III SA/Lu 985/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Tchórzewska po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na decyzję Z. U. S. z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek postanawia: stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę właściwemu miejscowo Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...], Z. U. S. odmówił J. D. zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od marca do maja 2020 r. Decyzja została wydana w oparciu o art. 31zq ust. 7 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 z późn. zm.). J. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na powyższą decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Właściwość rzeczową i miejscową wojewódzkich sądów administracyjnych reguluje art. 13 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), który stanowi, że wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W niniejszej sprawie J. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję z dnia [...] sierpnia 2020 r., którą Z. U. S. Oddział w B. odmówił zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek za okres od marca do maja 2020 r. W związku z opisanym przedmiotem zaskarżenia należy zauważyć, że oddział Z. U. S. nie posiada osobowości prawnej i nie można mu przypisać statusu strony postępowania. Stosownie natomiast do treści art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 266) Z. U. S. jest państwową jednostką organizacyjną i posiada osobowość prawną. Siedzibą Zakładu jest W.. Z przytoczonych przepisów wynika zatem właściwość miejscowa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. do rozpoznania niniejszej sprawy ze skargi na decyzję Z. U. S.. Jednocześnie trzeba wskazać, że w przedmiotowej sprawie nie znajduje zastosowania § 1 pkt 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Prezesa Z. U. S. oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. z 2020 r., poz. 1773). Na mocy wymienionego przepisu rozpoznawanie spraw z zakresu działania Prezesa Z. U. S. zostało przekazane wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Jednakże przekazanie odnosi się wyłącznie do opisanego w powołanym przepisie zamkniętego katalogu spraw, dotyczących umorzenia, odroczenia terminu płatności lub rozłożenia na raty należności z tytułu składek, o których mowa w art. 28 i art. 29 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. Delegację ustawową do wydania wymienionego rozporządzenia zawiera art. 13 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości. Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest decyzja Z. U. S. wydana na podstawie art. 31zq ust. 7 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 z późn. zm.) w zw. z art. 83 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 266 z późn. zm.). Zaskarżona decyzja dotyczy odmowy zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek, a zatem sprawy innej, niż wymienione w § 1 pkt 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 lutego 2017 r. Podkreślić należy, że treść regulacji zawartej w § 1 pkt 2 wymienionego rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej nie może być wykładana rozszerzająco. Jako wyjątek od zasady wymaga ścisłej interpretacji. Dlatego też odmiennej oceny co do właściwości miejscowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. w niniejszej sprawie nie uzasadnia treść art. 31zt ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, zgodnie z którym obsługa przez Z. U. S. zwolnienia z obowiązku opłacania składek, o których mowa w art. 31zo, realizowana jest w trybie umorzenia składek. W ocenie Sądu, skoro przedmiot niniejszej sprawy nie dotyczy umorzenia, odroczenia terminu płatności ani rozłożenia na raty należności z tytułu składek określonych w art. 28 i art. 29 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, a Z. U. S. – jako organ, który wydał zaskarżoną decyzję – ma swoją siedzibę w W., to zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a. sprawę należało przekazać Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. . Z tych względów i na podstawie powołanych przepisów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.