VI SA/Wa 3987/14

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej J.J. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 marca 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 3987/14 w sprawie ze skargi J.J. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2009 r. (sygn. akt VI SA/Wa 2602/08) odrzucającym skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 listopada 2008 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1584/08) w sprawie ze skargi J.J. na decyzję Krajowej Rady Biegłych Rewidentów dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie skreślenia biegłego rewidenta postanawia: odrzucić skargę kasacyjną UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z 10 marca 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 3987/14 odrzucił skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 kwietnia 2009 r. (sygn. akt VI SA/Wa 2602/08) o odrzuceniu skargi J.J. (dalej: skarżąca) o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 listopada 2008 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1584/08). Jak wynika z akt sądowych sprawy, odpis postanowienia wraz z pouczeniem o prawie i trybie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony skarżącej 18 marca 2015 r. Skarżąca pismem datowanym na 5 czerwca 2015 r. złożyła skargę kasacyjną od postanowienia z 10 marca 2015 r., wnosząc jednocześnie o powołanie adwokata z urzędu. Pismem sądowym z 24 lipca 2015 r. skarżąca otrzymała formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w celu jego wypełnienia i przesłania do sądu. Skarżąca została jednocześnie pouczona, że wypełniony formularz należy złożyć w terminie 7 dni od dnia otrzymania pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Z akt sądowych sprawy wynika, że przedmiotowe pismo jako nieodebrane w terminie zostało zwrócone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i uznane za prawidłowo doręczone 12 sierpnia 2015 r. w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), dalej: p.p.s.a. (vide: pkt 2 zarządzenia z 18 sierpnia 2015 r. – karta nr 37 akt sądowych). W związku bezskutecznym upływem z 19 sierpnia 2015 r. terminu do nadesłania wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z 3 września 2015 r. pozostawiła wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Jak wynika z akt sądowych sprawy odpis zarządzenia z pouczeniem o prawie i trybie wniesienia sprzeciwu został przesłany skarżącej przy piśmie z 8 września 2015 r. Nieodebrane i zwrócone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo zostało uznane za prawidłowo doręczone 25 września 2015 r. w trybie art. 73 p.p.s.a. (vide: pkt 2 zarządzenia z 29 września 2015 r. – karta nr 41 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 175 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że sporządzana jest przez sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych, będących stroną, przedstawicielem lub pełnomocnikiem strony bądź skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Skarga kasacyjna może też być sporządzona przez doradcę podatkowego w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami bądź rzecznika patentowego w sprawach własności przemysłowej. Ponadto w myśl art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Jednocześnie w razie ustanowienia w ramach prawa pomocy adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę, której doręcza się odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, albo przez stronę, która zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgodnie z art. 177 § 3 p.p.s.a. termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Mając powyższe na uwadze, należy odnotować, że w niniejszej sprawie skarga kasacyjna od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 marca 2015 r. została sporządzona i podpisana osobiście przez skarżącą. Czynność taka jest w ocenie Sądu oczywiście niezgodna z postanowieniami art. 175 p.p.s.a. ustanawiającymi tzw. przymus adwokacko-radcowski. Ponadto należy odnotować, że jak wynika z akt sądowych sprawy odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 marca 2015 r. wraz z pouczeniem o prawie i trybie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony skarżącej 18 marca 2015 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru – karta nr 20 akt sądowych sprawy). Oznacza to, że 30 dniowy termin wniesienia skargi kasacyjnej, o którym mowa w art. 177 § 1 p.p.s.a., upłynął bezskutecznie 17 kwietnia 2015 r. Odnotować przy tym należy, że skarżąca w złożonej skardze kasacyjnej nie wystąpiła o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Tym samym w ocenie Sądu skarga kasacyjna skarżącej datowana na 5 czerwca 2015 r. została złożona z przekroczeniem ustawowego terminu na jej wniesienie. Niezależnie od powyższego zdaniem Sądu należy zauważyć, że w niniejszej sprawie zastosowania nie znajdują postanowienia art. 177 § 3 p.p.s.a. Przepis ten bowiem dotyczy sytuacji, w której skarżący kasacyjnie reprezentowany jest przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego w ramach prawa pomocy. Wprawdzie skarżąca w złożonej skardze kasacyjnej wystąpiła o przyznanie adwokata z urzędu w ramach prawa pomocy, ale wniosek ten jako niezłożony na urzędowym formularzu i nieuzupełniony w terminie pomimo wezwania skierowanego do skarżącej został na podstawie art. 257 p.p.s.a. pozostawiony bez rozpoznania. Oznacza to, że w niniejszej sprawie skarżąca nie była reprezentowana przez pełnomocnika procesowego, o którym mowa w art. 177 § 3 p.p.s.a. i w konsekwencji przepis ten nie mógł znaleźć zastosowanie. Z uwagi na powyższe zdaniem Sądu terminem do wniesienia skargi kasacyjnej był termin wskazany w art. 177 § 1 p.p.s.a., który jak już zostało to wskazane, bezskutecznie upłynął 17 kwietnia 2015 r. W tym miejscu należy zauważyć, że stosownie do treści art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W świetle powyższego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.