Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

I OSK 1420/08

Sądy administracyjne2008-12-02
Sygnatura
I OSK 1420/08
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2008-12-02
Rodzaj
Postanowienie NSA

Sędziowie

Marek Stojanowski

Rozstrzygnięcie

Oddalono skargę kasacyjną

Treść orzeczenia

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej D. J. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 września 2008 r. sygn. akt III SA/Łd 418/08 o odrzuceniu skargi D. J. na pismo Wojewody Łódzkiego z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności uchwały postanawia: oddalić skargę kasacyjną UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 18 września 2008 r., sygn. akt III SA/Łd 418/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę D. J. na pismo Wojewody Łódzkiego w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności uchwały. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż pismo Wojewody z dnia [...] maja 2008 r. nie było – wbrew twierdzeniom skarżącego zawartym w skardze – rozstrzygnięciem nadzorczym, a jedynie pismem informującym o braku podstaw prawnych do stwierdzenia nieważności uchwały Rady Gminy w Dobroniu Nr XIV/118/2008 z dnia 11 marca 2008 r. Sąd I instancji podkreślił, iż od pisma takiego nie przysługuje możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego, co potwierdzone zostało we wcześniejszym orzecznictwie i doktrynie. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Skargę kasacyjną od tego postanowienia wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego D. J., reprezentowany przez adwokata M. S., domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania oraz zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to: 1. art. 3 § 1 pkt 7 P.p.s.a. poprzez błędne zastosowanie, podczas gdy zastosowanie powinien mieć art. 3 § 1 pkt 4 P.p.s.a., 2. art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. poprzez błędne zastosowanie i jednoczesne naruszenie art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a. poprzez niezastosowanie w związku z naruszeniem art. 156 § 1 pkt 2 P.p.s.a. również poprzez niezastosowanie w związku z naruszeniem art. 8 kpa, art. 19 kpa oraz art. 65 kpa poprzez niezastosowanie i wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego w sytuacji, gdy skarga z dnia 11 kwietnia 2008 r. powinna być przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny jest związany granicami skargi kasacyjnej, a z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania, która zachodzi w przypadkach określonych w § 2. W niniejszej sprawie żaden z tych przypadków nie ma miejsca. W takiej sytuacji Sąd odwoławczy ocenia tylko zasadność zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej. Dokonując oceny zarzutów postawionych w przedmiotowej sprawie Sąd odwoławczy uznaje za pozbawione usprawiedliwionych podstaw. Zauważyć bowiem trzeba, iż zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi stwierdził, że pismo Wojewody Łódzkiego z dnia [...] maja 2008 r. nie jest rozstrzygnięciem nadzorczym, a jedynie pismem informującym o braku podstaw prawnych do stwierdzenia nieważności uchwały Rady Gminy w Dobroniu Nr XIV/118/2008 z dnia 11 marca 2008 r., która była już przedmiotem postępowania nadzorczego. Jak podkreślił to Sąd I instancji pismo takie nie jest żadnym z aktów lub czynności organów administracji, do kontroli których uprawnione są sądy administracyjne na podstawie art. 3 § 2 P.p.s.a., zatem D. J. nie przysługiwało prawo do wystąpienia ze skargą na pismo Wojewody Łódzkiego. Nie można więc postawić Sądowi I instancji zarzutu naruszenia prawa, a postanowienie o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej uznać trzeba za wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami. Mając na uwadze powyższe i uznając skargę kasacyjną za pozbawioną uzasadnionych podstaw Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.