II OZ 1150/08

SENTENCJA II OZ 1150 / 08 POSTANOWIENIE Dnia 6 listopada 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska – Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2007 sygn. akt V SA/Wa 2180-05 w zakresie odmowy sporządzenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2005 r. sygn. akt V SA/Wa 2180/05 w sprawie ze skargi E. S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [..]. nr [..] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego postanawia uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE II OZ 1150 / 08 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił E. S. sporządzenia uzasadnienia wyroku tegoż Sądu z dnia 12 grudnia 2005 r. w sprawie ze skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [..] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego. Pismem z dnia 6 lutego 2006 r., uzupełnionym pismem z dnia 14 lutego 2006r. E. S. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia ww. wniosku. Skarżący wskazywał, że w dniach 16 – 30 grudnia 2005 r. przebywał w szpitalu. Zarządzeniem z dnia 14 marca 2006r. wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku został pozostawiony bez rozpoznania w związku z nie wykazaniem przez skarżącego daty ustania przyczyny uchybienia terminu. W wyniku rozpoznania zażalenia skarżącego z dnia 29 marca 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 września 2006r. (sygn. akt II OZ 924/06) uchylił powyższe zarządzenie. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 listopada 2006r. odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w związku z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie Sąd pierwszej instancji odrzucił postanowieniem z dnia 27 marca 2007r. w związku z nieuiszczeniem wpisu sądowego. Kolejnym postanowieniem z dnia 8 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku stwierdzając, że skoro wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku został złożony w dniu 6 lutego 2006r., a zatem po terminie siedmiodniowym wskazanym w art. 141 § 2 p.p.s.a., a wniosek o przywrócenie terminu został odrzucony przez Sąd, to odmowa sporządzenia uzasadnienia na podstawie wyroku art. 141 § 3 p.p.s.a. jest zasadna. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył E. S., wnosząc o wydanie mu uzasadnienia wyroku. W treści zażalenia skarżący po raz kolejny odwołał się do okoliczności, w których nastąpiło uchybienie terminu do złożenia przedmiotowego wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, lecz z innych niż wywiedzione w jego treści względów. Wskazać należy, że postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata działającego z urzędu. Okoliczność ta powołana została przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 marca 2008 r. sygn. akt II OZ 233/08. W orzeczeniu tym Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że okoliczność, iż ustanowiony w sprawie pełnomocnik nie nadesłał na żądanie Sądu pełnomocnictwa procesowego, nie jest dostateczną podstawą do uznania, że skarżący nie korzysta w przedmiotowej sprawie z przyznanej mu pomocy prawnej. Należy bowiem mieć na uwadze, że ustanowienie pełnomocnika stanowi jednostronną czynność prawną, która może być dokonana w sposób dorozumiany. Wymóg udokumentowania tej czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest spełniony poprzez pisemne potwierdzenie istniejącego pełnomocnictwa, nawet jeżeli potwierdzenie to zostanie dokonane z datą późniejszą niż czynność procesowa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2005 r., sygn. akt II OSK 241/05, Lex nr 190983). Pełnomocnictwo do reprezentowania strony w przedmiotowym postępowaniu wpłynęło do Sądu w dniu 26 czerwca 2008 r., ale wcześniej Sąd ten nie podjął żadnych czynności zmierzających chociażby do wyjaśnienia przyczyn czy to przez pełnomocnika, czy też przez samego skarżącego zaistnienia takiej zwłoki w nadesłaniu żądanego przez Sąd pełnomocnictwa. Taka sytuacja nie uprawnia Sądu do traktowania strony w ten sposób jakby występowała w sprawie samodzielnie. Podkreślić przy tym należy, iż o fakcie wyznaczenia dla skarżącego pełnomocnika w osobie adwokata zawiadomiono Sąd pismem Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie sporządzonym w dniu 16 maja 2006 r. Z akt niniejszej sprawy nie wynika, aby pisma procesowe były kierowane do pełnomocnika skarżącego, mimo że obowiązek taki wynika z art. 67 § 5 p.p.s.a. i jest to uchybienie skutkujące uchyleniem skarżonego postanowienia. Przepisy bowiem dotyczące doręczeń mają charakter obligatoryjny. Należy podkreślić, że z punktu widzenia procesowego istotne jest dokonanie prawidłowego doręczenia z uwagi na to, że wadliwe doręczenie nie rodzi żadnych skutków procesowych (por. W. Siedlecki, Postępowanie cywilne. Zarys wykładu, Warszawa 1977, s. 185; post. NSA z dnia 3 marca 2005 r., I FZ 9/05, niepubl.). Ze wskazanych wyżej względów, zachodzi konieczność dokonania analizy przez Sąd pierwszej instancji, czy kierowana do skarżącego korespondencja po dacie przyznania mu prawa pomocy była prawidłowo doręczana, a w konsekwencji, czy wydawane przez Sąd postanowienia poprzedzające zaskarżone orzeczenie uzyskały przymiot prawomocności. Dokonanie ustaleń we wskazanym wyżej zakresie jest istotne z uwagi na konsekwencje prawomocności postanowienia o odmowie przywrócenia terminu dla orzeczenia będącego przedmiotem niniejszego zażalenia. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. uchylił skarżone postanowienie.