III SA/Lu 123/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 20 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora L. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 13 lutego 2020 r. R. P. oznaczony jako reprezentant "[...]" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2020 r. (nr [...]) w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 16 marca 2020 r. skarżącą Spółkę wezwano do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi, poprzez złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego lub wydruku komputerowego pełnych informacji o skarżącej Spółce z KRS w trybie art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 1500, z późn. zm.) – pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 12 czerwca 2020 r. i pozostało bezskuteczne, gdyż nie zostało wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a."), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Według zaś art. 49 § 2 p.p.s.a., jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie. Należy zwrócić przy tym uwagę, że przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stosuje się wprost do braków formalnych skargi, stosownie bowiem do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednakże według art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Oznacza to w konsekwencji, że w przypadku gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, to skarga podlega odrzuceniu na wskazanej wyżej podstawie, nie zaś pozostawieniu jej bez rozpoznania, jak ma to miejsce w przypadku innego pisma strony, które nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych. W sprawie niniejszej skargę wniosła spółka kapitałowa, a więc osoba prawna. Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Natomiast stosowanie do art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Tymczasem w okolicznościach tej sprawy tak się nie stało, bowiem skarżąca w ogóle nie wykonała nałożonego na nią obowiązku, czyli opisanego na wstępie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 czerwca 2020 r. Pomimo zaś upływu zakreślonego jej terminu, który upłynął z dniem 19 czerwca 2020 r. – nie wykazała na podstawie właściwych dokumentów żadnej osoby albo osób uprawnionych do jej reprezentacji, co skutkuje odrzuceniem skargi. Na marginesie dodać należy, że obowiązek wykazania przez osobę prawną osób uprawnionych oraz sposobu jej reprezentacji zawsze winien uwzględniać stan aktualny na chwilę wniesienia skargi po to, aby możliwa była weryfikacja podpisów podmiotów uprawnionych do podpisania wniesionej do sądu administracyjnego skargi w imieniu osoby prawnej. Jeżeli zaś krąg podmiotów wchodzących w skład organu uprawnionego do reprezentowania spółki kapitałowej ulegnie zmianie w toku postępowania sądowo-administracyjnego, to każde kolejne pismo składane w toku postępowania sądowego winno zostać podpisane przez kolejne osoby, które są do tego uprawnione w chwili jego złożenia. Ponadto należy również zauważyć, że wykazanie osób uprawnionych do reprezentowania osoby prawnej i sposobu jej reprezentacji zawsze ciąży na osobie prawnej jako stronie postępowania sądowego. Z obowiązku tego nie zwalnia strony istnienie rejestru publicznego, jakim jest Krajowy Rejestr Sądowy, który niezbędne w omawianym zakresie dane zawiera oraz jest dostępny sądowi z urzędu. Dodatkowo wskazanego obowiązku nie znosi także to, że skarżąca w tej sprawie przedłożyła wprawdzie organowi administracji przy złożeniu pierwszego wniosku o przyznanie płatności rolnych dowodu z dokumentu, w postaci odpisu postanowienia sądu o wpisie Spółki do Krajowego Rejestru Sądowego. Trzeba jednak zwrócić uwagę, że zawarte w administracyjnych akt sprawy dane w omawianym zakresie pochodziły z roku 2010, a przez to nie posiadają już obecnie cechy aktualności (k. [...]-[...] dołączonych akt administracyjnych). W przytoczonych okolicznościach, Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. obowiązany był – na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. – do odrzucenia skargi, o czym orzekł w sentencji postanowienia.