II OPP 39/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Jacek Chlebny (sprawozdawca), Sędziowie NSA: Leszek Leszczyński, Jolanta Rajewska, po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku L. L. o wyłączenie sędziów NSA: Włodzimierza Rymsa, Jana Kacprzaka i Marka Stojanowskiego w sprawie ze skargi L. L. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach w sprawie ze skargi L. L. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T. w przedmiocie choroby zawodowej, sygn. akt II OPP 39/10 postanawia: odrzucić wniosek o wyłączenie sędziów NSA. UZASADNIENIE Skarżący L. L. wystąpił z wnioskiem o wyłączenie sędziów NSA: Włodzimierza Rymsa, Jana Kacprzaka i Marka Stojanowskiego w sprawie zakończonej postanowieniem NSA z dnia 5 listopada 2010 r., sygn. akt II OPP 39/10 o odrzuceniu skargi na przewlekłość postępowania w sprawie o sygn. akt IV SAB/Gl 59/09 ze skargi L. L. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T. w przedmiocie choroby zawodowej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Celem przepisów o wyłączeniu sędziego we wszystkich procedurach sądowych jest eliminowanie przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa (art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi; Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej; P.p.s.a.), wyłączenie sędziego następuje na wniosek wówczas, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Wniosek o wyłączenie sędziego wnosi się w toku postępowania, ma on bowiem zagwarantować rozpoznanie sprawy przez bezstronny sąd. Skoro postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach zostało zakończone prawomocnym postanowieniem NSA z dnia 5 listopada 2010 r., sygn. akt II OPP 39/10 o odrzuceniu skargi na przewlekłość postępowania, to wniosek o wyłączenie sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w tym postępowaniu jest niedopuszczalny. Podobne stanowisko wyrażone zostało w postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lutego 2007 r. oraz 14 czerwca 2007 r., sygn. akt II OZ 1474/06. Na marginesie należy wskazać, że podnoszone przez skarżącego zarzuty dotyczące wydanego w sprawie orzeczenia, w szczególności wadliwego ustalenia przedmiotu sprawy nie mogą być rozstrzygane w toku rozpoznawania wniosku o wyłączenie sędziów. Wniosek o wyłączenie sędziów nie jest środkiem służącym do weryfikacji orzeczeń wydanych przez sąd rozpoznający sprawę. Sąd rozpoznający wniosek o wyłączenie sędziów nie może wkraczać w zakres oceny faktycznej i prawnej sprawy, a jedynie bada, czy zachodzą okoliczności, które mogą skutkować wyłączeniem sędziego. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 i z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.