II S 1/24

<div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 31 stycznia 2024 roku</p> <p>Sąd Apelacyjny w Poznaniu w II Wydziale Karnym w składzie:</p> <p>Przewodniczący: sędzia Krzysztof Lewandowski</p> <p>Sędziowie: Marek Kordowiecki (spr.)</p> <p>Piotr Michalski</p> <p>Protokolant: st. sekr. sąd. Małgorzata Zwierzchlewska</p> <p>po rozpoznaniu w sprawie podejrzanego:</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">Ł. W.</span> ( <span class="anon-block">W.</span> )</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->skargi złożonej przez obrońcę podejrzanego z dnia <span class="anon-block">(...)</span> </strong> </p> <p>na przewlekłość postępowania w przedmiocie rozpoznania wniosku o uchylenie postanowień dotyczących zabezpieczenia majątkowego w toku prowadzonego postępowania przygotowawczego <span class="anon-block">(...)</span> Prokuratury <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> </p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 430;art. 430 § 1)">art. 430 § 1 k.p.k.</a> w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 roku o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. z 2023 roku, poz. 1725)</p> <p> <strong> <!-- -->p o s t a n a w i a</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->pozostawić skargę bez rozpoznania.</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Pismem z dnia <span class="anon-block">(...)</span> roku (k. 7), które wpłynęło do tut. Sądu Apelacyjnego w dniu <span class="anon-block">(...)</span>r. (k. 1), podejrzany <span class="anon-block">Ł. W.</span>, poprzez swego obrońcę, złożył w toku prowadzonego przez Prokuraturę Regionalną w <span class="anon-block">P.</span> postępowania przygotowawczego <span class="anon-block">(...)</span> skargę na przewlekłość postępowania w zakresie rozpoznania wniosku o uchylenie postanowienia w przedmiocie uzupełnienia orzeczeń dot. zabezpieczenia majątkowego, dokonanego na mieniu przedsiębiorstwa pod <span class="anon-block"> firmą (...) sp. z o.o.</span> poprzez ustanowienie przymusowego zarządu przedsiębiorstwem.</p> <p>Prokurator <span class="anon-block"> (...)</span> pismem z dnia 5 stycznia 2024 r., przesyłając ww. skargę do tut. Sądu Apelacyjnego, wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</span> </strong> </p> <p>Skarga okazała się niedopuszczalna z mocy ustawy.</p> <p>Przepis art. 3 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 roku o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (zwana dalej – u.s.p.p.) <strong> <!-- -->określa rodzaje postępowań, w których stronom przysługuje uprawnienie do wniesienia skargi na przewlekłość postępowania</strong>.</p> <p>W tym katalogu, stanowiącym <em> <!-- -->numerus clausus</em>, nie zostało wymienione postępowanie incydentalne dotyczące zabezpieczenia majątkowego. Jak podnosi się w doktrynie, wyznacznikiem prawa strony do rozstrzygnięcia bez zbędnej zwłoki jest pojęcie sprawy. Pojęcie to odnosić należy <strong> <!-- -->do głównego przedmiotu postępowania sądowego, postępowania przygotowawczego </strong>czy postępowania egzekucyjnego,<strong> <!-- --> a nie kwestii rozstrzyganej w każdym incydentalnym orzeczeniu w toku tego postępowania </strong>(<em> <!-- -->vide</em>: Górecki Piotr, Stachowiak Stanisław, Wiliński Paweł, Skarga na przewlekłość postępowania przygotowawczego i sądowego. Komentarz, wyd. II Lex – teza 14 – Lex).<strong> <!-- --> Sprawą w postępowaniu sądowym jest oskarżenie w sprawie karnej</strong>, pozew w postępowaniu cywilnym procesowym, wniosek w postępowaniu nieprocesowym itd., w którym ma zapaść orzeczenie o prawach osoby wszczynającej postępowanie (<em> <!-- -->vide</em>: postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 11 grudnia 2007 r., II S 16/07, KZS 2007, z. 12, poz. 66).</p> <p>Powyższe stanowisko jest również aprobowane od lat w orzecznictwie Sądu Najwyższego, który podnosi, że przez użyte w art. 2 ust. 1 i art. 5 ust. 1 u.s.p.p. określenie "tok postępowania w sprawie" należy rozumieć "postępowanie co do istoty sprawy" ("rozpoznanie sprawy co do istoty"; art. 12 ust. 3 i art. 16 ustawy o skardze na przewlekłość), <strong> <!-- -->a nie postępowanie incydentalne </strong>(<em> <!-- -->vide</em>: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 2023 r. <span class="anon-block"> I (...)</span> 274/23, LEX nr 3650250, analogicznie postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 kwietnia 2022 r. <span class="anon-block"> I (...)</span> 63/22, LEX nr 3420448). W ostatnim przytoczonym judykacie zasygnalizowano, że również Europejski Trybunał Praw Człowieka stoi na stanowisku, iż skarga nie przysługuje na przewlekłość postępowania incydentalnego (<em> <!-- -->vide</em>: decyzja z 11 grudnia 2003 r. w sprawie <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block">B.</span> przeciwko Francji, skarga nr <span class="anon-block"> (...)</span>).</p> <p>Mając na uwadze wypracowane w orzecznictwie, a przytoczone powyżej, zapatrywania jak należy rozumieć pojęcie "sprawa", o którym mowa w art. 1 u.s.p.p., nie ulega wątpliwości, że skarga inicjująca niniejsze postępowanie, jako dotycząca zabezpieczenia majątkowego, a więc postępowania incydentalnego, była niedopuszczalna.</p> <p>Z uwagi na powyższe w niniejszej sprawie nie było podstaw do rozstrzygania w przedmiocie opłaty od skargi, albowiem stosując <em> <!-- -->per analogiam</em> przepis art. 17 ust. 3 u.sp.p. w przypadku pozostawienia skargi bez rozpoznania należałoby ją zwrócić skarżącemu. Tymczasem skarżący opłaty takiej nie uiścił, ani nie został jeszcze wezwany do jej uiszczenia. Sąd Apelacyjny w tym zakresie w pełni podziela pogląd Sądu Najwyższego, że przewidziany w art. 17 ust. 3 powoływanej ustawy o skardze „<em> <!-- -->brak możliwości merytorycznego rozpoznania skargi, który uzasadnia brak obciążania ciężarami fiskalnymi skarżącego w razie odrzucenia skargi, przemawia za tym, aby również w przypadku pozostawienia skargi bez rozpoznania ze względu na jej niedopuszczalność z mocy ustawy, sąd zwracał z urzędu wniesioną opłatę od skargi</em>” (<em> <!-- -->vide:</em> postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 października 2013 roku, <span class="anon-block"> (...)</span> 8/13, LEX nr 1375236).</p> <p>W tym stanie rzeczy, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 430;art. 430 § 1)">art. 430 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 8;art. 8 ust. 2)">art. 8 ust. 2</a> u.s.p.p. Sąd Apelacyjny orzekł jak na wstępie.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. M.</span> <span class="anon-block">K. L.</span> <span class="anon-block">M. K.</span> </strong> </p> <p>Pouczenie</p> <p>Niniejsze postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu</p> </div>