I OZ 511/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Karol Kiczka po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 25 sierpnia 2022 r., sygn. akt II SA/Ol 534/22 o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia 6 czerwca 2022 r., nr SKO.81.126.2022 w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie ustalenia odpłatności za pobyt dziecka w domu pomocy społecznej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2022 r., sygn. akt II SA/Ol 534/22, działając na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, ze zm.; dalej p.p.s.a.) po rozpoznaniu wniosku [...] odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia 6 czerwca 2022 r., w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie ustalenia odpłatności za pobyt dziecka w domu pomocy społecznej. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył [...]. Uzasadniając zażalenie wskazał, że po opłaceniu alimentów na jego konto miesięcznie wpływa kwota 2364,82 zł i to jest jedyny dochód strony. Całość wynikającej z decyzji do zapłaty kwoty wynosi około 20 tysięcy złotych i powinna zostać uregulowana w bardzo krótkim czasie. Mieszka w starym domu, którego jest współwłaścicielem, który wymaga termomodernizacji, a opłaty za opał są ogromne i ich poniesienie graniczyć będzie z ubóstwem. Oprócz części starego domu posiada stary samochód z 1999 roku. Wskazując na powyższe wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Analiza powyższych przepisów wskazuje, że ciężar wykazania wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania aktu spoczywa na wnioskodawcy, a sąd może wstrzymać jego wykonanie, jeżeli jest spełniona co najmniej jedna ustawowa przesłanka wskazana w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 1 grudnia 2021 r., sygn. akt II OZ 852/21; postanowienie NSA z dnia 13 stycznia 2022 r., I OZ 577/21). Mając na uwadze powołany przepis oraz treść wniosku i zażalenia, należy zgodzić się z Sądem I instancji, który wskazał, że w sprawie nie zostały spełnione wymienione powyżej przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, oparł się na ciążących na nim lakonicznie opisanych zobowiązaniach finansowych oraz wskazaniu, że jego sytuacja jest trudna i uzasadnia wstrzymanie wykonania decyzji. Skarżący wskazuje także na wysokie koszty ogrzewania i spłacany kredyt. Zauważyć jednak należy, że skarżący, powołując się na powyższe okoliczności, nie udokumentował stanu swojej sytuacji finansowej poprzez chociażby nadesłanie aktualnego wyciągu z rachunku bankowego. Brak wykazania tych okoliczności oraz uprawdopodobnienia sytuacji materialnej powoduje, że sąd rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji pozbawiony jest możliwości oceny czy okoliczności sprawy wskazują, że spełnione zostały ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a zwłaszcza przesłanka niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. O ile bowiem w przypadku konieczności spłaty kwoty wskazanej w zaskarżonej decyzji można mówić o powstaniu określonej szkody, to brak możliwości porównania kwoty zobowiązania wynikającego z zaskarżonego aktu z ogólną udokumentowaną sytuacją wnioskodawcy uniemożliwia wskazanie, że szkoda ta miałaby charakter znaczny. W sytuacji zaś braku jednoznacznego wykazania wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji wniosek w tej sprawie nie może zostać rozpoznany pozytywnie. W konsekwencji powyższego w niniejszej sprawie brak było podstaw do uchylenia prawidłowego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.