II OSK 1791/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Stowarzyszenia [...] w B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 25 września 2008 r., sygn. akt II SA/Bk 415/08 w zakresie odrzucenia skargi Stowarzyszenia [...] w B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia [...] maja 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału na prawach strony w postępowaniu o ustalenie środowiskowych warunków realizacji przedsięwzięcia postanawia oddalić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę Stowarzyszenia [...] w B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia [...] maja 2008 r., w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału na prawach strony w postępowaniu o ustalenie środowiskowych warunków realizacji przedsięwzięcia. W uzasadnieniu skarżonego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że pełnomocnik skarżącego stowarzyszenia na mocy zarządzenia z dnia 18 czerwca 2008 r. wezwany został do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 1 egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub podpisanego własnoręcznie, złożenie pełnomocnictwa procesowego lub do działania w imieniu strony oraz do złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony (KRS), pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie powyższe doręczone zostało skarżącej stronie w dniu 8 lipca 2008 r., jednak mimo upływu zakreślonego terminu pełnomocnik nie nadesłał egzemplarza odpisu skargi. W tych okolicznościach wobec uchybienia przez skarżącego dyspozycji przepisu art. 47 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., skarga w niniejszej sprawie została odrzucona na mocy art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożył w imieniu skarżącego pełnomocnik. Skarga kasacyjna oparta została na zarzucie naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi z powodu nieprzedłożenia jej odpisu w wyznaczonym terminie mimo, iż wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi nie określało dostatecznie jasno jakiej sprawy ono dotyczy. W związku z powyższym strona wniosła o uchylenie skarżonego postanowienia w całości i zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania według norm przepisanych. Autor skargi kasacyjnej podniósł, że dwa z wymienionych braków formalnych skargi uzupełnione zostały w terminie, jednak znając jedynie sygnaturę sprawy z wezwania Sądu nie był w stanie określić o jaką skargę chodzi. Dlatego zwrócił się do Sądu o podanie daty skargi. Nadto, jak wskazuje orzecznictwo, wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi powinno być tak jasne i niedwuznaczne, by nie budziło wątpliwości co do przedmiotu wezwania u strony do której zostało skierowane. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga Kasacyjna pozbawiona jest uzasadnionych podstaw, bowiem na uwzględnienie nie zasługuje zarzut naruszenia przez Sąd art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a. Według ostatniego z wymienionych przepisów jeżeli pismo wskutek braków formalnych nie może otrzymać prawidłowego biegu, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Z dokumentacji rozpznawanej sprawy wynika, że wezwanie do uzupełnienia wspomnianych braków zawierało wszystkie elementy niezbędne do zindywidualizowania tejże sprawy, w tym datę i numer zaskarżonej decyzji. Jak wynika z powyższego występujący wówczas w imieniu skarżącego Stowarzyszenia pełnomocnik był wezwany do usunięcia stwierdzonych braków w sposób prawidłowy, a także pouczony o konsekwencjach niedopełnienia braków skargi w wyznaczonym terminie. Nie można bowiem przyjąć, że pomimo utrudnienia, jakim był brak znajomości daty skargi, informacje jakimi dysponował nie pozwalały na dotarcie do dokumentacji sprawy czy też odnalezienie właściwego egzemplarza skargi. W sprawie Sąd I instancji prawidłowo więc ustalił, iż skarżący nie usunął w wyznaczonym terminie formalnych braków skargi. W tym stanie rzeczy Naczelny Sad Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.