II SAB/Rz 85/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Jerzy Solarski Sędziowie WSA Marcin Kamiński /spr./ WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 24 listopada 2020 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia A. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w sprawie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny dopuścił się bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 5 lipca 2020 r.; II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. oddala wniosek o wymierzenie grzywny na podstawie art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; IV. zasądza od Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego na rzecz strony skarżącej Stowarzyszenia A. kwotę 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego UZASADNIENIE W dniu [...] września 2020 r. do Powiatowej Stacji Sanitarno- Epidemiologicznej w [...] wpłynęła skarga Stowarzyszenia A. (skarżące Stowarzyszenie) na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego (organ) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Z uzasadnienia skargi oraz nadesłanych akt sprawy wynika, że w dniu [...] lipca 2020 r. do Powiatowej Stacji Sanitarno- Epidemiologicznej w [...] za pośrednictwem platformy ePUAP wpłynął wniosek skarżącego Stowarzyszenia o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej ekshumacji szczątków ludzkich na placu budowy nowego odcinka drogi wojewódzkiej nr [...] w [...] (ekshumację przeprowadzono w czerwcu 2020 r.) w zakresie: - w jakich dniach była przeprowadzona ekshumacja; - czy podczas prowadzonej ekshumacji był prowadzony nadzór bezpośredni przez pracownika PSSE w [....]; - gdzie i jak zabezpieczono szczątki ludzkie oraz co planuje się z nimi zrobić; - kto obecnie dysponuje ekshumowanymi szczątkami ludzkimi - kto pełni nad nimi nadzór, aby właściwie je zabezpieczyć; - co było powodem wydania decyzji zezwalającej na ekshumację szczątków oraz na jakiej podstawie ją wydano; - czy ekshumacja zwłok i szczątków była dokonana na umotywowaną prośbę osób uprawnionych do pochowania zwłok, którymi są osoby i podmioty wymienione zgodnie z art. 10 i art. 15 ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych oraz aby wskazać wnioskodawcę; - czy powiadomiono właściwą władzę kościelną lub związek wyznaniowy o przeprowadzonej ekshumacji z uwagi na to, że teren należy do części wyznaniowego cmentarza żydowskiego; - wskazanie podstawy prawnej nieprzeprowadzenia ekshumacji zwłok i szczątków w okresie od 16 października do 15 kwietnia; - przekazanie kopii protokołu z przeprowadzonej ekshumacji; - przekazanie kopii wniosku o wydanie decyzji zezwalającej na ekshumację; - przekazanie kopii decyzji zezwalającej na ekshumację. W piśmie z dnia [...] lipca 2020 r. doręczonym za pośrednictwem platformy ePUAP organ poinformował, że: 1) ekshumacja odbyła się w dniu [...] czerwca 2020 r.; 2) pracownik Powiatowej Stacji Sanitarno- Epidemiologicznej w [...] nie prowadził bezpośredniego nadzoru nad ekshumacją; 3) szczątki zostały złożone w drewnianych trumnach, po czym tymczasowo zostały złożone w kaplicy cmentarnej na terenie cmentarza komunalnego w [...]; 4) po zakończonej ekshumacji, wnioskodawca przekazał szczątki Gminie, będącej właścicielem w/w cmentarza i znajdującej się na jego terenie kaplicy cmentarnej, która obecnie sprawuje nadzór nad ekshumowanymi szczątkami oraz zajmuje się ich zabezpieczeniem; 5) powodem wydania decyzji w w/w sprawie było podanie Zarządu Dróg Wojewódzkich z dnia [...] czerwca 2020 r. reprezentowanego przez dyrektora – P. M.; decyzję wydano na podstawie art. 15 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 10 ust. 1 in fine ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1473 ze zm.); 6) ekshumacja odbyła się na umotywowaną prośbę osób uprawnionych do pochowania zwłok, w myśl art. 10 ust. 1 in fine ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych, wnioskodawcą w w/w sprawie był Zarząd Dróg Wojewódzkich, reprezentowany przez dyrektora – P. M.; 7) władza kościelna nie została powiadomiona o ekshumacji, gdyż teren nie należy do części wyznaniowego cmentarza żydowskiego; 8) podstawą prawną do nieprzeprowadzenia ekshumacji zwłok i szczątków był § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 grudnia 2001 r. w sprawie postępowania ze zwłokami i szczątkami ludzkimi (Dz. U. z 2001 r., Nr 153, poz.1783 ze zm.). Organ poinformował również, że w załączeniu przekazuje uwierzytelnione kopie dokumentów: wniosku o wydanie decyzji zezwalającej na ekshumację, decyzji zezwalającej na ekshumację, natomiast nie jest w posiadaniu protokołu z przeprowadzanej ekshumacji. Ponadto w piśmie z dnia [...] września 2020 r. doręczonym skarżącemu Stowarzyszeniu za pośrednictwem platformy ePUAP, organ poinformował, że w związku z przeoczeniem pracownika organ nie wysłał załącznika w postaci postanowienia Prokuratora Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] maja 2020 r. o odmowie wszczęcia śledztwa, w związku z czym organ przesyła w załączeniu pismo Zarządu Dróg Wojewódzkich z dnia [...] czerwca 2020 r. wraz z wskazanym załącznikiem. W skardze na bezczynność organu skarżące Stowarzyszenie zarzucając naruszenie art. 13 ust. 1, ust. 2, art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (u.d.i.p.). przez udzielenie niepełnej informacji publicznej zgodnie z żądanym zakresem, wniosło o: 1) zobowiązanie organu do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi; 2) na podstawie art. 6 ustawy o odpowiedzialności funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa w zw. z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) o orzeczenie, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3) wymierzenie organowi grzywny na postawie art. 149 § 2 p.p.s.a w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a; 4) zasądzenie kosztów postępowania i zobowiązanie organu do zwrotu zasądzonych kosztów postępowania w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi; 5) przeprowadzenie postępowania w trybie uproszczonym. W uzasadnieniu skargi skarżące Stowarzyszenie wskazało, że w dniu [...] lipca 2020 r. złożyło podanie za pośrednictwem platformy ePUAP zawierające wniosek o udzielenie informacji publicznej w przedmiocie ekshumacji szczątków ludzkich na placu budowy nowego odcinka drogi wojewódzkiej nr 992 w J. Organ za pośrednictwem platformy ePUAP, pismem z dnia [...] lipca 2020 r. znak: [...] udzielił niepełnej odpowiedzi na wniosek, nieprzekazując załącznika (kopii postanowienia z dnia [...] maja 2020 r. o odmowie wszczęcia śledztwa) będącego integralną częścią wniosku Zarządu Dróg Wojewódzkich z dnia [...] czerwca 2020 r. Ponadto na poparcie żądań zawartych w skardze skarżące Stowarzyszenie przytoczyło wyroki: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 lipca 2020 r., sygn. akt II SAB/Łd 16/20, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 1 lutego 2012 r., sygn. akt II SAB/Go 59/11, Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 października 2013 r., sygn. akt I OSK 1495/13, oraz uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08. Na koniec skarżące Stowarzyszenie stwierdziło, że do dnia wniesienia skargi organ administracji publicznej nie udostępnił żądanej informacji w całości ani też nie wydał decyzji odmownej zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p., w związku z czym skarga na bezczynność organu jest w pełni zasadna. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania. Organ wyjaśnił, że dopiero po wpłynięciu skargi i po ponownej analizie akt sprawy stwierdzono, że omyłkowo nie przesłano załącznika do wniosku o wydanie decyzji zezwalającej na ekshumację zwłok. W pozostałym zakresie, organ udzielił w terminie odpowiedzi na wniosek skarżącego Stowarzyszenia przesyłając kopie żądanych dokumentów i odpowiadając na postawione we wniosku pytania. Nieudzielenie skarżącemu Stowarzyszeniu informacji w pełnym zakresie nastąpiło na skutek przeoczenia przez pracownika zajmującego się tą sprawą. Wpłynięcie skargi do organu uświadomiło popełniony błąd w następstwie czego organ natychmiast udzielił skarżącemu Stowarzyszeniu informacji publicznej w żądanym zakresie, wypełniając tym samym obowiązek informacyjny. Udzielenie początkowo niepełnej odpowiedzi na wniosek skarżącego Stowarzyszenia nie wynikało ze złej woli organu, czy lekceważenia wnioskującego, lecz było wynikiem niedopatrzenia pracownika załatwiającego sprawę. Ponadto organ wniósł o odstąpienie od wymierzenia grzywny, ponieważ do zaistniałej sytuacji doszło "z przyczyn błędu ludzkiego, a nie zamierzonego i celowego działania organu". Ponadto nieprawidłowość została niezwłocznie usunięta. Z uwagi na powyższe, zdaniem organu, żądanie umorzenia postępowania jest w pełni uzasadnione. W dniu [...] września 2020 r. organ przesłał skargę, nie załączając w formie elektronicznej akt sprawy. Odpowiedź na skargę przesłano [...] października 2020 r. W dniu [...] października 2020 r. do tut. Sądu wpłynął wniosek skarżącego Stowarzyszenia o wymierzenie organowi grzywny z powodu nieprzekazania skargi Sądowi w ustawowym terminie. Dnia [...] października 2020 r. organ przesłał w formie elektronicznej akta administracyjne. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2020 r. Sąd oddalił wniosek skarżącego o wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała co do zasady uwzględnieniu, jednak w takim zakresie, jaki został określony z urzędu w świetle zakresu kompetencji rozpoznawczych i orzeczniczych sądu administracyjnego, jakie wynikają z art. 134 § 1 w zw. z art. 149 p.p.s.a. Przedmiotowa sprawa dotyczy wniosku skarżącego z dnia [...] lipca 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie będących w dyspozycji skarżonego organu dokumentów związanych z przeprowadzoną w czerwcu 2020 r. ekshumacją szczątków ludzkich na terenie budowy dotyczącej inwestycji drogowej. Warunek podmiotowy obowiązku udostępniania informacji publicznej został niewątpliwie spełniony. Zrealizowano również warunek przedmiotowy obowiązku udostępnienia informacji publicznej. Zagadnienia te nie były zresztą sporne między stronami postępowania. Sporna jest natomiast ocena działań i zaniechań organu w zakresie zachowania terminów załatwienia wniosku skarżącego. Skarżony organ otrzymał wniosek skarżącego w formie elektronicznej w dniu [...] lipca 2020 r. Wniosek ten zawierał 11 żądań. Skarżony organ pismem z dnia [...] lipca 2020 r. udzielił odpowiedzi skarżącemu w zakresie 10 żądań wniosku z dnia [...] lipca 2020 r., natomiast w zakresie żądania przesłania kopii postanowienia z dnia [...] maja 2020 r. o odmowie wszczęcia śledztwa w związku podejrzeniem popełnienia przestępstwa organ ten nie zajął stanowiska. Skarżący nie poinformował organu o niepełnym załatwieniu wniosku z dnia [...] lipca 2020 r., wnosząc od razu w dniu [...] września 2020 r. skargę na bezczynność. O fakcie niepełnego rozpoznania wniosku skarżącego organ dowiedział się z treści skargi z dnia [...] września 2020 r. W dniu [...] września 2020 r. organ przesłał skarżącemu żądane postanowienie z dnia [...] maja 2020 r. o odmowie wszczęcia śledztwa. W związku z powyższym Sąd stwierdził, że skarżony organ dopuścił się bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] lipca 2020 r., albowiem wbrew treści art. 13 ust. 1 u.d.i.p. załatwił powyższy wniosek po upływie zasadniczego ustawowego 14-dniowego terminu, udostępniając żądane informacje publiczne z 1-dniowym opóźnieniem (co do 10 żądań) oraz z 67-dniowym opóźnieniem (co do jednego żądania dotyczącego treści postanowienie z dnia [...] maja 2020 r. o odmowie wszczęcia śledztwa). Taki stan rzeczy uzasadniał wydanie na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczenia, jak w punkcie pierwszym sentencji wydanego wyroku. Jednocześnie Sąd orzekł na podstawie art. 149 § 1a w zw. z art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., że stwierdzona bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (punkt drugi sentencji wydanego wyroku). Podstawą tej oceny są stwierdzone z urzędu okoliczności, które świadczą o tym, że naruszenie terminu rozpoznania wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej w zasadniczej części (10 żądań) było znikome (jeden dzień opóźnienia), natomiast co do żądania udostępnienia treści postanowienia z dnia [...] maja 2020 r. o odmowie wszczęcia śledztwa zakres opóźnienia (67 dni) był konsekwencją niewiedzy organu w zakresie niepełnego rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2020 r. i braku reakcji skarżącego w postaci powiadomienia organu o nierozpoznaniu wniosku w pełnym zakresie. Organ dowiedział się o niepełnym rozpoznaniu wniosku dopiero z treści skargi z dnia [...] września 2020 r. i niezwłocznie ([...] września 2020 r.) przesłał skarżącemu brakujące dokumenty. Mając na względzie wskazane wyżej argumenty, Sąd w punkcie trzecim wydanego wyroku postanowił o oddaleniu wniosku skarżącego o wymierzenie grzywny skarżonemu organowi na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. w punkcie czwartym wyroku, zasądzając od skarżonego organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów uiszczonego wpisu sądowego. Wniosek skarżącego o wymierzenie skarżonemu organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. został natomiast rozpoznany pod sygn. akt II SO/Rz 22/20 w dniu [...] grudnia 2020 r.