V SA/Wa 1464/14

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia T. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 listopada 2014 r. o sygn. akt V SA/Wa 1464/14 w sprawie ze skargi T. P. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych postanawia: odrzucić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 4 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił T. P. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W dniu 19 listopada 2014 r. do Sądu wpłynęło zażalenie skarżącego na powyższe postanowienie, sporządzone w dniu 17 listopada 2014 r. i nadane przesyłką pocztową poleconą w dniu 18 listopada 2014 r. (vide: k. 63 akt sądowych). Jednocześnie z zażaleniem skarżący wniósł pismo z dnia 17 listopada 2014 r., w którym podniósł, że z uwagi na to, że dzień 11 listopada był dniem ustawowo wolnym od pracy, to siedmiodniowy termin do złożenia zażalenia upływa – w jego ocenie – w dniu 18 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu, bowiem zostało złożone po terminie. Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. Nr 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 listopada 2014 r. (vide: k. 57 akt sądowych), zatem siedmiodniowy termin na złożenie zażalenia rozpoczął swój bieg dnia następnego i upłynął w dniu 17 listopada 2014 r. Wskazać w tym miejscu należy, iż zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a., oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Mając zatem na uwadze, iż zażalenie zostało złożone przez skarżącego w polskim urzędzie pocztowym w dniu 18 listopada 2014 r., uznać należało, że skarżący uchybił ustawowemu terminowi, określonemu w art. 194 § 2 p.p.s.a. Odnosząc się do stanowiska skarżącego zawartego w piśmie z dnia 17 listopada 2014 r., jakoby termin uległ wydłużeniu do dnia 18 listopada 2014 r. z uwagi na to, że dzień 11 listopada jest dniem ustawowo wolnym od pracy, stwierdzić należy, iż twierdzenie takie jest nieuprawnione. Wyjaśnić zatem trzeba, iż przepis art. 83 § 2 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Oznacza to, że przepis ten obejmuje swoją dyspozycją jedynie takie sytuacje, gdy ostatni dzień terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy i nie wymaga on żadnej innej wykładni aniżeli językowa. W niniejszej sprawie z sytuacją taką nie mamy do czynienia. Zauważyć należy, iż dzień 11 listopada 2014 r. nie był ostatnim dniem terminu, gdyż – jak to już wyżej wskazano – ostatnim dniem do złożenia zażalenia był 17 listopada 2014 r. Przepis art. 83 § 2 p.p.s.a. nie może znaleźć tutaj zastosowania albowiem dzień 17 listopada 2014 r. nie był ani sobotą ani dniem ustawowo wolnym od pracy. Na marginesie już tylko wskazać można, że gdyby przyjąć przedstawiony przez skarżącego sposób rozumowania, to termin siedmiodniowy wydłużyłby się również o dni 15 i 16 listopada 2014 r., czyli o sobotę i niedzielę, bowiem są to dni, o których mowa w art. 83 § 2 p.p.s.a. Jest to jednak niedopuszczalne, bowiem żaden z tych dni nie był jednocześnie ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do złożenia zażalenia w niniejszej sprawie. Innymi słowy wyjaśnić można skarżącemu, iż wydłużenie terminu mogłoby nastąpić jedynie wówczas, gdyby jego ostatni dzień – tj. 17 listopada 2014 r. – był sobotą lub dniem ustawowo wolnym od pracy. Zgodnie z treścią art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepis ten z mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. znajduje odpowiednie zastosowanie do postępowania toczącego się na skutek zażalenia. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany był zażalenie odrzucić, o czym orzekł na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.