I OZ 1143/14

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.S. za zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2014 r. o sygn. akt IV SA/Wa 1319/14 w sprawie pisma A.S. z dnia 17 lipca 2014 r. w sprawie ze skargi A.S. o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1933/10 postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE W dniu 16 czerwca 2014 r. A.S. wniósł do WSA w Warszawie pismo dotyczące wznowienia postępowania w sprawie związanej z zatrudnieniem dyrektora Biura Dyrektora Generalnego Prezesa Rady Ministrów. Zarządzeniem z dnia 7 lipca 2014 r. Sędzia WSA wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1933/10, poprzez dokładne wskazanie przyczyny uchybienia terminowi oraz dokładne określenie, kiedy ta przyczyna ustała. Wezwał również do dokładnego wskazania podstawy wznowienia postępowania sądowego oraz wskazanie dokładnego terminu, w którym skarżący lub pełnomocnik dowiedział się o zaistnieniu tej podstawy. Wezwania to przesłano do wiadomości A.S. Pismem z dnia 14 lipca 2014 r. pełnomocnik A.S. podniósł, że nie ma kontaktu z mocodawcą, który utracił do niego zaufanie – przez co nie może wykonywać zobowiązań Sądu. Pismem z dnia 17 lipca 2014 r. A.S. ustosunkował się do wezwania otrzymanego w wykonaniu ww. zarządzenia z dnia 7 lipca 2014 r. Zwrócił w nim uwagę na problemy we współpracy ze swoimi pełnomocnikami, jak również na swoją nieporadność prawną. Powtórzył zarazem swoje stanowisko o konieczności wznowienia postępowania w jego sprawie. W piśmie tym poddał także krytyce kształt procedury sądowoadministracyjnej oraz funkcjonowanie Państwa. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 28 lipca 2014 r. poinformowano skarżącego, że pismo kierowane do Sądu powinno zostać sporządzone w takiej formie, aby możliwe było odczytanie, czy pismo to spełnia wszystkie wymogi formalne określone w art. 46 § 1 i 2 p.p.s.a. (a w szczególności jednoznaczne określenie rodzaju pisma i treści żądania strony). Nie jest możliwe nadanie biegu pismu, w którym skarżący wskazuje szereg sygnatury akt spraw i wyraża przypuszczenie co do ich wznowienia. Pismem z dnia 19 sierpnia 2014 r. A.S. wyjaśnił, że jest nieporadny prawnie. Zwrócił uwagę, że jego pismo powinno trafić do tych sędziów, którzy zajmują się sprawą jego konkursów (wznowienie sześciu postępowań). Wystąpił także o wezwanie na posiedzenie Sądu celem złożenia ustnych wyjaśnień. Przedstawił zarazem postulaty zmian ogólnoprawnych. Zarządzeniem z dnia 28 sierpnia 2014 r. o sygn. akt IV SA/Wa 1319/14 Sędzia WSA postanowił pozostawić pismo A.S. z dnia 17 lipca 2014 r. bez rozpoznania. Jak wskazał w uzasadnieniu, przyczyną pozostawienia pisma bez rozpoznania jest jego niesprecyzowanie w ustalonym terminie. Składane przez A.S. pisma określił, jako polemiczne. Zażalenie na powyższe zarządzenie wywiódł A.S. Uznał je za rażąco i oczywiście wadliwe. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Treści pism A.S. z 16 czerwca 2014 r. i 17 lipca 2014 r. przemawiają za przyjęciem, że jego intencją jest wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie związanej z zatrudnieniem dyrektora Biura Dyrektora Generalnego Prezesa Rady Ministrów. Stosownie do art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. W myśl art. 280 tej ustawy, Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę (§ 1). Na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia (§ 2). W niniejszej sprawie skarżący został zobowiązany przez sąd do uprawdopodobnienia okoliczności stwierdzających zachowane terminu i dopuszczalności wznowienia. Jeżeli zatem Sąd pierwszej instancji przyjął, że A.S. temu zobowiązaniu nie zadośćuczynił, to powinien był zastosować formę prawną określoną w art. 280 zdaniu drugim ww. ustawy – tj. odrzucić skargę o wznowienie postępowania (w sensie materialnym), nie zaś pozostawić pismo ją zawierające bez rozpoznania. Zakres objętej skargą o wznowienie sprawy (postępowań sądowoadministracyjnych), w sytuacji gdy skarżący unika sprecyzowania swojego stanowiska, dookreślić musi Sąd pierwszej instancji. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 w zw. z art. 198 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.