I OZ 820/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 13 września 2011 r. sygn. akt II SO/Bk 15/11 oddalające wniosek J. W. o wyłączenie sędziego WSA Mirosława Wincenciaka od orzekania w sprawie z wniosku J. W. i W. K. o wymierzenie grzywny Podlaskiemu Komendantowi Wojewódzkiemu Państwowej Straży Pożarnej w Białymstoku w związku z nieprzekazaniem sądowi akt administracyjnych w sprawie II SA/Bk 740/10 ze skargi na postanowienie Podlaskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Białymstoku w przedmiocie wydania zaświadczenia postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 13 września 2011 r. sygn. akt II SO/Bk 15/11 oddalił wniosek J.W. o wyłączenie sędziego WSA Mirosława Wincenciaka od orzekania w sprawie z wniosku J. W. i W. K. o wymierzenie grzywny Podlaskiemu Komendantowi Wojewódzkiemu Państwowej Straży Pożarnej w Białymstoku w związku z nieprzekazaniem sądowi akt administracyjnych w sprawie II SA/Bk 740/10 ze skargi na postanowienia Podlaskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Białymstoku w przedmiocie wydania zaświadczenia. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że W. K. i J. W. w dniu 31 marca 2011 r. złożyły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wniosek o wymierzenie grzywny Podlaskiemu Komendantowi Wojewódzkiemu Państwowej Straży Pożarnej w Białymstoku w związku z nieprzekazaniem sądowi akt administracyjnych w sprawie II SA/Bk 740/10. Pismem z dnia 8 sierpnia 2011 r. J. W. wniosła o wyłączenie od orzekania ww. sprawie sędziego WSA Mirosława Wincenciaka podnosząc, że sędzia jako pracownik Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku orzekał w sprawach związanych z budową budynku inwentarskiego na działce nr 25 we wsi I., wykazując się brakiem obiektywizmu i staranności w prowadzonych sprawach oraz był negatywnie nastawiony do skarżącej. Ponadto skarżąca wskazała, że wydane przez tego Sędziego postanowienia obarczone były licznymi wadami. Dodatkowo poniosła, że wniosek o wymierzenie organowi grzywny, został przez Sędziego bezpodstawnie wydzielony do odrębnego procedowania. W ocenie skarżącej brak obiektywizmu Sędziego może wynikać także z faktu, że w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Białymstoku pracował z E. W. - Dyrektorem Wydziału Infrastruktury Podlaskiego Urzędu Wojewódzkiego, która nadzoruje placówkę zamiejscową w Ł., zajmującą się kwestią budowy spornego obiektu budowlanego. Skarżąca wskazała również, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 8 lipca 2010 r., sygn. akt II SAB/Bk 6/10 (gdzie przewodniczącym składu orzekającego był sędzia WSA Mirosław Wincenciak) został uchylony wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 czerwca 2011 r. sygn. akt II OSK 535/11. W ocenie skarżącej również rozstrzygnięcie w sprawie o sygn. akt II SA/Bk 740/10 zostanie zaskarżone skargą kasacyjną. W dniu 19 sierpnia 2011 r. sędzia WSA Mirosław Wincenciak złożył do akt sprawy oświadczenie z którego wynika, że nie istnieje taka okoliczność, która mogłaby wywoływać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w niniejszej sprawie. Pismem z dnia 12 września 2011 r. J. W. uzupełniła wniosek o wyłączenie sędziego w którym wskazała, że sędzia WSA Mirosław Wincenciak był już wyłączany przez Sąd na skutek postanowień Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 8 grudnia 2010 r. sygn. akt II OZ 1259/10 i z dnia 2 grudnia 2010 r. sygn. akt II OZ 1228/1. Jednocześnie J. W. złożyła skargę na przewlekłość postępowania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku w sprawie II SA/Bk 740/10 i II SO/Bk 15/11 podkreślając, że uzupełnia wniosek o wyłączenie sędziego o argumenty zawarte w przedmiotowej skardze. Skarżąca wyraziła niezadowolenie z podejmowanych przez Sędziego rozstrzygnięć oraz wskazała, że przez wiele miesięcy Sąd pozostawał w bezczynności. Oddalając wniosek o wyłączenie sędziego WSA Mirosława Wincenciaka Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wskazał, że w świetle art. 19 i art. 22 § 2 P.p.s.a. okoliczności powołane przez skarżącą we wniosku o wyłączenie sędziego nie mogły stanowić podstawy do jego uwzględnienia. Skład rozpoznający przedmiotowy wniosek nie stwierdził istnienia żadnej z przesłanek, o których mowa w art. 18 pkt 1 - 7 P.p.s.a., stanowiących podstawę do wyłączenia wnioskowanego sędziego z mocy ustawy. Skarżąca nie uprawdopodobniła też okoliczności wyłączenia sędziego na podstawie art. 19 P.p.s.a. W ocenie Sądu z samego faktu wydania niekorzystnych rozstrzygnięć w innych sprawach, nie można wyciągać wniosku o braku wiarygodności danego sędziego. Samo bowiem przeświadczenie skarżącej, że wskazany we wniosku sędzia może prowadzić proces nieobiektywnie, nie jest przesłanką do wnioskowania o jego wyłączenie. Sam fakt, że sędzia sądu administracyjnego, którego wyłączenia domaga się skarżąca był sprawozdawcą w innej sprawie z jej udziałem, nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej w myśl art. 19 P.p.s.a. jego wyłączenie. Tym bardziej nieuprawniony jest zarzut skarżącej dotyczący udziału sędziego WSA Mirosława Wincenciaka w orzekaniu w sprawie o sygn. akt II SAB/Bk 6/10 w charakterze Przewodniczącego składu. Ponadto Sąd podkreślił, że sędzia, którego wyłączenia zażądała skarżąca, złożył pisemne oświadczenie z którego wynika, że nie istnieje żadna okoliczność, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w niniejszej sprawie. Nie występują zatem po jego stronie przesłanki przewidziane w art. 18 § 1 P.p.s.a., a także inne okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności w sprawie. Również argumentacja przedstawiona przez skarżącą nie podważyła wiarygodności tego oświadczenia. Dodatkowo Sąd wskazał, że postanowienia Naczelnego Sądu Administarcyjnego z dnia 8 grudnia 2010 r. sygn. akt II OZ 1259/10 i z dnia 2 grudnia 2010 r., sygn. akt II OZ 1228/10 uchylające postanowienia tutejszego Sądu i skutkujące wydaniem postanowień o wyłączeniu sędziego WSA Mirosława Wincenciaka od udziału w sprawie, zapadły na tle odmiennego stanu faktycznego. W postanowieniach tych Naczelny Sąd Administracyjny wskazał na przedwczesne orzeczenie Sądu o oddaleniu wniosku, bez uprzedniego wezwania skarżącej do jego uzupełnienia oraz przedwczesne rozważania Sądu co do uprawdopodobnienia przyczyn wyłączenia Sędziego. Sąd stwierdził, że taka sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie, stąd też powołane przez skarżącą postanowienia NSA nie mogły mieć wpływu na rozstrzygnięcie Sądu. Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wniosła J. W. zarzucając: niewłaściwe określenie przedmiotu zaskarżenia przez bezpodstawne użycie wyrazów "...wydania zaświadczenia"; uczestnictwo w wydaniu zaskarżonego postanowienia sędziów: WSA Małgorzaty Roleder, NSA Stanisława Prutisa i Elżbiety Trykoszko, co miało wpływ na wynik sprawy oraz naruszenie art. 19 P.p.s.a. i art. 45 Konstytucji R.P. Wskazując na te zarzuty skarżąca wniosła o "stwierdzenie nieważności" zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego na rzecz skarżącej. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca podnosiła, że sędziowie rozpatrujący kwestię wyłączenia sędziego WSA Mirosława Wincenciaka i sprawę główną II SA/Bk 740/10 w pierwszej instancji mają interes w niewydaniu zaświadczenia, dlatego tolerują manipulację dowodami administracyjnymi w sprawie II SA/Bk 740/10 i II SAB/Bk 6/10. Zdaniem skarżącej skład orzekający ma interes w tym, by nie podważyć swych dotychczasowych orzeczeń i broni podobnego stanowiska sędziego WSA Mirosława Wincenciaka. "Faktem bezprawnym" jest, że Sędzia poprzez własne wadliwe decyzje SKO dopuścił do wydania pozwolenia na budowę spornej obory, którego nie można w żaden sposób wyeliminować z obrotu prawnego przez 7 lat i które z mocy prawa jest nieważne. Skarżąca zauważyła, że były orzecznik Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku działając obecnie w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Białymstoku udaje, że nie pamięta o swoich działaniach i składa oświadczenie o swojej bezstronności. J. W. stwierdziła ponadto, że "Sąd pierwszej instancji jest merytorycznie uwikłany w sprawę budowy spornej obory". Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie jest nieuzasadnione i podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 19 P.p.s.a. niezależnie od przyczyn wyłączenia sędziego wymienionych w art. 18 P.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Podstawowym celem instytucji wyłączenia sędziego, zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony, jest przede wszystkim zapewnienie bezstronności sędziego i eliminacja wpływu, jaki może wywierać występowanie pewnej kategorii powiązań (osobistych, ekonomicznych, służbowych itp.) na orzekanie w postępowaniu sądowym. W niniejszej sprawie, jak wynika z wyjaśnień zawartych w oświadczeniu złożonym przez sędziego (k. 85 akt WSA), którego dotyczy wniosek, nie istnieje między nim i stroną postępowania jakikolwiek stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do jego bezstronności w tej sprawie. Jak stwierdził natomiast Sąd Najwyższy: "Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie z 25 sierpnia 1971 r., I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55). Skarżąca nie wykazała ani we wniosku, ani w zażaleniu, aby w sprawie zachodziły jakiekolwiek okoliczności podważające wiarygodność złożonego oświadczenia. Sam fakt, że strona podnosi zarzuty dotyczące nieprawidłowości w wykonywaniu przez sędziego swych obowiązków, nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej w myśl art. 19 P.p.s.a. wyłączenie sędziego. Skarżąca nie uprawdopodobniła, że zachodzą między nią a Sędzią takie stosunki, które powodują wyłączenie od orzekania. Oceny tej nie może zmienić subiektywne przekonanie skarżącej co do wadliwego, niewłaściwego sposobu orzekania we wcześniejszych sprawach z udziałem skarżącej, uwagę tę należy także odnieść do zastrzeżeń zgłoszonych w stosunku do składu sędziowskiego rozpoznającego wniosek. Nie jest dopuszczalne żądanie wyłączenia sędziego tylko z tego powodu, że wnioskodawca kwestionuje zasadność rozstrzygnięć w innych sprawach z udziałem tego sędziego. Wbrew twierdzeniom skarżącej, okoliczność, że sędziowie rozpoznający niniejszy wniosek o wyłączenie sędziego brali udział w rozpoznawaniu spraw skarżącej, nie stanowił przeszkody w orzekaniu przez tych sędziów w przedmiocie tego wniosku. Oddalenie wniosku nastąpiło po wnikliwym rozważeniu przez Sąd podnoszonych przez J. W. przyczyn żądania wyłączenia sędziego. Zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza art. 45 ust 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak sentencji postanowienia.