I SA/Rz 764/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 22 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w M. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia (...) kwietnia 2009 r., nr (...), w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Minister Finansów – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach wydał w dniu (...) kwietnia 2009 r. interpretację indywidualną, nr (...), w której uznał stanowisko "A" Sp. z o.o. w Mielcu – zwanej dalej Spółką - za nieprawidłowe. Odpis tej interpretacji, zawierającej pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi oraz sądzie właściwym do jej rozpoznania – Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie – został doręczony pełnomocnikowi Spółki, w osobie radcy prawnego (przesłany na adres jego kancelarii). W następstwie wniesionego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, w związku z wydaniem przedmiotowej interpretacji, organ podtrzymał swoje stanowisko. Odpowiedź na złożone przez Spółkę wezwanie została doręczona pełnomocnikowi Spółki w dniu 15 czerwca 2009 r. W treści tej odpowiedzi ponownie zamieszczono pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi, jednakże jako sąd właściwy do jej rozpoznania wskazano Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Pismem z dnia 31 lipca 2009 r., doręczonym pełnomocnikowi Spółki w dniu 4 sierpnia 2009 r., Minister Finansów zawiadomił Spółkę o błędzie w treści pouczenia zawartego w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, co do właściwości sądu, wyjaśniając iż właściwym do rozpoznania skargi na interpretację indywidualną jest w przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie. Spółka, działając przez swojego pełnomocnika – radcę prawnego – złożyła w dniu 15 lipca 2009 r. skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów, kierując ja do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, na którego rachunek bankowy uiściła w dniu 14 lipca 2009 r. kwotę 200 zł, tytułem należnego od skargi wpisu. Skarga ta, wniesiona za pośrednictwem Ministra Finansów została przekazana, zgodnie z właściwością miejscową do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, do którego wpłynęła w dniu 21 sierpnia 2009 r. Z kolei w dniu 3 sierpnia 2009 r. Spółka uiściła po raz kolejny kwotę 200 zł, tytułem wpisu od skargi, tym razem jednak na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. W tym miejscy należy zaznaczyć, iż w dniu 7 lipca 2009 r. Spółka wpłaciła na konto bankowe Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie kwotę 200 zł, tytułem wpisu od skargi, jednakże pełnomocnik Spółki, wezwany o sprecyzowanie do której skargi została wniesiona przedmiotowa opłata, w piśmie procesowym z dnia 3 września 2009 r. wyjaśnił, iż opłata ta dotyczy sprawy prowadzonej pod sygnaturą I SA/Rz 765/09. Zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W myśl § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 221, poz. 2193, ze zm./ w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1-5 (do takich zalicza się sprawa w przedmiocie skargi na interpretację indywidualną) wpis stały wynosi 200 zł. Tak więc zgodnie z powyższym, wpis od skargi w niniejszej sprawie winien był być uiszczony bez wezwania bezpośrednio w kasie właściwego do rozpoznania sprawy sądu – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie - lub też na jego rachunek bankowy, do dnia upływu terminu do wniesienia skargi. W tym zakresie Sąd podziela w całości stanowisko zaprezentowane w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 kwietnia 2008 r., sygn. III SA/Wa 1030/08 (publ. www.nsa.gov.pl), zgodnie z którym strona reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika - nie narażając się na sankcję odrzucenia skargi, przewidzianą w art. 221 P.p.s.a. - może należnie opłacić wpis sądowy tak długo, jak długo może skutecznie wnieść samą skargę. Co prawda skarżąca Spółka uiściła wpis sądowy przed upływem terminu do wniesienia skargi, tj. 14 lipca 2009 r., jednakże nie na rachunek właściwego Sądu, dlatego też nie można uznać tej czynności za skutecznie dokonaną. Oceny tej nie zmienia fakt wadliwego pouczenia, zamieszczonego w odpowiedzi na skargę, ponieważ pouczenie właściwej treści zawarte zostało w samej interpretacji, a co najważniejsze Spółka była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, w osobie radcy prawnego, dlatego też takie wadliwe pouczenie nie może wpływać na ocenę skuteczności dokonanej czynności procesowej. Oprócz tego należy w tym miejscu podkreślić, iż zgodnie z art. 14 c § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa /Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60, ze zm./ pouczenie o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest obligatoryjnym składnikiem interpretacji indywidualnej, a nie odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w związku z jej wydaniem. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 221 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji – o odrzuceniu skargi.