III SA/Lu 75/08
Sądy administracyjne2008-09-25
Sygnatura
III SA/Lu 75/08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia
2008-09-25
Rodzaj
Postanowienie WSA w Lublinie
Sędziowie
Jerzy DrwalMaria WieczorekZdzisław Sadurski
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Sadurski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal,, Sędzia NSA Maria Wieczorek, Protokolant Asystent sędziego Jowita Dudek, po rozpoznaniu w dniu 25 września 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi M.S. na decyzję Prorektora do spraw Dydaktyki i Wychowania [...] Uniwersytetu [...] z dnia 11 stycznia 2008 r. Nr Znak RRD-424-1/08 w przedmiocie odmowy przyjęcia na II semestr studiów na Wydziale Prawa, Prawa [...] i Administracji w roku 2007/2008. p o s t a n a w i a odrzucić skargę.
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r. Prorektor do spraw Dydaktyki i Wychowania [...], odmówił przyjęcia M. S., na II semestr studiów na Wydziale Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji. Decyzja ta zawierała pouczenie, iż na podstawie art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarżącemu przysługuje od wskazanej decyzji skarga do WSA w L. Skarga powinna zostać poprzedzona wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa – w terminie czternastu dni od daty powzięcia wiadomości o decyzji lub daty od której skarżący mógł dowiedzieć się o jej wydaniu. Termin do wniesienia skargi wynosi 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie, a gdy nie udzielono odpowiedzi w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania.
Pismem z dnia [...] stycznia 2008 r. M. S. wniósł, za pośrednictwem Prorektora ds. Dydaktyki i Wychowania [...], do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L., skargę na jego decyzję z dnia [...] stycznia 2008 r., znak: [...] w sprawie odmowy przyjęcia skarżącego na II semestr studiów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżanie, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Stosownie do treści art. 207 ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym, decyzje wydawane przez rektora w pierwszej instancji są ostateczne. W takim przypadku stosuje się odpowiednio art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego. Wskazany przepis stanowi, iż od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji.
Skarżącemu przysługiwał zatem wniosek do rektora, w przedmiotowej sprawie do prorektora, który na mocy zarządzenia z dnia [...] stycznia 2005 r. został upoważniony do podpisywania wszelkich decyzji w indywidualnych sprawach studenckich, o ponowne rozpatrzenie sprawy, z czego skarżący nie skorzystał.
Faktem jest, iż pouczenie zawarte w decyzji nie było precyzyjne, jednak z jego treści wynika, że skarżący przed złożeniem skargi do sądu powinien zwrócić się do organu który wydał zaskarżoną decyzje.
Zatem M. S. składając skargę do sądu administracyjnego na decyzję Prorektora, nie wyczerpał środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym jakie mu służyły od decyzji wydanej przez Prorektora ds. Dydaktyki i Wychowania [...].
Mając powyższe na uwadze w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji.