. 124 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2021 r., poz. 1899; dalej u.g.n.). Zgodnie z art. 124 ust. 1 u.g.n. starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Zgodnie zaś z art. 124 ust. 3 u.g.n. udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w ust. 1. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań. Jak wynika z powyższego, ograniczenie we wskazanym trybie sposobu korzystania z nieruchomości zasadniczo jest uzależnione od spełnienia dwóch przesłanek: 1) przeprowadzenia rokowań z właścicielem nieruchomości, które nie doprowadziły do wyrażenia przez niego zgody na planowane ograniczenie 2) zgodności ograniczenia z miejscowym planem zagospodarowania lub z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Ze względu na charakter inwestycji w niniejszej sprawie trzeba jeszcze wskazać ponadto na ust. 1b art. 124 u.g.n., zgodnie z którym w zakresie urządzeń łączności publicznej decyzję w sprawie zezwolenia wydaje się w uzgodnieniu z Prezesem Urzędu Komunikacji Elektronicznej. Decyzja ta może być również wydana w przypadku braku planu miejscowego lub gdy decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego nie jest wymagana. Analiza akt sprawy oraz zaskarżonej decyzji doprowadziła Sąd do przekonania, że spełnione zostały przesłanki wydania decyzji ograniczającej korzystanie z nieruchomości. Projektowana inwestycja polega na podwieszeniu linii światłowodowej o przekroju zewnętrznym 6,0 mm oraz długości 20 mb pomiędzy słupami firmy T[...] S.A., przy czym linia przebiega nad działką skarżących nr [...] położoną w Zabierzowie, a słupy posadowione są na innych działkach niebędących własnością skarżących. Inwestycja ta stanowi cel publiczny w rozumieniu art. 6 pkt 1 u.g.n., zgodnie z którym celem publicznym jest wydzielanie gruntów pod drogi publiczne, drogi rowerowe i drogi wodne, budowa, utrzymywanie oraz wykonywanie robót budowlanych tych dróg, obiektów i urządzeń transportu publicznego, a także łączności publicznej i sygnalizacji. Zgodnie z art. 4 pkt 18 u.g.n., przez łączność publiczną należy rozumieć infrastrukturę telekomunikacyjną służącą zapewnieniu publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych w rozumieniu przepisów prawa telekomunikacyjnego. Zaś w myśl art. 143 ust. 2 u.g.n. przez budowę urządzeń infrastruktury technicznej rozumie się budowę drogi oraz wybudowanie pod ziemią, na ziemi albo nad ziemią przewodów lub urządzeń wodociągowych, kanalizacyjnych, ciepłowniczych, elektrycznych, gazowych i telekomunikacyjnych. Zdaniem Sądu organy wykazały w przedmiotowej sprawie, że spełniona została przesłanka przeprowadzenia rokowań, także przy uwzględnieniu regulacji szczegółowej dotyczącej urządzeń łączności publicznej zawartej w art. 33 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. 2022 r., poz. 884, dalej: u.w.r.u.s.t.). Zgodnie z art. 33 ust. 1 tej ustawy, właściciel, użytkownik wieczysty nieruchomości lub zarządca nieruchomości, niebędący przedsiębiorcą telekomunikacyjnym, jest obowiązany umożliwić operatorom, podmiotom, o których mowa w art. 4 pkt 1, 2, 4, 5 i 8 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne, oraz jednostkom samorządu terytorialnego wykonującym działalność, o której mowa w art. 3 ust. 1, umieszczenie na nieruchomości obiektów i urządzeń infrastruktury telekomunikacyjnej w celu niezwiązanym z zapewnieniem telekomunikacji w budynku znajdującym się na tej nieruchomości, w szczególności instalowanie urządzeń telekomunikacyjnych, przeprowadzanie linii kablowych pod nieruchomością, na niej lub nad nią, umieszczanie tabliczek informacyjnych o urządzeniach, a także ich eksploatację i konserwację, jeżeli nie uniemożliwia to racjonalnego korzystania z nieruchomości, w szczególności nie prowadzi do istotnego zmniejszenia wartości nieruchomości. Korzystanie z nieruchomości, o których mowa w ust. 1, jest odpłatne, chyba że strony umowy, o której mowa w ust. 3, postanowią inaczej (ust. 2). Zgodnie z art. 33 ust. 3 u.w.r.u.s.t warunki korzystania z nieruchomości ustala się w umowie, która jest zawierana na piśmie w terminie 30 dni od dnia wystąpienia przez operatora z wnioskiem o jej zawarcie. Jeżeli w terminie, o którym mowa w ust. 3, nie zostanie zawarta umowa, stosuje się odpowiednio przepisy art. 124 i art. 124a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (ust. 7). W ocenie Sądu zgromadzone w aktach dokumenty wskazują, że wnioskodawca, będący przedsiębiorcą telekomunikacyjnym, wykazał przeprowadzenie czynności, o których mowa w przywołanych przepisach. O bezskutecznym przeprowadzeniu rokowań świadczy dołączona do akt kopia korespondencji skierowanej do skarżących, obejmująca wzór umowy, informację o inwestycji ze wskazaniem przebiegu uwidocznionego na mapce odzwierciedlającej granice nieruchomości, dowody nadania i odebrania korespondencji, oraz brak odpowiedzi na nią przez skarżących (k. 8-13, 25-30 akt I inst.). Dodatkowo potwierdza fakt prowadzenia rokowań treść oświadczenia wnioskodawcy mylnie określonego jako "protokół z negocjacji" oraz treść skargi, z których można wyprowadzić wniosek, zgodnie z którym wnioskodawca i B. P.-K. kontaktowali się w przedmiotowej sprawie, ale z powodu istniejących rozbieżności, w szczególności braku zgody skarżących na przebieg światłowodu, do zawarcia umowy nie doszło. Sąd podziela stanowisko organów, zgodnie z którym wykazane czynności spełniają wymóg przeprowadzenia rokowań, o których mowa w art. 124 ust. 3 u.g.n., skoro skarżącym przedstawiono opis inwestycji, lokalizację na mapie, warunki umowy, do czego mogli się ustosunkować. Podkreślić trzeba, że wymóg przeprowadzenia rokowań oznacza, po stronie podmiotu zainteresowanego udostępnieniem nieruchomości, obowiązek wystąpienia do właściciela nieruchomości o jej udzielenie, a w przypadku braku takiej zgody, w celu skorzystania z określonej ww. regulacją drogi administracyjnej, wykazania tej okoliczności w tym postępowaniu. Oznacza to w istocie wymóg skontaktowania się z właścicielem nieruchomości, przedstawienia mu propozycji i zapewnienie możliwości przedstawienia stanowiska. Podzielając stanowiska wyrażane w orzecznictwie, Sąd przyjmuje, że za spełnienie omawianego warunku można uznać sytuację, gdy właściciel nieruchomości nie odpowiedział na propozycję wyrażenia zgody, wprost sprzeciwił się wyrażeniu takiej zgody, czy sytuację, gdy strony postawiły sobie wzajemnie takie warunki, które okazały się niemożliwe do przyjęcia dla każdej z nich (por. wyrok WSA w Poznaniu z 29 września 2021 r., I SA/Po 627/20). Również i co do drugiej przesłanki Sąd podzielił stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, zgodnie z którym ograniczenie zgodne jest z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Działka skarżących znajduje się na obszarze objętym ustaleniami uchwały nr XII/64/03 Rady Gminy Zabierzów z dnia 30 maja 2003 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectw Kochanów i Zabierzów w gminie Zabierzów (Dz. Urz. Woj. Małopolskiego z 2003 r., poz. 180), częściowo - w terenach komunikacji – pozostałe drogi (ulice bez oznaczenia literowego oraz częściowo - w terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz usług (M1U). W zakresie terenów komunikacji § 25 ust. 1 w zw. z ust. 2 pkt 7 miejscowego planu stanowi, że tereny dróg i ulic (w tym bez oznaczenia literowego) przeznacza się na drogi i ulice publiczne wraz z urządzeniami infrastruktury technicznej nie związanymi z funkcją komunikacyjną oraz zielenią. Niewątpliwie, w tych terenach dopuszczalna (możliwa) jest lokalizacja infrastruktury stanowiącej urządzenia łączności publicznej, co oczywiście nie oznacza, że infrastruktura techniczna może być realizowana tylko w terenach komunikacji. Stanowi o tym chociażby § 30 ust. 4 miejscowego planu, zgodnie z którym na całym obszarze objętym planem dopuszcza się lokalizację sieci i urządzeń infrastruktury technicznej niezbędnych dla potrzeb lokalnych. Zdaniem Sądu, urządzeniem infrastruktury technicznej niezbędnym dla potrzeb lokalnych jest planowany światłowód. Sądowi znane jest orzecznictwo w zakresie analizowanej przesłanki, wymagające dla wykazania zgodności ograniczeni z miejscowym planem ustalenie, że przebieg tej infrastruktury został w planie wyznaczony, w szczególności znajduje się na rysunku planu. W ocenie Sądu takiej konieczności w przedmiotowej sprawie nie było, ze względu na wykorzystanie przebiegu już istniejącej sieci energetycznej i podwieszenie światłowodu między istniejącymi słupami tej sieci. W konsekwencji powyższych ustaleń Sąd doszedł do przekonania, że spełnione zostały dwie zasadnicze przesłanki ograniczenia korzystania z własności nieruchomości, o którym stanowi art. 124 ust. 1 u.g.n. W ocenie Sądu spełniona została też ogólna przesłanka niezbędności nieruchomości na cel wywłaszczenia (vide: art. 112 ust. 3 w zw. z art. 124 ust. 1 u.g.n.). Są nie znalazł podstaw by zakwestionować przebieg linii światłowodowej, jak to już akcentowano, z wykorzystaniem istniejących elementów sieci energetycznej. Jednocześnie spełniono wymogi dotyczące urządzeń łączności publicznej. W szczególności, w trybie współdziałania, pozyskano postanowienie z 23 września 2021 r. nr DR.WOT.6171.2021.6 Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej o uzgodnieniu przedłożonego mu projektu decyzji. Końcowo wyjaśnić należy, że wobec trwającego zagrożenia epidemicznego, sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 15zzs4 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 1842 ze zmianami). Sąd zaznacza, że prawo do publicznej rozprawy nie ma charakteru absolutnego i może podlegać ograniczeniu, w tym także ze względu na treść art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, w którym jest mowa o ograniczeniach w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw, gdy jest to unormowane w ustawie oraz tylko wtedy, gdy jest to konieczne w demokratycznym państwie m. in. dla ochrony zdrowia. Wobec tego powyższe przepisy należy traktować jako "szczególne" w rozumieniu art. 10 i art. 90 § 1 p.p.s.a. Sąd podkreśla, że strony zostały powiadomione o skierowaniu sprawy na posiedzenie niejawne i miały możliwość zajęcia stanowiska w sprawie, co oznacza, że standardy ochrony praw stron i uczestników zostały zachowane. W tej sytuacji, wobec wykazania przez organy przesłanek wydania decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości, Sąd uznał decyzję za prawidłową. Nie stwierdzono przy tym istotnych uchybień przepisom postępowania, a przy tym spełniony został wymóg określony w art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego, nakładający na organ administracji obowiązek uwzględnienia w sprawie interesu społecznego oraz słusznego interesu strony. Okoliczności sprawy wskazują, że interesy: publiczny i indywidualny – skarżących, zostały właściwie wyważone, co znalazło wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W tych okolicznościach Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.