I SA/Gd 274/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Irena Wesołowska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń,, Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Protokolant Asystent Sędziego Zuzanna Baca-Wróblewska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 30 września 2020 r. sprawy ze skargi J.S. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] 2019 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę. UZASADNIENIE W dniu 5 listopada 2019 r. J.S. (dalej: "Wnioskodawczyni" lub "Skarżąca") złożyła wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, stosownie do treści art. 3 ust. 1a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawczyni posiada rezydencję podatkową oraz nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej. Dnia 13 listopada 2010 r. Wnioskodawczyni zawarła umowę z firmą "A" zarejestrowaną na K. z faktyczną siedzibą zarządu w D. w Z. Wskazana umowa miała charakter kontraktu marynarskiego. Spółka "A" działa na całym świecie. Wobec powyższego posiada biura w H., L. i S., a także przedstawicielstwa w różnych państwach. Jednakże miejsce faktycznego zarządu, w którym podejmowane są kluczowe decyzje dla przedsiębiorstwa, które eksploatuje statek w komunikacji międzynarodowej, znajduje się w D. w Z. Na mocy powyższej umowy Wnioskodawczyni wykonywała pracę na stanowisku nawigator na pokładzie badawczego statku morskiego eksploatowanego w komunikacji międzynarodowej. Na podstawie wskazanego kontraktu Wnioskodawczyni otrzymywała stałe wynagrodzenie roczne płatne w ratach w wysokości i na zasadach określonych w umowie oraz w załączniku nr 2 do ww. umowy. Do wskazanej umowy o pracę raz w roku wystawiane były aneksy, które jedynie miały wpływ na zmianę wysokości wynagrodzenia otrzymywanego przez Wnioskodawczynię. Pozostałe warunki zatrudnienia nie ulegały zmianie. Wynagrodzenie wypłacane było przelewem na rachunek bankowy Wnioskodawczyni przez firmę "A" z siedzibą w D.. Zgodnie z art. 15 ust. 3 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu z dnia 31 stycznia 1993 r. uzyskiwane wynagrodzenie z tytułu ww. kontraktu będzie podlegało opodatkowaniu wyłącznie w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Na mocy wskazanego kontraktu w 2019 r. Wnioskodawczyni przebywała poza terytorium Rzeczpospolitej Polskiej 26 dni, tj. w okresie od 1 stycznia do 26 stycznia 2019 r. Natomiast w związku ze zwolnieniem lekarskim od dnia 31 stycznia do dnia 31 sierpnia 2019 r. -Wnioskodawczyni przebywała na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. W czasie obowiązywania wskazanego kontraktu, zgodnie z jego § 4.3, Wnioskodawczyni miała prawo do uczestnictwa w planie emerytalnym Spółki. Wnioskodawczyni uiszczała składki w ramach wskazanego planu i nabyła prawo do czerpania z niego korzyści na zasadach i warunkach Planu Emerytalnego "A" (dalej: Plan). Plan Emerytalny "A" stanowił element składowy ogólnego pakietu świadczeń. Był przeznaczony dla zbudowania długoterminowego zabezpieczenia na czas emerytury poprzez regularną zapłatę składek przez "A" (dalej: Spółka). Ponadto Wnioskodawczyni miała możliwość zapłaty składek z własnych oszczędności. Plan - to zdefiniowany składkowy plan świadczeń emerytalnych, zgodnie z którym Spółka dokonywała regularnie zapłaty składek o określonej minimalnej wartości na Rachunek Inwestycyjny Wnioskodawczyni. Ponadto można było zadeklarować zapłatę składek w wysokości stanowiącej procent pensji, jak określono poniżej. W takim przypadku Spółka dokonywała zapłaty dodatkowej składki na Rachunek Inwestycyjny Wnioskodawczyni. Plan został zaprojektowany tak, aby zapewnić elastyczność poprzez umożliwienie zastosowania planu indywidualnego, zgodnie z którym Wnioskodawczyni ma możliwość przeznaczenia środków inwestycyjnych na swoje własne oszczędności. Rzeczywiste świadczenie, jakie Wnioskodawczyni otrzyma, będzie zależało między innymi od wielkości wkładu wniesionego w okresie pracy Wnioskodawczyni w Spółce oraz wyników uzyskanych z różnych funduszy inwestycyjnych, które tworzą Rachunek Inwestycyjny Wnioskodawczyni. Zainwestowane środki będą dostępne dopiero po zakończeniu zatrudnienia w Spółce. "A" powołał "B" (Dostawca Planu) do zarządzania pewnymi aspektami Planu. "B" stanowi część "C", która jest dostawcą usług finansowych związanych z ubezpieczeniami i która posiada globalną sieć oddziałów i biur w Ameryce Północnej i Europie, jak również na obszarze Azji i Pacyfiku, Ameryki Łacińskiej i na innych rynkach. "B" posiada autoryzację Rządowego Urzędu ds. Ubezpieczeń i Emerytur Wyspy M. i jest zarejestrowana na Wyspie M. Rachunek Inwestycyjny Wnioskodawczyni składał się z dwóch elementów: - Rachunek Pracodawcy, na którym znajdują się wkłady dokonane przez Spółkę do Planu wraz z wszelkimi zyskami lub stratami z inwestycji przysługujących z tych wkładów; - Rachunek Pracowniczy, na którym znajduje się ewentualny własny wkład Wnioskodawczyni do Planu wraz z wszelkimi zyskami lub stratami z inwestycji przysługujących z tych środków. Spółka dokonywała wpłat na Rachunek Inwestycyjny Wnioskodawczyni w wysokości 8% jej wynagrodzenia. Wnioskodawczyni miała możliwość dokonywania regularnych wpłat na Rachunek Inwestycyjny w drodze "poświęcenia wynagrodzenia" (tzn. regularnych potrąceń od wypłaty wynagrodzenia) i dokonywała wpłat do wysokości 5% swojego wynagrodzenia podstawowego. Przekazywanymi środkami zajmował się dostawca usług finansowych z siedzibą na Wyspie M. (dalej: Zarządca), który ulokował przekazane środki w wybrane fundusze kapitałowe. Inwestycje na Rachunku Pracodawcy (tzn. składki płacone przez Spółkę wraz z wszelkimi późniejszymi zyskami lub stratami) są zarządzane za pośrednictwem Dostawcy Planu zgodnie z instrukcjami Spółki. Przyjęta strategia inwestycyjna miała na celu zapewnienie długoterminowego wzrostu przy umiarkowanym poziomie ryzyka i przy zdywersyfikowanym portfelu inwestycyjnym. Na swoim rachunku inwestycyjnym nie wolno zarządzać elementem rachunku, który jest w gestii Pracodawcy. W Rachunku Pracowniczym plan umożliwiał znaczną elastyczność w zakresie inwestowania indywidualnych wkładów (oraz wszelkich późniejszych zwrotów na inwestycji). Dostępnych jest pięć głównych kategorii zarządzania funduszem o zmiennym poziomie płynności funduszy i -co z tego wynika - ryzyka. Środki są dostępne w trzech popularnych walutach - dolarach USA, euro i funtach szterlingach - dając możliwość wyboru spośród 15 indywidualnie zarządzanych funduszy. Wnioskodawczyni nie rozporządzała na bieżąco wpłaconymi środkami - zajmował się tym dostawca usług finansowych. Wnioskodawczyni przysługiwało prawo — po złożeniu odpowiedniego wniosku - do zmiany funduszu, na który przekazywane były środki, z którego to prawa w przeciągu 5 lat uczestnictwa w Programie nie skorzystała. Wyboru takiego Wnioskodawczyni była pozbawiona w odniesieniu do obowiązkowej części wpłat. Uprawnienia do wkładu wniesionego przez Spółkę na Rachunek Inwestycyjny Wnioskodawczyni (tzn. Rachunek Pracodawcy) "nabywa się" po ukończeniu pięcioletniego okresu zaliczonego stażu w Spółce. Wtedy, po rozwiązaniu stosunku zatrudnienia ze Spółką, Wnioskodawczyni uzyskuje prawo otrzymania wkładu Spółki (wraz z wszelkimi zyskami lub stratami z inwestycji). Nie istnieje żaden minimalny okres nabywania pełni uprawnień związanych z dobrowolnymi składkami, które Wnioskodawczyni wpłaciła sama na swój Rachunek Inwestycyjny (tzn. Rachunek Pracownika). Zgodnie z założeniami Programu Emerytalnego uczestnictwo w nim stanowiło jeden z elementów świadczeń pracowniczych i umożliwiało zabezpieczenie przyszłej emerytury pracownika. Spółka "A" podjęła decyzję o "wyodrębnieniu" aktywów Planu, tak aby były one wyraźnie widoczne i oddzielone od innych aktywów Spółki. Aktywa Planu są więc trzymane na rachunku powierniczym w "D" (Zarządca) w J. na rzecz każdego uczestniczącego pracownika. Aktywa trzymane na rachunku powierniczym są zabezpieczone przed potencjalnymi wierzycielami Spółki, Uczestnikami Planu i Dostawcą Planu i mogą być jedynie wykorzystane na rzecz osób, które przystąpiły do Planu lub ich uprawnionych beneficjentów. W przypadku niespójności pomiędzy informacją zawartą w niniejszym regulaminie a przepisami Funduszu Powierniczego moc obowiązującą mają te drugie. W zakresie prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie rachunku powierniczego "D" podlega komisji "E" zgodnie z ustawą o świadczeniu usług finansowych (J.) z 1998 r. i jest zarejestrowana w J. (siedziba J. - W). W dniu 1 czerwca 2019 r. Wnioskodawczyni złożyła wypowiedzenie umowy o pracę, którego konsekwencją było rozwiązanie kontraktu marynarskiego z dniem 31 sierpnia 2019r. Z uwagi na powyższe Wnioskodawczyni przysługuje zwrot wpłaconych przez nią na poczet Programu kwot (zarówno tych obowiązkowo wpłacanych przez Pracodawcę jak i kwot przekazywanych na Program dobrowolnie) wraz z ewentualnymi kwotami uzyskanymi z tytułu wzrostu wartości papierów wartościowych, w które zainwestowano wpłacone środki. Zgodnie z treścią Założeń Programu proces wyjścia z Programu zainicjował i koordynował Pracodawca. Wnioskodawczyni miała możliwość: 1) pobrania swojego świadczenia w jednorazowej wypłacie po zakończeniu zatrudnienia lub 2) zachowania swojego Rachunku Inwestycyjnego u Dostawcy Planu, w którym to przypadku, poczynając od tej chwili, to dotychczasowy pracownik odpowiada za zapłatę wszelkich opłat związanych z prowadzeniem jej/jego inwestycji przez Dostawcę Planu i Spółka nie będzie już dłużej zaangażowana w żaden aspekt tych inwestycji. Dnia 3 września 2019 r. Wnioskodawczyni otrzymała informację, że Spółka zainicjowała i będzie koordynowała zwrot (uwolnienie) środków, do otrzymania których Wnioskodawczyni będzie uprawniona w związku z zakończeniem zatrudnienia w Spółce z dniem 31 sierpnia 2019 r. Dnia 4 września 2019 r. Spółka zażądała od Wnioskodawczyni informacji na temat jej dyspozycji i po ich zweryfikowaniu potwierdziła, że rozpoczęto proces jednorazowej wypłaty świadczenia. Wnioskodawczyni uzyskała informację od "B" - Dostawcy Planu, że wpłacane przez Pracodawcę oraz Wnioskodawczynię składki były przechowywane osobno, oraz zostały zainwestowane w polisy powiązane z jednostkami uczestnictwa: 1) polisa Pracodawcy o numerze X - kwoty w walucie USD, 2) polisa Wnioskodawczyni o numerze Y - kwota w walucie Euro. Obie polisy zostały przekazane Wnioskodawczyni i wysłane z tego samego konta bankowego jako płatność skonsolidowana w walucie USD. W przypadku polisy o numerze Y wymiana z waluty Euro na USD odbyła się w dniu 2 października 2019 r. przy zastosowaniu kursu wymiany 0,926423. W dniu 7 października 2019 r. Wnioskodawczyni otrzymała potwierdzenie, iż środki są gotowe do wypłaty, natomiast w dniu 8 października 2019 r. nastąpiło uznanie rachunku bankowego Wnioskodawczyni. W tytule przelewu wpisano polisę o numerze X. Reasumując, Wnioskodawczyni otrzymała zwrot całości wpłaconych kwot (z uwzględnieniem zwiększenia ich wartości) w postaci jednej wpłaty bezpośrednio od zarządcy z siedzibą na Wyspie M. Wnioskodawczyni nie osiągnęła wieku emerytalnego. W 2019 r. Wnioskodawczyni nie rozważa podjęcia kolejnego zatrudnienia, bądź rozpoczęcia prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Według jakich zasad opisane we wniosku świadczenie podlega obowiązkowi podatkowemu na terenie RP? Zdaniem Wnioskodawczyni, skonsolidowana wypłata świadczenia z Wyspy M. z Rachunku Inwestycyjnego Wnioskodawczyni z części polisy Pracodawcy oraz z części polisy Pracownika, na którym znajdowały się wkłady dokonane przez Spółkę oraz Wnioskodawczynię wraz z wszelkimi zyskami lub stratami z inwestycji przysługujących z tych wkładów, będzie na terenie RP odpowiednikiem otrzymanego świadczenia w postaci dochodu z polis związanych z funduszami kapitałowymi i powinna zostać opodatkowana na podstawie art. 30a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a, m.in. od: - dochodu z tytułu udziału w funduszach kapitałowych (pkt 5); - dochodu z tytułu umów ubezpieczenia, o którym mowa w art. 24 ust. 15a (pkt 5a); - dochodu oszczędzającego na indywidualnym koncie emerytalnym z tytułu zwrotu albo częściowego zwrotu, w rozumieniu przepisów o indywidualnych kontach emerytalnych, środków zgromadzonych na tym koncie (pkt 10). Wnioskodawczyni podkreśliła, że definicja funduszy kapitałowych na potrzeby ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych znajduje się w art. 5a pkt 14 ustawy o podatku dochodowym. Zgodnie z wymienionym art. 5a pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez fundusze kapitałowe należy rozumieć fundusze inwestycyjne oraz fundusze zagraniczne, o których mowa w przepisach o funduszach inwestycyjnych, oraz ubezpieczeniowe fundusze kapitałowe działające na podstawie przepisów o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, z wyjątkiem funduszy emerytalnych, o których mowa w przepisach o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych. Przy czym do ustalenia dochodu z tytułu udziału w funduszach kapitałowych zastosowanie znajduje art. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w myśl którego dochód ten stanowi nadwyżkę sumy przychodów z danego źródła nad kosztami ich uzyskania, z zastrzeżeniem art. 17 ust. 1c. W ocenie Wnioskodawczyni od uzyskanego dochodu z kapitałów pieniężnych należy zatem odprowadzić 19% zryczałtowany podatek dochodowy w terminie do 30 kwietnia 2020 r. Zdaniem Wnioskodawczyni ciąży na niej również obowiązek złożenia zeznania podatkowego PIT-38 za 2019r. W wydanej w dniu 31 grudnia 2019 r. interpretacji indywidualnej Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, uznał stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Dyrektor wskazał, że zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), dalej powoływanej jako u.p.d.o.f., opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 u.p.d.o.f. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 i 9 tej ustawy źródłami przychodów są odpowiednio: - kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c; - inne źródła. Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17 - o czym stanowi art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Sformułowanie "w szczególności" wskazuje, iż definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. Przychód ten powstaje w każdym przypadku, kiedy u podatnika występują realne korzyści majątkowe. Z powyższych regulacji wynika zatem, że przychód stanowią m.in. otrzymane lub postawione do dyspozycji pieniądze i wartości pieniężne. Przez termin "otrzymane", zgodnie ze Słownikiem języka polskiego pod redakcją prof. M. Szymczaka (Wydawnictwo Naukowe PWN - 1998 r., wydanie I, tom II, str. 253) należy rozumieć takie pieniądze i wartości pieniężne, które zostały podatnikowi dane. Mając na uwadze istnienie wielu form rozliczeń, należy uznać, że otrzymane pieniądze to nie tylko wypłacona gotówka, ale również kwota, która wpłynęła na rachunek bankowy podatnika. Natomiast "postawionymi do dyspozycji" są takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik, wykazując określoną aktywność, ma możliwość włączyć do swojego władztwa. Innymi słowy, podatnik ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy, a nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone środki do dyspozycji. W konsekwencji, w przedmiotowej sprawie kwota środków pieniężnych otrzymana przez Wnioskodawczynię tytułem zwrotu z Programu Emerytalnego stanowi przychód z innych źródeł w rozumieniu u.p.d.o.f. W związku z otrzymaniem tych środków Wnioskodawczyni zobowiązana jest do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych według skali podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 tej ustawy. Zauważyć również należy, że środki te nie mieszczą się w zakresie żadnego ze zwolnień wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c u.p.d.o.f. - w szczególności w powołanym przez Wnioskodawczynię art. 21 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. - a także nie został od nich zaniechany pobór podatku w drodze rozporządzenia. Ponadto, wbrew twierdzeniu Wnioskodawczyni, do środków tych nie ma zastosowania zryczałtowany 19% podatek dochodowy, o którym mowa w art. 30a ust. 1 u.p.d.o.f. Środki te nie są bowiem dochodami z tytułu udziału w funduszach kapitałowych, dochodami z tytułu umów ubezpieczenia, o którym mowa w art. 24 ust. 15a, ani dochodami oszczędzającego na indywidualnym koncie emerytalnym z tytułu zwrotu albo częściowego zwrotu, w rozumieniu przepisów o indywidualnych kontach emerytalnych, środków zgromadzonych na tym koncie. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Skarżąca wniosła o uchylenie wydanej interpretacji indywidualnej oraz zasądzenia kosztów postępowania. Zaskarżonej interpretacji zarzuciła: naruszenie przepisów postępowania: art. 14h w związku z art. 120 i art. 121 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2018 poz. 800- tekst jednolity, zwana dalej: Ordynacja podatkowa) poprzez zignorowanie przez Organ podatkowy okoliczności faktycznych podniesionych przez Skarżącego we wniosku o wydanie interpretacji stanowiące stan faktyczny w sprawie, które to naruszenia mają istotny wpływ na wynik sprawy, a w konsekwencji doprowadziły do wydania interpretacji naruszającej obowiązujące prawo. naruszenie przepisów prawa materialnego: art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. u.p.d.o.f. - poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że kwota środków pieniężnych otrzymana w przez Wnioskodawczynię tytułem zwrotu z Programu Emerytalnego stanowi przychód z innych źródeł w rozumieniu ustawy o PIT. W uzasadnieniu Skarżąca powtórzyła dotychczasową argumentację. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej interpretacji indywidualnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Spór w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia czy świadczenie wypłacone Skarżącej z Rachunku Inwestycyjnego zarządzanego przez podmiot mający siedzibę na Wyspie M. podlega opodatkowaniu według skali podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 u.p.d.o.f., czy też podlega 19 % zryczałtowanemu podatkowi według zasad określonych w art. 30a ust. 1 u.p.d.o.f. Zdaniem Skarżącej uzyskane przez nią świadczenie będzie odpowiadało na terenie RP świadczeniu w postaci dochodu z polis związanych z funduszami kapitałowymi i będzie podlegało zryczałtowanemu podatkowi na podstawie art. 30a ust. 1 u.p.d.o.f. tak jak: - dochód z tytułu udziału w funduszach kapitałowych (pkt 5); - dochód z tytułu umów ubezpieczenia, o którym mowa w art. 24 ust. 15a (pkt 5a); - dochód oszczędzającego na indywidualnym koncie emerytalnym z tytułu zwrotu albo częściowego zwrotu, w rozumieniu przepisów o indywidualnych kontach emerytalnych, środków zgromadzonych na tym koncie (pkt 10). Z tym stanowiskiem nie zgodził się Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, wyrażając pogląd, że świadczenie otrzymane przez Skarżącą, jako przychód z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f. będzie opodatkowany według skali podatkowej. W zaistniałym sporze rację trzeba przyznać organowi interpretującemu. Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 u.p.d.o.f. opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Z kolei art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. stanowi, że przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 u.p.d.o.f. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 i 9 u.p.d.o.f. źródłami przychodów są odpowiednio: - kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c; - inne źródła. Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17 - o czym stanowi art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f. Jak trafnie zauważył organ interpretujący, sformułowanie "w szczególności" wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. Przychód ten powstaje w każdym przypadku, kiedy u podatnika występują realne korzyści majątkowe. W konsekwencji zgodzić należy się z organem interpretującym, że kwota środków pieniężnych otrzymana przez Skarżącą tytułem wypłaty świadczenia z Rachunku Inwestycyjnego Skarżącej stanowi przychód z innych źródeł w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przy czym przychód ten podlega opodatkowaniu według skali podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 u.p.d.o.f. Uzyskane przez Skarżącą dochody nie mieszczą się bowiem w zakresie żadnego ze zwolnień wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c u.p.d.o.f., a także nie został od nich zaniechany pobór podatku w drodze rozporządzenia. Do otrzymanego świadczenia nie może mieć także zastosowania zryczałtowana forma opodatkowania określona w art. 30a ust. 1 pkt 5, pkt 5a czy pkt 10 u.p.d.o.f. Uzyskane świadczenie nie stanowi bowiem dochodu z tytułu udziału w funduszach kapitałowych (pkt 5). Zgodnie z definicją zawartą w art. 5a pkt 14 u.p.d.o.f. za fundusze kapitałowe należy rozumieć fundusze inwestycyjne oraz fundusze zagraniczne, o których mowa w przepisach o funduszach inwestycyjnych, oraz ubezpieczeniowe fundusze kapitałowe działające na podstawie przepisów o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, z wyjątkiem funduszy emerytalnych, o których mowa w przepisach o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych. Ze stanu faktycznego przedstawionego przez Skarżącą nie wynika, aby fundusz, w ramach którego Skarżąca posiadała rachunek inwestycyjny działał na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (Dz.U.2020.95), przepisów ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Dz.U.2020.895), czy tez przepisów ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych (Dz.U.2020.105). Otrzymane świadczenie nie stanowi także dochodu z tytułu umów ubezpieczenia, o którym mowa w art. 24 ust. 15a u.p.d.o.f., albowiem z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego nie wynika, aby stanowiło dochód z tytułu inwestowania składki ubezpieczeniowej w związku z umową ubezpieczenia na życie lub dożycie, zawartą na podstawie odrębnych przepisów, w której świadczenie zakładu ubezpieczeń z tytułu dożycia jest: 1) ustalane na podstawie określonych indeksów lub innych wartości bazowych albo 2) równe składce ubezpieczeniowej powiększonej o określony w umowie ubezpieczenia wskaźnik. Uzyskane świadczenie nie może też być uznane za dochód oszczędzającego na indywidualnym koncie emerytalnym z tytułu zwrotu albo częściowego zwrotu w rozumieniu przepisów o indywidualnych kontach emerytalnych, środków zgromadzonych na tym koncie. Ze stanu faktycznego przedstawionego przez Skarżącą nie wynika bowiem, aby fundusz, w ramach którego Skarżąca posiadała rachunek inwestycyjny działał na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego (Dz.U.2019.1808). Za nieuzasadniony należało zatem uznać zarzut naruszenia prawa materialnego. Na uwzględnienie nie zasługuje także podniesiony w skardze zarzut naruszenia przez organ interpretujący przepisów postępowania, tj. art. 14h w związku z art. 120 i 121 § 1 Ordynacji podatkowej. Wbrew twierdzeniom skargi organ interpretujący odniósł się do wszystkich okoliczności wskazanych w złożonym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, zawarł ocenę stanowiska wnioskodawczyni i uzasadnił swoje stanowisko. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325), skargę oddalił.