Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

I SA/Gd 280/20

Sądy administracyjne2020-11-10
Sygnatura
I SA/Gd 280/20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia
2020-11-10
Rodzaj
Wyrok WSA w Gdańsku

Sędziowie

Alicja StępieńKrzysztof PrzasnyskiSławomir Kozik

Rozstrzygnięcie

Oddalono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski, Sędziowie Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 10 listopada 2020 r. sprawy ze skargi ,,A" na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 10 stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania oddala skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 17 czerwca 2019 r. "A" Sp. z o.o. wystąpiła do Naczelnika Urzędu Skarbowego z wnioskiem o rozłożenie na raty zapłaty wszystkich zaległości podatkowych w podatku akcyzowym wraz z odsetkami za zwłokę wynikających z: - decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 27 maja 2019 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 24 sierpnia 2018 r. nr [...] określającą zobowiązanie w podatku akcyzowym za wrzesień 2016 r. w wysokości 20.783,00 zł; - decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 27 maja 2019 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego dnia 24 sierpnia 2018 r. nr [...] określającą zobowiązanie w podatku akcyzowym za sierpień 2016 r. w wysokości 23.461,00 zł; - decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 27 maja 2019 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 24 sierpnia 2018 r. nr [...] określającą zobowiązanie w podatku akcyzowym za kwiecień 2016 r. w wysokości 36.976,00 zł; - decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 27 maja 2019 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego nr [...] z dnia 24 sierpnia 2018 r. określającą zobowiązanie w podatku akcyzowym za kwiecień 2016 r. w wysokości 28.051,00 zł. Naczelnik Urzędu Skarbowego pismem z dnia 22 lipca 2019 r. wezwał na podstawie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej "A" Sp. z o.o. m.in. do usunięcia braków wniosku z dnia 17 czerwca 2019 r. poprzez: - sprecyzowanie żądania przez wskazanie wysokości lub ilości proponowanych rat wraz z terminem ich płatności, - sprecyzowanie żądania przez określenie rodzaju pomocy publicznej zgodnie z treścią art. 67b § 1 Ordynacji podatkowej, - podanie pełnych i rzetelnych informacji (udokumentowanie) dotyczących uzyskanej pomocy. W wezwaniu organ pierwszej instancji pouczył stronę, że niezastosowanie do wezwania we wskazanym terminie spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia - zgodnie z treścią art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej. Pismem z dnia 2 sierpnia 2019 r. "A" Sp. z o.o. wniosła m.in. o przedłużenie terminu do sprecyzowania, uzupełnienia uzasadnienia wniosku i przedstawienia dowodów do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego tj. do czasu prawomocnego rozpatrzenia skarg na decyzje ostateczne z których wynika zadłużenie. Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2019 r. nr [...]m.in. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie przedłużenia terminu do usunięcia braków podania, o którym mowa w art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej. Korzystając z przysługującego prawa i z zachowaniem ustawowego terminu "A" Sp. z o.o. pismem z dnia 17 września 2019 r. złożyła do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej zażalenie na ww. postanowienie organu pierwszej instancji. Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2019 r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej uchylił postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 28 sierpnia 2019 r. nr [...]m.in. odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie przedłużenia terminu do usunięcia braków podania, o którym mowa w art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej. Ponadto w toku prowadzonego postępowania wszczętego wnioskiem "A" Sp. z o.o. z dnia 17 czerwca 2019 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego pismem z dnia 28 sierpnia 2019 r. ponownie wezwał na podstawie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej "A" Sp. z o.o. m.in. do usunięcia braków wniosku z dnia 17 czerwca 2019 r. poprzez: - sprecyzowanie żądania przez wskazanie wysokości lub ilości proponowanych rat wraz z terminem ich płatności, - sprecyzowanie żądania przez określenie rodzaju pomocy publicznej zgodnie z treścią art. 67b § 1 Ordynacji podatkowej, - podanie pełnych i rzetelnych informacji (udokumentowanie) dotyczących uzyskanej pomocy. W wezwaniu organ pierwszej instancji pouczył stronę, że niezastosowanie do wezwania we wskazanym terminie spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia - zgodnie z treścią art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej. Pismem z dnia 17 września 2019 r. "A" Sp. z o.o. wniosła o przedłużenie terminu do wykonania wezwania Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 28 sierpnia 2019 r. do czasu prawomocnego rozpatrzenia zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 28 sierpnia 2019 r. nr [...] m.in. odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie przedłużenia terminu do usunięcia braków podania, o którym mowa w art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej. W tej sytuacji Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia 2 października 2019r. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie przedłużenia terminu do usunięcia braków podania, o którym mowa w art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej. "A" Sp. z o.o. złożyła do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej zażalenie na ww. postanowienie organu pierwszej instancji. Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2020 r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej uchylił postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 2 października 2019 r. odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie przedłużenia terminu do usunięcia braków podania, o którym mowa w art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej i umorzył postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu Dyrektor Izby Administracji Skarbowej zauważył, że wniosek o przedłużenie terminu do udzielania odpowiedzi na wezwanie nie jest żądaniem wszczęcia postępowania podatkowego, do którego mógłby znaleźć zastosowanie art. 165 § 1 czy art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej. Wnioskiem "A" Sp. z o.o. z dnia 17 czerwca 2019 r. zostało już wszczęte postępowanie podatkowe w zakresie rozłożenia na raty wszystkich zaległości podatkowych w podatku akcyzowym wraz z odsetkami za zwłokę. Oznacza to, że złożony w toczącym się już postępowaniu wniosek o przedłużenie terminu do udzielenia odpowiedzi na wezwanie organu, nie mógł zainicjować kolejnego, samodzielnego postępowania podatkowego. Mając na uwadze powyższe konieczne stało się uchylenie przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 2 października 2019 r. nr [...] odmawiającego wszczęcia postępowania w sprawie przedłużenia terminu do usunięcia braków podania i umorzenie w tym zakresie postępowania w sprawie z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Nie zgadzając się z ww. postanowieniem organu z dnia 10 stycznia 2020 r. "A" Sp. z o.o. skorzystała z prawa wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Zaskarżonemu postanowieniu Dyrektora Izby Administracji Skarbowej strona skarżąca zarzuciła naruszenie: 1) art. 233 § 1 pkt 2 lit. a w związku z art. 239 Ordynacji podatkowej; 2) art. 201 § 1 pkt 2 i art. 204 § 1 Ordynacji podatkowej; 3) art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej, 4) art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej, 5) art. 217 § 1 i § 2 w związku z art. 210 § 4 w związku z art. 219 Ordynacji podatkowej poprzez niewłaściwe zastosowanie. Z uwagi na powyższe "A" Sp. z o.o. wniosła o: uchylenie zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 10 stycznia 2020 r. oraz poprzedzającego go postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 2 października 2019 r.. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Dla potrzeb rozstrzyganej sprawy konieczne jest przypomnienie treści art. 169 § 1 O.p. zgodnie z którym, jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że nie wypełnienie tego warunku spowoduje i pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Komentowany przepis przewiduje tryb usuwania braków w podaniach. Ma on charakter gwarancyjny, bowiem wnoszący podanie, co do zasady, otrzymuje "szansę" naprawienia błędów i uzupełnienia braków w podaniu. Dopiero niewykonanie wskazówek organu może spowodować negatywne skutki w postaci pozostawienia pisma bez rozpoznania. U Z brakami formalnymi mamy do czynienia, jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa np. może dotyczyć określonego elementu treści pisma. Podkreślić w tym miejscu należy, że wezwanie do uzupełnienia wniosku stanowi o wypełnieniu nałożonego na organ podatkowy w treści art. 169 § 1 obowiązku, w przypadku stwierdzenia braku, wezwania wnoszącego podanie do jego uzupełnienia. Z kolei w stosownie do treści art. 165 § 1 ord. pod., postępowanie podatkowe wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. W świetle zaś regulacji zawartej w art. 165a O.p., gdy żądanie o którym mowa w art. 165, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Z analizy treści tych przepisów i związku między nimi wynika, że żądanie o którym mowa w art. 165a ord. pod. musi dotyczyć wszczęcia postępowania podatkowego, skoro w unormowaniu tym ustawodawca wprost odwołuje się do art. 165 ord. pod. Wobec tego stwierdzić należy, że oba wymienione wyżej przepisy odnoszą się zawsze do postępowania podatkowego. Przenosząc te rozważania prawne na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że wniosek o przedłużenie terminu do udzielenia odpowiedzi na wezwanie nie jest żądaniem wszczęcia postępowania podatkowego, do którego mógłby znaleźć zastosowanie art. 165 § 1 czy art. 165a § 1 O.p.. Żądanie przedłużenia terminu nie jest bowiem żądaniem załatwienia sprawy podatkowej z odwołaniem do przepisów materialnego prawa podatkowego. To żądanie natomiast ma za przedmiot incydentalną kwestię o ściśle proceduralnym charakterze. W orzecznictwie uznaje się, że zwrot "nie może być wszczęte" należy odnieść przede wszystkim do sytuacji, gdy wszczęciu postępowania podatkowego stoi na przeszkodzie przepis prawa bądź poszczególne przepisy, których interpretacja uniemożliwia prowadzenie tego postępowania i rozpatrzenie treści żądania w sposób merytoryczny (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 stycznia 2007 r., w sprawie III SA/Wa 3288/06, wyrok NSA z dnia 3 kwietnia 2015 r. w sprawie II FSK 551/13). W związku z tym skoro wniosek strony z dnia 17 września 2019 r. o przedłużenie terminu nie inicjował samodzielnego i odrębnego postępowania brak było podstaw w świetle art. 165a Ordynacji podatkowej do odmowy wszczęcia postępowania. Zatem organ pierwszej instancji powinien był rozpatrzyć wniosek o przedłużenie terminu na udzielenie odpowiedzi w postępowaniu zasadniczym, w którym to został złożony. W związku z powyższym konieczne było wyeliminowanie z obrotu prawnego postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 2 października 2019 r. i umorzenie postępowania w sprawie, co prawidłowo uczynił organ odwoławczy. W związku z powyższym, w ocenie Sądu, niezasadne są zarzuty strony dotyczące naruszenia art. 233 § 1 pkt 2 lit. a w związku z art. 239, art. 208 § 1 oraz art. 217 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej. Zauważyć również należy, że "A" Sp. z o.o. nie zgadza się z rozstrzygnięciem organu w zakresie umorzenia postępowania w sprawie wskazując, że przedłużenie terminu powinno nastąpić do czasu prawomocnego rozpatrzenia skarg na decyzje ostateczne, z których wynika zadłużenie. Przy czym strona w żaden sposób nie uzasadniła swojego stanowiska. Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że termin określony w przepisie art. 169 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa jest terminem procesowym, który nie podlega przesunięciu. Ponadto Sąd uznał, że Dyrektor Izby Administracji Skarbowej nie naruszył art. 201 § 1 pkt 2, art. 204 § 1, art. 210 § 4 oraz art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej, gdyż przedmiotowe przepisy nie podlegały zastosowaniu w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. W tej sytuacji orzeczono o oddaleniu skargi (art. 151 p.p.s.a.).