II OZ 1555/17

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. W. na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 listopada 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 2225/14 o ściągnięciu należności sądowej z tytułu opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi D. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 września 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 2225/14 oddalił skargę D. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy. Pismem z dnia 8 września 2016 r. (data wpływu do Sądu: 29 września 2016 r.) J. W. wniosła o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 września 2016 r. wezwano J. W. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za odpis orzeczenia z uzasadnieniem – w terminie 7 dni. J. W. w wyznaczonym terminie nie uiściła opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł. Wobec powyższego pismem z dnia 12 maja 2017 r. wezwano J. W. do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 29 września 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej – w terminie 7 dni, pod rygorem jej ściągnięcia. Zarządzeniem z dnia 7 listopada 2017 r. Przewodnicząca Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), zarządziła ściągnięcie od J. W. kwoty 100 zł z tytułu nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Pismem z dnia 29 listopada 2017 r. J. W. wniosła zażalenie na powyższe zarządzenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Konieczność uiszczenia opłaty kancelaryjnej przewiduje art. 234 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Wysokość opłaty określa natomiast rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192 ze zm.), które w § 2 wskazuje, że opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek stosownego wniosku pobiera się w kwocie 100 zł. Jak stanowi art. 234 § 2 zdanie drugie p.p.s.a. jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia. Przepisów art. 220 nie stosuje się. Podkreślić należy, że przywołany przepis nie pozostawia przewodniczącemu swobody w zakresie orzekania o ściągnięciu nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej, bowiem nakłada obowiązek wydania zarządzenia o jej ściągnięciu w drodze egzekucji sądowej. W niniejszej sprawie J. W. złożyła w terminie wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu z dnia 8 września 2016 r. i jego doręczenie, lecz wniosku nie opłaciła. Pomimo wezwania doręczonego w dniu 19 października 2016 r. skarżąca nie zapłaciła opłaty kancelaryjnej, nie wniosła też zażalenia na zarządzenie wzywające do uiszczenia niniejszej opłaty. W tej sytuacji Przewodnicząca Wydziału zasadnie wydała kontrolowane zarządzenie o ściągnięciu opłaty kancelaryjnej. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.