I FZ 273/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Zirk-Sadowski, po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. sp. z o.o. z siedzibą w K. na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 sierpnia 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 2044/21 w przedmiocie wpisu od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Naczelnika Mazowieckiego Urzędu Celno-Skarbowego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2021 r., nr 448000-COP.4105.1.2021.7.BB w przedmiocie podatku akcyzowego za styczeń i luty 2017 r. postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 1 sierpnia 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 2044/21, Przewodnicząca Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała skarżącą P. sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej: spółka) do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 750 zł, stosownie do § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 535; dalej: rozporządzenie). W treści zarządzenia wyznaczono siedmiodniowy termin do uiszczenia wskazanej opłaty oraz sposób jej dokonania, określając jednocześnie rygor niewykonania wezwania. W zażaleniu skarżąca wniosła o uchylenie powyższego zarządzenia w całości, zarzucając naruszenie art. 163 § 2 w związku z art. 167 oraz art. 227 § 1 i art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: Ppsa) z uwagi na brak uzasadnienia zarządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Prawidłowość skierowanego do skarżącej zarządzenia wzywającego spółkę do uiszczenia należnej opłaty sądowej nie budziła bowiem wątpliwości. W związku z zaskarżeniem przez spółkę wydanego w niniejszej sprawie wyroku, Przewodnicząca Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała stronę do opłacenia skargi kasacyjnej stosownie do art. 230 § 1 i § 2 Ppsa. Treść zarządzenia zawierała wszelkie niezbędne elementy pozwalające zarówno na weryfikację, jak i wykonanie kierowanego do strony żądania. W jego treści jednoznacznie określono wymaganą tytułem wpisu należność (750 zł), podstawę prawną jej ustalenia (§ 3 rozporządzenia), zasady jej uiszczenia oraz rygor niewykonania wezwania. Całkowicie bezpodstawne pozostawały tym samym sugestie autora zażalenia co do trudności w ustaleniu "dlaczego kwota wpisu jest taka, a nie inna". Podkreślenia wymagało, że suma 750 zł stanowiła - stosownie do wskazanego w spornym zarządzeniu § 3 rozporządzenia - połowę wpisu należnego od skargi (1.500 zł), uiszczonego przez spółkę na wcześniejszym etapie postępowania i niekwestionowanego przez nią przed Sądem pierwszej instancji (zob. zarządzenie z dnia 7 września 2021 r. wzywające do uiszczenia wpisu od skargi w rozpoznawanej sprawie – k. 9 akt sąd.). Istotna z perspektywy zastrzeżeń formułowanych przez spółkę pozostawała także okoliczność, że podstawę dla ustalenia wysokości ww. opłaty sądowej stanowiła suma 71.020 zł, konsekwentnie podawana przez spółkę zarówno w skardze, jak i skardze kasacyjnej jako wartość przedmiotu zaskarżenia. W świetle powyższego chybione okazało się akcentowanie przez skarżącą konieczności zawarcia w zarządzeniu bardziej szczegółowego uzasadnienia. Dostrzec należało, że przywołane na poparcie prezentowanego stanowiska postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 września 2017 r., sygn. akt I FZ 197/17 dotyczyło sytuacji, w której doszło do zakwestionowania przez przewodniczącego wydziału podanej w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia. Taki przypadek nie miał jednak miejsca na gruncie rozpatrywanej sprawy. Tym samym argument o naruszeniu obowiązku odpowiedniego uzasadnienia zarządzenia zgodnie z art. 163 § 2 w związku z art. 167 Ppsa należało uznać za zbyt daleko idący. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 Ppsa.