III SA/Lu 544/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2012 r., znak: [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za umieszczenie bez zezwolenia reklamy w pasie drogowym, – w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Pismem datowanym na [...] czerwca 2012 r. T. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2012 r., znak: [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za umieszczenie bez zezwolenia reklamy w pasie drogowym. W piśmie procesowym z dnia [...] października 2012 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżący podniósł, że wykonanie decyzji może prowadzić do nieodwracalnych lub trudnych do odwrócenia następstw. Skarżący wskazał, iż jest rencistą. W ostatnim czasie przebywał w szpitalu w związku ze schorzeniami kręgosłupa i kolan. W wypisie ze szpitala zalecono prowadzenie rehabilitacji. Skarżący podniósł, że rehabilitacja jest kosztowna i długotrwała, a jej przeprowadzenie pozwoli na uniknięcie kolejnych zabiegów w szpitalu. Poddanie się rehabilitacji wymaga środków pieniężnych, których skarżący zostanie pozbawiony w sytuacji wykonania zaskarżonej decyzji. Do pisma dołączono m.in. kopię karty informacyjnej z leczenia szpitalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar wykazania, iż okoliczności te istotnie zaistniały spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Inaczej rzecz ujmując, wnioskodawca powinien wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 lipca 2004 r., FZ 104/04, LexPolonica nr 1926375; z 28 kwietnia 2005r., II OZ 184/05, LEX nr 302251; z 13 grudnia 2004 r., FZ 496/2004, LexPolonica nr 375763; z dnia 27 stycznia 2005 r., FZ 569/2004, LexPolonica nr 420585; z dnia 7 kwietnia 2005 r., II OZ 201/2005, LexPolonica nr 409861; z dnia 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/2006, LexPolonica nr 1394742). W ocenie sądu w badanej sprawie nie zostały spełnione ustawowo określone przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący uzasadnia wniosek twierdzeniem, że natychmiastowe wykonanie decyzji spowodowałoby nieodwracalne lub trudne do odwrócenia skutki. Upatruje ich w tym, że na skutek wykonania zaskarżonej decyzji zostanie pozbawiony środków finansowych niezbędnych na przeprowadzenie rehabilitacji. W treści dołączonej do wniosku kopii karty informacyjnej z leczenia szpitalnego, wśród zaleceń zapisano m.in.: "Kontynuacja ćwiczeń w domu. Okresowa rehabilitacja w warunkach ambulatoryjnych lub stacjonarnych". Z żadnych przedstawionych przez skarżącego dokumentów nie wynika, aby nie miał on możliwości wykonania powyższych zaleceń korzystając z systemu publicznie dostępnych, bezpłatnych świadczeń w ramach ubezpieczenia zdrowotnego. Skarżący w żaden sposób nie wykazał, aby było konieczne korzystanie z rehabilitacji wykonywanej prywatnie, za odpłatnością. W tej sytuacji upada podstawowy argument wniosku, że wykonanie decyzji może doprowadzić do trudnych do odwrócenia skutków. Nie zasługuje również na uwzględnienie podnoszony w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argument jej niezgodności z prawem. Jak wskazuje się w orzecznictwie, niezgodność decyzji z prawem, która będzie przedmiotem oceny Sądu I instancji w toku rozprawy, i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 p.p.s.a. (...) to dwie różne kwestie. O ile pierwsza z nich (kontrola legalności aktu) jest celem postępowania sądowoadministracyjnego, to druga znacznie może poprzedzać merytoryczną decyzję sądu, i jak stwierdzono, ma odmienną osnowę. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcia Sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej (postanowienie NSA z 28 kwietnia 2005r., II OZ 184/05, LEX nr 302251). W tym stanie rzeczy na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. przepisu należało orzec jak w sentencji postanowienia.