Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

II SA/Ol 1185/12

Sądy administracyjne2012-11-13
Sygnatura
II SA/Ol 1185/12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia
2012-11-13
Rodzaj
Postanowienie WSA w Olsztynie

Sędziowie

Agnieszka Bińczyk

Rozstrzygnięcie

Przyznano prawo pomocy w całości

Treść orzeczenia

SENTENCJA Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Agnieszka Bińczyk po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Wojewody z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie wymeldowania postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. UZASADNIENIE We wniosku, złożonym na urzędowym formularzu, M. K. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na postanowienie Wojewody z dnia "[...]", Nr "[...]". Z uzasadnienia wniosku oraz zawartego w nim oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż skarżący przebywa obecnie w zakładzie karnym, gdzie nie jest zatrudniony odpłatnie. Nie posiada żadnych dochodów, oszczędności ani majątku. Ma natomiast dług bankowy w wysokości ok. "[...]". W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku oraz złożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentu źródłowego, skarżący przedłożył uzupełniony formularz wniosku, a ponadto dodatkowe oświadczenia z dnia "[...]", w których wskazał, iż ze względu na trudną sytuację materialną bliskich ("[...]") nie może liczyć na ich pomoc w sfinansowaniu kosztów postępowania w niniejszej sprawie oraz wyjaśnił, iż kredyty z tytułu których posiada zadłużenie zaciągnął w latach "[...]", a pochodzące z nich środki wydatkował na wskazane w oświadczeniu cele. Wskazał przyczyny, dla których zaprzestał spłaty kredytów i stwierdził, iż obecnie kwota zadłużenia z uwagi na wzrost kwoty odsetek może być jeszcze wyższa od tej wskazanej w formularzu. Dodał, iż zaciągnął również pożyczkę, którą spłaca obecnie jego "[...]", ma również do opłacenia faktury za szpital. Do dodatkowych oświadczeń, skarżący załączył kopię historii choroby oraz zaświadczenie z zakładu karnego, z którego wynika, że do własnej dyspozycji nie posiada żadnych środków pieniężnych oraz że jest skierowany do zatrudnienia nieodpłatnego. Zauważyć należy, iż skarżący, uzupełniając braki formalne wniosku, w i pod rubryką nr 14. ponownie jako datę wniosku (datę złożenia zawartego w nim oświadczenia) wpisał datę "[...]", jednakże mając na uwadze to, że wniosek ten złożony został w administracji zakładu karnego w dniu "[...]" (k. 14 akt sądowych), błąd w dacie uznać należy za oczywistą omyłkę, która nie stanowi przeszkody dla merytorycznego rozpoznania wniosku skarżącego. Wskazać należy, że zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie ppsa, zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Zauważyć należy, iż skarżący, który przebywa obecnie w zakładzie karnym, nie posiada żadnego majątku, oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Posiada natomiast zadłużenie, którego nie jest w stanie sam spłacać. Aktualnie skarżący pracuje, lecz nieodpłatnie. Nie posiada żadnych środków pieniężnych do dyspozycji. W konsekwencji, stwierdzić należy, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a ze względu na trudną sytuację materialną bliskich nie może też liczyć na ich pomoc w sfinansowaniu tych kosztów. Tym samym, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 ppsa, orzeczono jak w sentencji.