I OZ 1113/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 lipca 2019 r. sygn. akt IV SAB/Wa 18/18 w sprawie ze skargi A. F. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w P. w przedmiocie wydania orzeczenia lekarskiego w zakresie zdolności do podjęcia pracy na określonym stanowisku postanawia: 1. sprostować z urzędu oczywiste omyłki zawarte w komparycji zaskarżonego postanowienia w ten sposób, że w miejsce słów: "na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 4 czerwca 2019 r." wpisać słowa: "na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 4 czerwca 2018 r.", a w miejsce słów: "na bezczynność [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w P." wpisać słowa: "na przewlekłe prowadzenie postępowania przez [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w P."; 2. oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 lipca 2019 r. sygn. akt IV SAB/Wa 18/18 wydanym w sprawie ze skargi A. F. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w P. w przedmiocie wydania orzeczenia lekarskiego w zakresie zdolności do podjęcia pracy na określonym stanowisku, na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018, poz. 1302 ze zm.) dalej zwanej "p.p.s.a.", odrzucił zażalenie A. F. na postanowienie z 4 czerwca 2018 r. o odrzuceniu jego zażalenia na postanowienie z 17 kwietnia 2018 r. odrzucające jego skargę kasacyjną. W uzasadnieniu wskazano, że zażalenie pomimo wezwania nie zostało opłacone. Zażalenie na to postanowienie złożył A. F. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Po pierwsze, należało sprostować oczywiste omyłki zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Możliwość dokonania takiego sprostowania przewiduje art. 156 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Jeżeli sprawa toczy się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, Sąd ten może z urzędu sprostować wyrok pierwszej instancji (§ 3). W zaskarżonym postanowieniu błędnie oznaczono datę postanowienia, którego dotyczyło rozpoznawane zażalenie A. F., oraz przedmiot skargi. Nie ulega wątpliwości, że zażalenie A. F. dotyczyło postanowienia z 4 czerwca 2018 r., a nie 4 czerwca 2019 r., zaś skarga została wniesiona nie na bezczynność, ale na przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania. Okoliczności te wynikają wprost z akt sprawy. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 3 w zw. z art. 166 p.p.s.a. te oczywiste omyłki sprostował. Po drugie, wskazać należy, że zgodnie z generalną zasadą odpłatności wymiaru sprawiedliwości, strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 p.p.s.a.). W świetle art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 19 lutego 2018 r. odrzucił skargę A. F. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w P. w przedmiocie wydania orzeczenia lekarskiego w zakresie zdolności do podjęcia pracy na określonym stanowisku. Postanowienie to zostało zaskarżone przez A. F. w drodze skargi kasacyjnej (wniesionej osobiście), która została odrzucona przez Sąd wojewódzki postanowieniem z 17 kwietnia 2018 r. Skarżący złożył na to postanowienie zażalenie, które także zostało odrzucone postanowieniem z 4 czerwca 2018 r. Postanowienie to skarżący zaskarżył w drodze zażalenia pismem z 20 czerwca 2018 r. W piśmie tym zawarł również wniosek o przyznanie mu prawa pomocy. Postępowanie w przedmiocie tego wniosku zostało zakończone wydaniem przez WSA w Warszawie postanowienia z 17 grudnia 2018 r. odmawiającego zmiany postanowienia z 16 lutego 2018 roku, na mocy którego odmówiono przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Postanowienie to doręczono żalącemu wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia zażalenia 21 grudnia 2018 r. Z możliwości tej skarżący nie skorzystał, wobec czego zarządzeniem z 22 stycznia 2019 r. Przewodnicząca Wydziału IV WSA w Warszawie słusznie wezwała go do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 złotych w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie doręczono wnoszącemu zażalenie 4 lutego 2019 r. Nie zostało zaskarżone. We wskazanym w nim terminie zażalenia nie opłacono. W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił zażalenie jako nieopłacone. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.