II FZ 582/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Stefan Babiarz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 20 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 12 sierpnia 2011r., sygn. akt I SA/Ke 110/11 w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi R.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 6 grudnia 2010 r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE 1. Postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2011r., I SA/Ke 110/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił sprzeciw R.P. od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 21 lipca 2011r. o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. 2. Ze stanu sprawy przyjętego przez sąd pierwszej instancji wynikało, że skarżący wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 6 grudnia 2010r. Zarządzeniem z dnia 1 lutego 2011r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł. Innym zarządzeniem z tego samego dnia, w związku ze złożeniem wniosku o przyznanie prawa pomocy – ustanowienia pełnomocnika z urzędu – skarżący został wezwany do uzupełnienia urzędowego formularza PPF w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Zarządzenia zostały doręczone skarżącemu w dniu 8 lutego 2011r. Z uwagi na nie złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym na urzędowym formularzu sąd pierwszej instancji zarządzeniem z dnia 10 marca 2011r. pozostawił wniosek bez rozpoznania. Następnie postanowieniem z tego samego dnia odrzucił skargę z uwagi na nieuiszczenie należnego wpisu. Skarżący w dniu 29 kwietnia 2011r. wniósł sprzeciw od zarządzenia o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Sąd pierwszej instancji postanowieniem z dnia 12 maja 2011r. orzekł o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania wskazując tą samą podstawę prawną co w zarządzeniu z dnia 10 marca 2011r. Równocześnie skarżący w piśmie wniesionym w dniu 29 kwietnia 2011r. ponownie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, tym razem w zakresie całkowitym. Ponieważ skarżący również i tym razem nie złożył wniosku na urzędowym formularzem, zarządzeniem z dnia 12 maja 2011r. został wezwany do złożenia wypełnionego formularza w terminie 7 dni licząc od dnia doręczenia pisma. Zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 24 maja 2011r. Sąd pierwszej instancji zarządzeniem z dnia 21 lipca 2011r. pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania ze względu na nie złożenie wspomnianego formularza w 7 dniowym terminie. Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 2 sierpnia 2011r. W dniu 8 sierpnia 2011r. skarżący wniósł od niego sprzeciw. Postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2011r. sąd pierwszej instancji pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania wskazując, że zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – powinien on zostać wniesiony na urzędowym formularzu, czego skarżący nie uczynił, pomimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Zgodnie z art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania – tak też w sprawie orzekł sąd pierwszej instancji. Postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 1 września 2011r. 3. Pismem z dnia 8 września 2011r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Podniósł, że zaskarżone postanowienie jest niezgodne z stanem faktycznym i prawnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu. 4. Zarzut braku zgodności zaskarżonego postanowienia z stanem faktycznym i prawnym należy uznać za niezasadny. Wniosek o przyznanie prawa pomocy, jak stanowi art. 252 § 2 p.p.s.a. należy złożyć na urzędowym formularzu. Z akt sprawy wynika, że skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w piśmie z dnia 29 kwietnia 2011r., nie mniej jednak nie uczynił tego w przewidzianej prawem formie. Dlatego też został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku i braku tego nie uzupełnił. Dlatego też zgodnie z art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy należało pozostawić bez rozpoznania i tak też miało miejsce w sprawie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiotowej sprawie nie doszło więc do naruszenia prawa, a zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji