I SA/Gd 860/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia B. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 31 sierpnia 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 860/22 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi B. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 2 czerwca 2022 r. Nr 2201-IOD-1.4102.58.2021 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: 1. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 31 sierpnia 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 860/22, 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od zażalenia. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę pana B. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 2 czerwca 2022 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2015 r. wobec nieuiszczenia wpisu od skargi. Korespondencja zawierająca powyższe postanowienie została wysłana do skarżącego na adres podany w skardze. Pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki wezwanie nie zostało odebrane przez stronę. Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 10 października 2022 r. korespondencję przesłano ponownie na adres do korespondencji wskazany na karcie 16 akt sądowych. Przesyłka została odebrana przez upoważnionego pracownika skarżącego w dniu 17 października 2022 r. W dniu 24 października 2022 r. (data stempla pocztowego) skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie. Skarżący wyjaśnił, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku dokonywał doręczeń na niewłaściwy adres. Skarżący wskazał, że w petitum skargi podał adres: ul. [...], [...], podczas gdy Sąd doręczał przesyłki na adres: ul. [...], [...]. Niezależnie od powyższego wskazał, że jako adres do korespondencji wskazał: ul. [...], [...]. Podniósł, że dopiero postanowienie z dnia 31 sierpnia 2022 r. zostało doręczone na wskazany powyżej adres do korespondencji. Zdaniem skarżącego takim postępowaniem Sąd naruszył przepisy art. 65, art. 67, art. 69, art. 70, art. 71 i art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a."). Na marginesie skarżący wyjaśnił, że w dniach od 1 do 31 sierpnia 2022 r. przebywał na delegacji poza granicami kraju i nie miał możliwości odebrania korespondencji sądowej. Dodatkowym pismem z dnia 24 października 2022 r. skarżący wniósł także o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Uregulowana w art. 195 § 2 p.p.s.a. instytucja autokontroli stanowi wyjątek od zasady dewolutywności zażalenia, czyli przekazywania tego środka zaskarżenia sądowi wyższej instancji. Za jej zastosowaniem przemawiają względy ekonomii procesowej oraz szybkości postępowania. Zastosowanie autokontroli jest uzasadnione, gdy wystąpi m.in. przesłanka "oczywistej zasadności wniesionego zażalenia". Chodzi o sytuacje, w której sąd uznaje zarzuty i żądania zawarte w zażaleniu, akceptuje jako prawidłowe stanowisko skarżącego, a wadliwość kwestionowanego postanowienia jest zauważalna bez konieczności dokonywania głębszej analizy. W ocenie Sądu, wniesione w sprawie niniejszej zażalenie należy uznać za zasadne. Z przeprowadzonego przez Sąd postępowania wyjaśniającego wynika bowiem, że w petitum skargi skarżący wskazał adres: ul. [...], [...] (k. 2 akt sądowych). Do skargi dołączone zostało również niepodpisane pismo zawierające wniosek o kierowanie korespondencji na adres: ul. [...], [...](k. 16 akt sądowych). Zarówno korespondencja z dnia 8 sierpnia 2022 r. zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu, jak i korespondencja z dnia 1 września 2022 r. zawierająca odpis postanowienia o odrzuceniu skargi zostały, wbrew stanowisku skarżącego, przesłane na adres "ul. [...]". Znajdujący się na kopercie odręczny dopisek "6" jest adnotacją doręczyciela. Wobec wskazania adresu do korespondencji podjęto próbę doręczania przesyłki na ten adres. Doręczenie okazało się skuteczne i przesyłka została odebrana przez upoważnionego pracownika w dniu 17 października 2022 r. Niezależnie od powyższego zauważyć należy, że zarówno w zażaleniu, jak i wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi skarżący, jako adres zamieszkania, wskazał ul. [...], a zatem adres inny niż wskazany w petitum skargi. W tych okolicznościach należało uznać, że zażalenie jest oczywiście uzasadnione i uchylić postanowienie Sądu z dnia 31 sierpnia 2022 r., ponieważ doręczenie z pominięciem wskazanego adresu do korespondencji było w tej sytuacji nieprawidłowe. Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 postanowienia. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 225 wskazanej wyżej ustawy.