Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

III SA/Wr 323/21

Sądy administracyjne2022-10-05
Sygnatura
III SA/Wr 323/21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia
2022-10-05
Rodzaj
Postanowienie WSA we Wrocławiu

Sędziowie

Anetta Chołuj

Rozstrzygnięcie

*Odrzucono zażalenie

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 5 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Stowarzyszenia M. w W. Filia we W. na pismo Dyrektora D. W. Urzędu Pracy z dnia [...] marca 2021 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia na rzecz ochrony miejsc pracy ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 października 2021 r. sygn. akt III SA/Wr 323/21 postanawia: odrzucić zażalenie na postanowienie. UZASADNIENIE W dniu 28 grudnia 2021 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęło zażalenie Stowarzyszenia M. w W. Filia we W. (strona skarżąca) na postanowienie z 18 października 2021 r. (sygn. akt III SA/Wr 323/21) o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) – skarga podlega odrzuceniu, gdy nie uzupełniono jej braków w wyznaczonym terminie. W treści skargi strona skarżąca zamieściła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2022 r. (sygn. akt III SPP/Wr 80/21) starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Pismem z 27 maja 2022 r. strona skarżąca wniosła sprzeciw od powyższego postanowienia referendarza sądowego. Na zarządzenie sędziego sprawozdawcy wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu poprzez złożenie podpisu, pod rygorem odrzucenia. W dniu 4 sierpnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił sprzeciw (sygn. akt III SPP/Wr 80/21), gdyż brak formalny nie został uzupełniony. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z 12 sierpnia 2022 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w wysokości 100 zł. Strona skarżąca nie podjęła przesyłki zawierającej wezwanie, wobec tego pozostawiono je w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia w dniu 6 września 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy zażalenia, które należy do katalogu pism kwalifikowanych. Stosownie bowiem do treści przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a. zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W przedmiotowej sprawie, wezwanie wysłano do strony 18 sierpnia 2022 r. pod wskazany w treści zażalenia adres. Strona skarżąca nie podjęła przesyłki zawierającej wezwanie w wyznaczonym przepisami terminie – w ciągu 14 dni od dnia 23 sierpnia 2022 r., czyli od dnia złożenia przesyłki w placówce pocztowej. Na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a. Sąd uznał przesyłkę za doręczoną w dniu 6 września 2022 r. Wobec powyższego, siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku fiskalnego zażalenia upłynął wraz z dniem 13 września 2022 r. W zakreślonym przez Sąd terminie strona skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od zażalenia. Z tych względów, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.