III SA/Gl 1277/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz po rozpoznaniu w dniu 29 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług (odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej) w kwestii sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 18 września 2012 r. o odmowie przyznania prawa pomocy postanawia: odrzucić sprzeciw. UZASADNIENIE Postanowieniem z 18 września 2012 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Odpis powyższego wraz z uzasadnieniem i pouczeniem doręczono 27 września 2012 r., do rąk dorosłego domownika, co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach przedmiotowej sprawy. Dnia 9 października 2012 r. (data stempla pocztowego) skarżący nie zgadzając się z treścią zapadłego rozstrzygnięcia wniósł stosowny środek zaskarżenia określony jako sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 ustawy, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia (...). Natomiast w myśl art. 259 § 2 ustawy p.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym sprzeciw, wniesiony po terminie. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie zaskarżone postanowienie doręczono w sposób skuteczny 27 września 2012 r., a sprzeciw do tut. Sądu, skarżący nadał za pośrednictwem urzędu poczty dopiero 9 października 2012 r., to tym samym uchybił przewidzianemu w art. 259 § 1 ustawy p.p.s.a. terminowi do jego wniesienia. Ten bowiem upłynął bezskutecznie w dniu 4 października 2012 r. (tj. w czwartek). Stąd złożony przez skarżącego sprzeciw - jako spóźniony - należało odrzucić na podstawie art. 259 § 2 ustawy p.p.s.a. W tym stanie sprawy orzeczono jak w sentencji.