I SA/Wa 1252/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Agnieszka Miernik (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi B. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w formie specjalnego zasiłku celowego postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. UZASADNIENIE W dniu [...] stycznia 2012 r. B. B. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem z dnia [...] stycznia 2012 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w formie specjalnego zasiłku celowego na zakup i wymianę baterii umywalkowej i wannowej w łazience, naprawę lub wymianę dzwonka do drzwi wejściowych, wymianę zamków do drzwi wejściowych z dorobieniem kluczy oraz wymianę lub naprawę instalacji elektrycznej w przedpokoju i łazience. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że będąc w dniu 11 stycznia 2012 r. w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] została poinformowana o wydaniu zaskarżonej decyzji oraz o tym, że przedmiotowa decyzja była do niej wysłana. B. B. podkreśliła jednak, że nigdy żadnej decyzji SKO nie otrzymała. W odpowiedzi na wniosek Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że zaskarżona decyzja została doręczona B. B. w trybie art. 44 Kpa w dniu 16 grudnia 2012 roku. Zgodnie z adnotacją dokonaną przez Pocztę na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłka była dwukrotnie awizowana, zaś zawiadomienie o pozostawieniu pisma w Urzędzie Pocztowym nr [...] umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej. Zarządzeniem z dnia 29 lutego 2012 r. zwrócono się do B. B. o uzupełnienie ww. wniosku poprzez nadesłanie w terminie 7 dni skargi, której dotyczył wniosek o przywrócenie terminu – pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W związku z niepodjęciem przesyłki, zarządzeniem z dnia 12 kwietnia 2012 r. ponowiono wezwanie z dnia 29 lutego 2012 roku. Powyższe wezwanie zostało doręczone zgodnie z art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w trybie tzw. doręczenia zastępczego, czyli uznano je za doręczone po upływie 14 dni od dnia pierwszego awizo tj. w dniu 2 maja 2012 roku. Zarządzeniem z dnia 22 maja 2012 r., sygn. akt I SO/Wa 14/12 Sąd pozostawił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi bez rozpoznania. Odpis powyższego zarządzenia skarżąca odebrała w dniu 28 czerwca 2012 roku. Z kolei w dniu 4 lipca 2012 r. złożyła w tut. Sądzie wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Jednocześnie z wnioskiem skarżąca złożyła skargę na decyzję SKO w [...] z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...]. W uzasadnieniu tego wniosku skarżąca wskazała, że nie była w stanie odbierać korespondencji adresowanej do niej, gdyż z uwagi na złą sytuację rodzinną oraz fakt, że jest [...] musi od półtorej roku mieszkać w [...] i [...]. Nie może zatem codziennie odbierać od listonosza przesyłki. Stara się dwa razy w tygodniu sprawdzać skrzynkę pocztową. Pomimo tego odebrana w dniu 28 czerwca 2012 r. korespondencja jest pierwszą przesyłką w sprawie, która do niej trafiła. Postanowieniem z dnia 20 lipca 2012 r. sygn. akt I SA/Wa 1252/12 przywrócono skarżącej termin do uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W dniu 31 października 2012 r. organ złożył w tutejszym Sądzie odpowiedź na skargę wraz z jedną teczką akt sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W świetle postanowień zawartych w art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 dalej jako "ppsa") uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu Odnosząc się do kwestii okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu należy podkreślić, że przywrócenie terminu możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy w pierwszej kolejności wskazać należy, iż wniosek skarżącej o przywrócenie terminu z dnia 18 stycznia 2012 r., złożony został w ustawowym siedmiodniowym terminie. Sąd przyjął bowiem, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 11 stycznia 2012 r. tj. z chwilą, w której skarżąca w trakcie wizyty w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w [...] dowiedziała się o wydaniu zaskarżonej decyzji. Sąd dokonując analizy merytorycznej wniosku oraz całokształtu akt sprawy uznał również, że skarżąca uchybiła terminowi bez własnej winy. Zdaniem Sądu nie można bowiem przypisywać stronie winy, w sytuacji, gdy z uwagi na problemy osobiste i trudną sytuację życiową w jakiej się znalazła, nie ma nieograniczonego dostępu do adresowanej do niej korespondencji, przez co z przyczyn od niej niezależnych, nie otrzymała kierowanej do niej decyzji organu. Powyższe oznacza także, że skoro skarżąca nie odebrała zaskarżonej decyzji, nie była również pouczona o sposobie złożenia skargi. W ocenie Sądu skarżąca składając za pośrednictwem organu jedynie wniosek o przywrócenie terminu mogła być w przekonaniu, że spełniła wszystkie wymogi formalne pozwalające Sądowi na rozpoznanie jej sprawy. Dopiero na wezwanie Sądu strona uzupełniła brak formalny wniosku i nadesłała skargę. Wobec powyższego, na podstawie art. 86 § 1 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.