III SA/Wa 1666/07
Sądy administracyjne2007-10-26
Sygnatura
III SA/Wa 1666/07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2007-10-26
Rodzaj
Postanowienie WSA w Warszawie
Sędziowie
Bożena Dziełak
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Dziełak (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 26 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o wstrzymanie wykonania postanowienia w sprawie ze skargi A. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania postanowienia -
UZASADNIENIE
W skardze złożonej na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2007 r. w przedmiocie uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione, Skarżący - A. S. wniósł o "wstrzymanie wykonania decyzji" z uwagi na możliwość wyrządzenia mu znacznej szkody.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Sąd za dopuszczalny uznał wniosek o wstrzymanie postanowienia uznającego zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym za niezasadne. Sąd miał przy tym na względzie treść art. 35 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 z późn. zm.), w którym ustawodawca dopuścił możliwość wstrzymania wykonania takiego postanowienia.
Skarżący - aczkolwiek wnosił o "wstrzymanie wykonania decyzji", to nie wskazał żadnej decyzji, której mógłby dotyczyć jego wniosek. Sąd uznał zatem, że przedmiotem wniosku jest wstrzymanie zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", po przekazaniu Sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania wykonania aktu wskazanego przez stronę skarżącą, Sąd dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w powyższym przepisie. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku strony. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia Sądowi ocenę, czy przesłanki te w sprawie zachodzą.
Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z dnia 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 71/04 (niepublikowane) i sygn. akt FZ 87/04 (niepublikowane) oraz z dnia 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04 (niepublikowane) podkreślił, iż to na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, a w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania decyzji.
Tymczasem Skarżący ograniczył się do sformułowania wniosku oraz możliwości wyrządzenia mu znacznej szkody. W istocie zatem powtórzył jedynie fragment art. 61 § 3 p.p.s.a.
Sąd stwierdza, iż bez przedstawienia stosownej argumentacji oraz przedłożenia dokumentów, potwierdzających istnienie choć jednej z przesłanek wstrzymania wykonania decyzji określonych w ww. przepisie, nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających pozytywne załatwienie wniosku strony.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.