III FZ 571/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 sierpnia 2022 r., sygn. akt VIII SA/Wa 181/22 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B. P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 17 stycznia 2022 r. nr 1401-IEE1.711.7.54.2021.4.MK w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2021 r., sygn. akt VIII SA/Wa 181/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: "WSA") odrzucił skargę B. P. (dalej: "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 17 stycznia 2022 r. w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych oraz postanowił zwrócić Skarżącemu uiszczony po terminie wpis od skargi w kwocie 100 zł. Wymienione postanowienie, jak również inne przytoczone w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych, publikowane jest na stronach internetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego (www.nsa.orzeczenia.gov.pl). W uzasadnieniu WSA wyjaśnił, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VIII WSA z dnia 10 marca 2022 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Pismem z dnia 15 czerwca 2022 r. WSA wezwał Skarżącego do wykonania zarządzenia z dnia 10 marca 2022 r. w ciągu siedmiu dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone Skarżącemu dnia 23 czerwca 2022 r. WSA wskazał, że termin na uiszczenie wpisu upłynął 30 czerwca 2022 r. Uiszczenie przez Skarżącego wpisu w dniu 4 lipca 2022 r. nastąpiło z przekroczeniem zakreślonego terminu. Dlatego WSA uznał, że uiszczenie wpisu po terminie jest równoznaczne z jego nieuiszczeniem, co skutkowało odrzuceniem skargi i zwróceniem spóźnionego wpisu. Skarżący wywiódł zażalenie od wskazanego postanowienia i wniósł o jego uchylenie. Skarżący podniósł, że nie rozumie przyczyny odrzucenia skargi. Stwierdził, że należny wpis sądowy uiścił zgodnie z pouczeniem WSA, a zatem w jego ocenie, odrzucenie skargi jest nieuzasadnione. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. w przypadku, gdy rzeczony brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż zaskarżone postanowienie w pełni odpowiada prawu. Akta rozpoznawanej sprawy wskazują bezspornie, że wezwanie z dnia 15 czerwca 2022 r., do uiszczenia należnego wpisu od skargi w kwocie 100 zł, doręczono skutecznie Skarżącemu w dniu 23 czerwca 2022 r. (potwierdzenie odbioru- k. 22 akt sądowych). W wezwaniu tym Sąd pouczył Skarżącego o trybie, terminie oraz rygorze nieuiszczenia należnej opłaty od skargi. Skarżący w wymaganym, wynikającym z ustawy terminie, należnego wpisu jednak nie uiścił, co nie jest kwestionowane w zażaleniu. W tej sytuacji WSA prawidłowo postanowił o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., jako pisma od którego mimo wezwania, nie uiszczono należnego wpisu w terminie. Dlatego też prawidłowo dokonano zwrotu wpisu sądowego, który został uiszczony od pisma odrzuconego z powodu przekroczenia terminu do jego wniesienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Wskazując na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.