II SAB/Op 110/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Janowska – spr. po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi S. P. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę Strzeleckiego w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 10 czerwca 2017 r., działająca w imieniu S. P. – jego pełnomocnik B. P., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na postanowienie Wojewody Opolskiego z dnia 17 maja 2017 r., o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych w odwołaniu od decyzji Starosty Strzeleckiego nr [...]. W skardze zawarto szereg żądań, w tym zwrócono się o zbadanie prowadzonych postępowań administracyjnych. W związku z tym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 18 lipca 2017 r., sygn. akt II SA/Op 311/17 wezwano pełnomocnika strony skarżącej wobec zawartego w skardze żądania "[...] zbadania przewlekłości prowadzonych postępowań", do jednoznacznego wskazania, czy wnosi skargę także na przewlekłe prowadzenie postępowań, a jeśli tak to również o oznaczenie sprawy i organu, którego przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy. Pełnomocnik został pouczony, że brak odpowiedzi na wezwanie w terminie 7 dni, skutkować będzie przyjęciem, że skarga została wniesiona tylko na postanowienie Wojewody Opolskiego z dnia 17 maja 2017 r., nr [...]. Pełnomocnik skarżącego odpowiadając na to wezwanie pismem z dnia 29 lipca 2017 r. wyjaśnił, że skarga dotyczy przewlekłości postępowania Wojewody, a także Starosty, [...], [...]. Wobec powyższego, Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu zarządzeniem z dnia 4 sierpnia 2017 r., działając na zasadzie art. 57 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 27 zarządzenia w sprawie ustalenia zasad biurowości, wyłączył ze sprawy o sygn. akt II SA/Op 311/17 na postanowienie Wojewody Opolskiego z dnia 17 maja 2017 r., nr [...], sprawę ze skargi S. P. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę Strzeleckiego, w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Ostatnio wskazana sprawa została odnotowana w repertorium sądowym pod sygn. akt II SAB/Op 110/17 i stanowi przedmiot niniejszego postępowania. Jednocześnie Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, a także do usunięcia braków formalnych skargi, przez: - złożenie do sprawy oryginału pełnomocnictwa procesowego lub jego wierzytelnego odpisu, obejmującego upoważnienie do działania w imieniu strony skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu lub przed sądami administracyjnymi; - nadesłanie własnoręcznie podpisanego lub poświadczonego za zgodność z oryginałem jednego odpisu skargi, wniesionej pismem z dnia 10 czerwca 2017 r. oraz odpisu pisma, z dnia 29 lipca 2017 r. złożonego w odpowiedzi na wezwanie Sądu w sprawie o sygn. akt II SA/Op 311/17, stanowiącego uzupełnienie skargi; - wykazanie, że przed wniesieniem skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania strona wyczerpała tryb z art. 37 § 1 K.p.a. i w tym celu nadesłanie kopii pisma wystosowanego w tym trybie do właściwego organu, przed wniesieniem skargi do Sądu. Wezwanie o podanej treści zostało przesłane na adres pełnomocnika skarżącego i tam doręczone do rąk dorosłego domownika – K. P. w dniu 14 sierpnia 2017 r., o czy świadczy pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki (por. k-9 akt sądowych). Przesyłką pocztową nadaną w dniu 21 sierpnia 2017 r. (data stempla), pełnomocnik skarżącego nadał wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu, pełnomocnictwo dla B. P. do działania w imieniu skarżącego oraz pismo informujące z dnia 20 sierpnia 2017 r., że skarżący nie żalił przewlekłości postępowania, ponieważ: "[...] nie była tam żadna oznaka bezczynności". W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalną z uwagi na naruszenie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a w razie nieuwzględnienia przez Sąd istnienia podstaw do odrzucenia skargi, wniesiono o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Postanowieniem z dnia 17 listopada 2017 r. tut. Sąd działając na zasadzie art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi. Jako przyczynę bezzasadności skargi wskazano niewyczerpanie środków zaskarżenia jakie S. P. był zobowiązany złożyć przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Tymczasem, jak wskazał Sąd w opisywanym orzeczeniu, skarżący w niniejszej sprawie nie złożył stosownego zażalenia w trybie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, do organu wyższego stopnia. Na wyżej wskazane postanowienie Sądu z dnia 17 listopada 2017 r., skarżący nie wniósł zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego, jakie przysługiwało mu w ramach środka zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. W myśl art. 52 § 1 P.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) - zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia (§ 2). Środkiem zaskarżenia, który przysługuje stronie w razie niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a., w przepisach szczególnych bądź w terminie ustalonym w myśl art. 36 lub w razie przewlekłego prowadzenie postępowania, jest zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (art. 37 § 1 K.p.a.). Z treści art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a. wynika zatem jednoznacznie, że wyczerpanie przez stronę środków zaskarżenia musi poprzedzać wniesienie skargi do sądu administracyjnego, aby skarga taka była dopuszczalna. Tymczasem w przedmiotowej sprawie uznać należy, że skarżący przed złożeniem skargi na przewlekłość postępowania Starosty Strzeleckiego nie złożył stosownego zażalenia w trybie art. 37 § 1 K.p.a., zwłaszcza wobec oświadczenia samej strony skarżącej, złożonego w piśmie z dnia z dnia 20 sierpnia 2017 r. W piśmie tym stwierdzono wprost, że skarżący nie żalił przewlekłości postępowania. Należy przy tym wyjaśnić, stosownie do art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935) stanowiącego, że do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu dotychczasowym. W niniejszej sprawie zastosować zatem należało przepisy P.p.s.a. obowiązujące przed dniem 1 czerwca 2017 r. W tej sytuacji należy przyjąć, że skarga S. P. została wniesiona z naruszeniem przepisu art. 52 § 1 P.p.s.a., co z kolei stanowi podstawę do jej odrzucenia w myśl art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., jako niedopuszczalnej. Mając na uwadze powyższe Sąd, orzekł jak w sentencji.