II SA/Lu 378/09

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 07 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi L. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wykonania nałożonych obowiązków p o s t a n a w i a przyznać L. R. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej. UZASADNIENIE Strona skarżąca L. R. wezwana do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniosła podpisany i wypełniony urzędowy formularz PPF w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego) żądając przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Strona skarżąca wezwana do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń mimo prawidłowego doręczenia jej wezwania nie nadesłała żądanych od niej dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń. Strona skarżąca nie nadesłała między innymi oświadczenia i dokumentów źródłowych wskazujących wysokość jej stałych miesięcznych kosztów utrzymania. Referendarz sądowy stwierdził, że: Wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przesłanki przyznania prawa pomocy osobie fizycznej sformułowana w art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. oparte są na zwrotach szacunkowych, których samodzielne stosowanie wywołuje konieczność oszacowania wystąpienia określonego w zwrocie szacunkowym stanu faktycznego. Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2, którego jest współwłaścicielką i utrzymuje się z emerytury w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto. Strona skarżąca podkreśliła, że jej dochód wystarcza jej jedynie na pokrycie wydatków związanych z kosztami utrzymania, kosztami opłat i związanych z zakupem leków. Skoro strona skarżąca w uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy, będąc uprzedzoną o odpowiedzialności karnej za podawanie nieprawdziwych danych lub zatajanie prawdy, oświadcza, że dochód jej wystarcza jedynie na poniesienie kosztów utrzymania, kosztów opłat i zakup leków przyjąć należy, że poniesienie przez nią któregokolwiek z kosztów niniejszego postępowania może mieć miejsce jedynie poprzez przeznaczenie na ten cel środków finansowych służących pokryciu wydatków związanych z kosztami utrzymani koniecznego. Tym samym poniesienie przez stronę skarżącą każdego jednego z kosztów niniejszego postępowania grozi jej powstaniem uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego. Uszczerbek utrzymania koniecznego stanowi przesłankę przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Ze względu jednak na to, że poniesienie przez stronę skarżącą któregokolwiek (każdego jednego) z kosztów postępowania w rozpoznawanej sprawie spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla strony skarżącej przyjąć należy, że strona skarżąca mimo tego, iż posiada stałe dochody nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.