VII SA/Wa 1437/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, , Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2012 r. sprawy ze skargi J. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz J. J. kwotę 760 (siedemset sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; UZASADNIENIE Wojewoda [...]decyzją z dnia [...]kwietnia 2012 r., nr [...] na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 , poz. 1071 ze zm.), po ponownym rozpatrzeniu odwołania A. C. od decyzji Starosty [...]Nr [...]z dnia [...]września 2010 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej J. J. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ew. [...]obręb [...]przy ul. [...]w [...], uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że pismem z dnia [...]lipca 2010 r. J. J. złożył wniosek o pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ew. [...]obręb [...] przy ul. [...]w [...]. Decyzją Nr [...] z dnia [...]września 2010 r. Starosta [...]zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę wskazanego wyżej budynku. Decyzją Nr [...] z dnia [...]stycznia 2011 r. Wojewoda [...] uchylił decyzję Starosty [...]Nr [...] z dnia [...]września 2010 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji wskazując na konieczność ustalenia statusu prawnego działki drogowej nr ew. [...]. Wyrokiem z dnia 10 sierpnia 2011 r., sygn. akt: VIII SA/Wa 198/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Wojewody [...]Nr [...] z dnia [...]stycznia 2011 r. W uzasadnieniu wyroku wskazano, iż organ odwoławczy dysponował pełnymi danymi dotyczącymi działki nr ew. [...]. Po ponownym rozpoznaniu odwołania Wojewoda [...]stwierdził, że organ I instancji nie dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego niniejszej sprawy. Zdaniem organu odwoławczego działka nr ew. [...], której właścicielem jest A. C. jest drogą wewnętrzną w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o drogach publicznych bowiem jest wykorzystywana jako droga i nie została zaliczona do żadnych z kategorii dróg publicznych. Działka inwestora posiada dostęp do drogi publicznej poprzez wskazaną działkę nr ew. [...]. W ocenie organu odwoławczego w przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, że właściciel działki nr ew. [...] nie wyraził zgody na korzystanie z niej przez Sygn. akt VII SA/Wa 1437/12 inwestora. Z załączonego przez skarżącego wydruku z księgi wieczystej dla ww. działki nie wynika, by została ustanowiona na niej służebność drogowa. W związku z powyższym, w ocenie organu odwoławczego, inwestor powinien przedłożyć, zgodnie art. 34 ust. 1 pkt 3b Prawa budowlanego, oświadczenie właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą publiczną zgodnie z przepisami o drogach publicznych. Obowiązek uzupełnienia projektu budowlanego o wskazany wyżej dokument powinien nałożyć na inwestora organ I instancji w drodze postanowienia wydanego na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego. Nałożenie takiego obowiązku w trakcie postępowania odwoławczego stanowiłoby naruszenie zasady dwuinstancyjności wyrażonej w art. 15 K.p.a. Powyższe, zdaniem organu odwoławczego oznacza, iż na tym etapie postępowania organ odwoławczy nie ma możliwości wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. Odnosząc się do zarzutu odwołującego się dotyczącego braku możliwości przyłączenia projektowanego budynku do niezbędnych mediów organ odwoławczy wskazał, iż z zebranych w aktach sprawy dokumentów wynika możliwość przyłączenia przedmiotowej inwestycji do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej i elektroenergetycznej. Powyższe potwierdzają zawarte przez inwestora umowy z dostawcami mediów, na rzecz których ustanowiono ograniczone prawa rzeczowe (służebność przesyłu) przez A. C. na działce nr ew. [...]. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył inwestor J. J. wnosząc o uchylenie decyzji Wojewody [...]. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie: A. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tzn.: a) rażące naruszenie art. 153 p.p.s.a. poprzez zignorowanie oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 sierpnia 2011 r, sygn. akt VIII SA/Wa 198/11. b) naruszenie art. 138 § 2 K.p.a.. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnym przyjęciu, że dostęp do drogi publicznej działki inwestycyjnej wymaga odrębnej zgody zarządcy drogi zlokalizowanej na działce drogowej nr ewid. [...] i w rezultacie zaniechanie ponownego merytorycznego rozpatrzenia sprawy przez organ odwoławczy i przekazanie do ponownego rozpoznania sprawy, której rozstrzygnięcie nie wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego (niezastosowanie art. 138 § 1 K.p.a..), Sygn. akt VII SA/Wa 1437/12 B. naruszenie art. 77 § 4 zd. 1 K.p.a. poprzez nieuprawnione uznanie przez organ za wymagającą dowodzenia okoliczność, czy w sprawie niniejszej może zostać udzielona zgoda na korzystanie z drogi przez zarządcę drogi, który złożył odwołanie od wydanej w pierwszej instancji decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na budowę, C. rażące naruszenie obowiązku rozpatrzenia całokształtu materiału dowodowego w sprawie oraz błędną ocenę tego materiału (art. 77 § 1 K.p.a.), w szczególności poprzez: nie odniesienie się przez organ odwoławczy do żadnego z merytorycznych twierdzeń przytoczonych w kwestii dostępu do drogi w piśmie strony skarżącej z [...] października 2010 r., błędne ustalenie (wbrew treści postanowienia Starosty [...]nr [...] z dn. [...]sierpnia 2010 r., znajdującego się w aktach postępowania administracyjnego), że organ pierwszej instancji nie prowadził postępowania wyjaśniającego w trybie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane w zakresie ustalenia dostępu działki skarżącego do drogi publicznej, jak również, w konsekwencji powyższych uchybień D. naruszenie zasady szybkości postępowania (art. 12 § 1 K.p.a.. w zw. z art. 35 §2 K.p.a..), E. naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa (art. 8 K.p.a.) poprzez nie uzasadnioną okolicznościami sprawy odmowę merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy przez organ odwoławczy, oraz F. naruszenie zasady praworządności (art. 6 i art. 7 K.p.a..) w szczególności przez nieuprawnione pominięcie przepisów prawa cywilnego przy ocenie zakresu uprawnień posiadanych przez obecnego właściciela działki drogowej nr ewid. [...], a w szczególności zaniechanie analizy społeczno-gospodarczego przeznaczenia prawa własności danej nieruchomości (art. 140 k.c.), wykładni składanych oświadczeń woli dotyczących nieruchomości, zasady ochrony praw nabytych i zasady "nemo plus iuris in alium transferre potest quam ipse habet". W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...]wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne oraz argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest uzasadniona. Sygn. akt VII SA/Wa 1437/12 Na wstępie należy podkreślić, iż w sprawie decyzji Starosty [...]Nr [...]z dnia [...]września 2010 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej J. J. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wypowiadał się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który w uzasadnieniu prawomocnego wyroku z dnia 10 sierpnia 2011 r., sygn. akt VIII SA/Wa 198/11 zawarł ocenę prawną wiążącą w sprawie sąd oraz organ zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Z oceny tej wynika, że "organ naruszył przepis art. 138 § 2 k.p.a. poprzez niewłaściwe jego zastosowanie (...) organ odwoławczy dysponował pełnymi danymi dotyczącymi statusu działki [...], zarówno danymi z księgi wieczystej, ewidencji gruntów jak i danymi z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego". Ponownie rozpatrując odwołanie Wojewoda [...]wydał po raz kolejny decyzję kasacyjną uzasadniając ją koniecznością uzupełnienia projektu budowlanego w trybie art. 35 ust 3 Prawa budowlanego o oświadczenie właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą publiczną zgodnie z przepisami o drogach publicznych. Wbrew stanowisku organu odwoławczego nałożenie takiego obowiązku w trakcie postępowania odwoławczego nie stanowi naruszenia zasady dwuinstancyjności wyrażonej w art. 15 k.p.a. Organ odwoławczy może uzupełnić postępowanie dowodowe w trybie art. 136 k.p.a. wzywając skarżącego do przedłożenia oświadczenia właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki budowlanej z drogą publiczną zgodnie z przepisami o drogach publicznych. W ustalonym stanie faktycznym niniejszej sprawy nie budzi wątpliwości, iż zarządca drogi [...], A. C. nie wyraża zgody na korzystanie z niej przez skarżącego. Okoliczność, że zarządca drogi nie wyraża zgody na korzystanie z niej przez inwestora nie jest w niniejszej sprawie sporna. Organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przyznaje, iż "w przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, że właściciel działki nr ew. [...] nie wyraził zgody na korzystanie z niej przez inwestora". Czyni to zbędnym dowodzenie okoliczności, czy zarządca drogi godzi się na korzystanie z drogi przez skarżącego, czy też zgody takiej odmawia. Sygn. akt VII SA/Wa 1437/12 W tej sytuacji uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji zapadło z naruszeniem art. 138 § 2 k.p.a. Zgodnie z brzmieniem art. 138 §2 k.p.a. obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Tylko zaistnienie tych warunków uzasadnia orzekanie kasacyjne. W rozpoznawanej sprawie warunki takie nie zaistniały dlatego to organ odwoławczy musi podjąć wszelkie możliwe kroki do merytorycznego załatwienia sprawy, a nie uwalniać się od obowiązku orzekania przekazaniem sprawy organowi pierwszej instancji. Trafne są zarzuty skargi dotyczące naruszenia wskazanych przepisów procesowych mających istotny wpływ na wynik sprawy. Zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 153 p.p.s.a, art. 138 §2 k.p.a. art. 6,7,8 i 77 § 1 k.p.a., wobec czego należało ją uchylić stosownie do art. 145§1 pkt 1 lit c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku na podstawie art. 152 ww. ustawy. Orzeczenie o kosztach postępowania zapadło w oparciu o art. 200 powołanej wyżej ustawy.