III FZ 477/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S.O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 30 czerwca 2022 r., sygn. akt I SA/Rz 565/21 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi S.O. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 27 maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2022 r., I SA/Rz 565/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił zażalenie S.O. (dalej: skarżący) na "zarządzenie referenta Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie" z dnia 18 maja 2022 r., na mocy którego wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 1 października 2021 r. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że przyczyną odrzucenia zażalenia była jego niedopuszczalność. Sąd wskazał, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, zostało już przez skarżącego zaskarżone zażaleniem, które Naczelny Sąd Administracyjny oddalił ostatecznym i niezaskarżalnym postanowieniem z dnia 20 grudnia 2021 r., sygn.akt III FZ 751/21. Wobec tego nie było dopuszczalne ponowne złożenie zażalenia tożsamego podmiotowo i przedmiotowo z już rozpoznanym. Jednocześnie Sąd wyjaśnił, że nawet gdyby uznać, że zażalenie dotyczyło zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 maja 2022 r., to również podlegałoby odrzuceniu. Zażalenie przysługuje na zarządzenie w przedmiocie kosztów sądowych, jednakże nie mieści się w katalogu tych zarządzeń, zarządzenie o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia. Sąd pierwszej instancji podkreślił przy tym, że doręczone skarżącemu wezwanie z dnia 18 maja 2022 r., stanowiło czynność o charakterze technicznym, zawierającą w sobie jedynie informację o konieczności uiszczenia wpisu, która także nie mogła zostać zakwalifikowana jako zarządzenie w przedmiocie kosztów sądowych podlegające zaskarżeniu zażaleniem. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie, w którym zarzucił naruszenie przepisów postępowania mających bezpośredni wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia poprzez wewnętrzną sprzeczność jego uzasadnienia oraz dokonanie przez Sąd pierwszej instancji wybiórczej oceny okoliczności, które nie zasługują na danie im wiary. Wskazując na powyższe, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia albo jego zmianę lub ewentualnie o skierowanie sprawy do Sądu pierwszej instancji celem ponownego przeanalizowania stanu faktycznego i prawnego oraz uzupełnienia postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 227 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: P.p.s.a.), zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy. Stosownie do treści art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 P.p.s.a. Tym samym wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie (art. 178 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżący, w odpowiedzi na wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 1 października 2021 r. dotyczącego uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, złożył zażalenie. Jednakże postanowieniem z dnia 20 grudnia 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił, wcześniej złożone przez skarżącego, zażalenie na zarządzenie z dnia 1 października 2021 r. W konsekwencji zarządzenie z 1 października 2021 r. stało się prawomocne i nie podlegało dalszemu zaskarżeniu. W tej sytuacji sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił zażalenie. Zaskarżone postanowienie znajduje bowiem oparcie w obowiązujących przepisach prawa ponieważ zażalenie jest niedopuszczalne, a zatem sąd zobligowany jest je odrzucić. Należy bowiem wskazać, że zarządzenie wzywające do wykonania obowiązku określonego w innym prawomocnym zarządzeniu nie podlega zaskarżeniu. Tego rodzaju zarządzenie nie mieści się też w kategorii zarządzeń, o których mowa w art. 220 § 1 P.p.s.a., nie jest więc zaskarżalne na podstawie art. 227 p.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z 15 lutego 2011 r., II FZ 4/11, LEX nr 783828). Ponadto zarządzenie wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia ma wyłącznie charakter czynności materialno-technicznej i nie mieści się w kategorii zarządzeń podlegających zaskarżeniu (zob. postanowienie NSA z 17 października 2012 r., I OZ 785/12, LEX nr 1261041). Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. oddalił zażalenie