VII SA/Wa 1405/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 21 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. Sp. z o.o. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 2009 r. znak [...] w przedmiocie zobowiązania do przedłożenia opinii Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych postanawia: odrzucić skargę O. Sp. z o.o. UZASADNIENIE Główny Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia [...] czerwca 2009 r. znak [...] na podstawie art. 31 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 4 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. Nr 171, poz. 1225) oraz art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej dalej Kpa), po rozpatrzeniu wniosku firmy O. Sp. z o.o. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] kwietnia 2009 r. znak [...] w przedmiocie zobowiązania do przedłożenia opinii Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych nt. produktu "[...]". Skargę na powyższe rozstrzygnięcie złożyła O. Sp. z o.o., zarzucając m.in., naruszenie art. 156 § 1 pkt 1 i 2 Kpa przez wydanie decyzji bez podstawy prawnej oraz z rażącym naruszeniem prawa, naruszenie art. 123 § 2 Kpa poprzez użycie formy postanowienia dla decyzji rozstrzygającej istotę sprawy w sytuacji, gdy przedmiot rozstrzygnięcia nie dotyczy kwestii wynikającej z toku postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Na wstępie wskazać trzeba, że Sąd z urzędu bada, w pierwszej kolejności, dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymieniona w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm., zwanej dalej ppsa). Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ppsa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Rozstrzygnięcie Głównego Inspektora Sanitarnego wydane na podstawie art. 31 w związku z art. 4 ww. ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia jest postanowieniem, a nie decyzją, gdyż zgodnie z treścią art. 123 § 1 i 2 Kpa, w toku postępowania organ administracji wydaje postanowienia. Postanowienia dotyczą poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania, lecz nie rozstrzygają o istocie spraw, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Niewątpliwie postanowienie nakładające obowiązek przedłożenia opinii jednostki naukowej jest postanowieniem o charakterze dowodowym, wydawanym w toku sprawy, co oznacza, że nie kończy sprawy, ani nie rozstrzyga jej co do istoty. Na takie postanowienie zażalenie również nie przysługuje. Postanowienie wydane przez Głównego Inspektora Sanitarnego nie mieści się zatem w katalogu postanowień określonych w przytoczonym wyżej art. 3 § 2 pkt 2 ppsa. Zgodnie z art. 58 §1 pkt 6 ppsa sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa orzeczono jak w sentencji.