Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

VI Ka 868/23

Sądy powszechne2024-02-12
Sygnatura
VI Ka 868/23
Data orzeczenia
2024-02-12
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Tomasz Skowron (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

<p>Sygn. akt VI Ka 868/23</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 12 lutego 2024 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie :</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący – Sędzia Tomasz Skowron</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant Dominika Cieślak </strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2024 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">R. S.</span> </strong> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> </p> <p>c. <span class="anon-block">J.</span>, <span class="anon-block">H.</span> z domu <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>obwinionej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820350230" title="Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi - Dz. U. z 1982 r. Nr 35, poz. 230 (art. 43;art. 43 ust. 1)">art. 43 ust 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi</a> </p> <p>z powodu apelacji wniesionej przez obwinioną</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze</p> <p>z dnia 20 listopada 2023 r. sygn. akt II W 127/23</p> <p>I.  uchyla zaskarżony wyrok wobec obwinionej <span class="anon-block">R. S.</span> i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 104;art. 104 § 1;art. 104 § 1 pkt. 7)">art. 104 §1 pkt 7 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 5;art. 5 § 1;art. 5 § 1 pkt. 9)">art. 5 §1 pkt 9 kpw</a> postępowanie umarza;</p> <p>II.  kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Sygn. Akt VI Ka 868/23</span> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">R. S.</span> została obwiniona o to, że w dniu 12 stycznia 2023r. około godz. 9.00 w <span class="anon-block">B.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, w <span class="anon-block"> sklepie (...)</span> sprzedała osobie nieletniej napój alkoholowy, wódkę <span class="anon-block"> (...)</span> o pojemności 0,5l. Czyn ten zakwalifikowano z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820350230" title="Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi - Dz. U. z 1982 r. Nr 35, poz. 230 (art. 43;art. 43 ust. 1)">art. 43 ust. 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820350230" title="Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi - Dz. U. z 1982 r. Nr 35, poz. 230 (art. 15;art. 15 ust. 1;art. 15 ust. 1 pkt. 2)">art. 15 ust. 1 pkt 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi</a>.</p> <p>Wyrokiem z dnia 20 listopada 2023r. w sprawie II W 127/23 Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze uznał ją za winną popełnienia zarzucanego jej czynu i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820350230" title="Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi - Dz. U. z 1982 r. Nr 35, poz. 230 (art. 43;art. 43 ust. 1)">art. 43 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi</a> wymierzył jej karę 500 zł. grzywny. Orzekł również o kosztach sądowych obciążając nimi <span class="anon-block">R. S.</span>.</p> <p>Od wyroku tego apelację wywiodła <span class="anon-block">R. S.</span> zarzucając:</p> <p>1.  rażącą i oczywistą obrazę następujących przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ()">Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej</a> uchwalonej w dniu 2 kwietnia 1997 r. przez Zgromadzenie Narodowe, zatwierdzonej w ogólnonarodowym referendum 25 maja 1997 r., ogłoszonej w Dz. U. z 1997 r. nr 78, poz. 483, która weszła w życie w dniu 17 października 1997 r., ostatnio zmienionej <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20091140946" title="Ustawa z dnia 7 maja 2009 r. o zmianie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej - Dz. U. z 2009 r. Nr 114, poz. 946 ()">ustawą z dnia 7 maja 2009 r. o zmianie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej</a> (Dz. U. 2009 nr 114, poz. 946):</p> <p>1.1 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 45;art. 45 ust. 1)">art. 45ust. 1</a>, który stanowi, iż Każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy (…) przez właściwy, niezależny, bezstronny w niezawisły Sąd, w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 178;art. 178 ust. 1)">art. 178 ust. 1</a>, który stanowi, iż sędziowie w sprawowaniu swojego urzędu są niezawiśli i podlegają tylko <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ()">Konstytucji</a> oraz ustawom – skład sędziowski sprzeniewierzył się konstytucyjnemu obowiązkowi niezawisłego (bezstronnego) i zgodnego z procedurą wyrokowania, co jest poważnym uchybieniem podstawowym zasadom funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości;</p> <p>1.2 rażącą i oczywistą obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19710120114" title="Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń - Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114 (art. 1;art. 1 § 1)">art. 1 §1 Ustawy z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń</a> (Dz. U. 1971 nr 12 poz. 114 z późn. zm.), który stanowi, iż Odpowiedzialności za wykroczenie podlega ten tylko, kto popełnia czyn społecznie szkodliwy, zabroniony przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia pod groźbą kary aresztu, ograniczenia wolności, grzywny do 5000 złotych lub nagany – w polskim porządku prawnym nie ma ustanowionego w drodze ustawy prawnego obowiązku zasłaniania ust i nosa przez osoby zdrowe;</p> <p>1.3 rażące naruszenie 439 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 1;§ 1 pkt. 6)">§1 pkt 6 in fine k.p.k.</a> co powoduje wadliwość prawną wydanego wyroku przez osobę, która w myśl orzecznictwa SN i Trybunałów Europejskich nie posiada uprawnienia do wydawania wyroków z uwagi na wadliwą nominację jaką się posługuje;</p> <p>1.4 rażącą i oczywistą obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 42)">art. 42 Konstytucji RP</a> a także ratyfikowanym przez RP Międzynarodowy Pakt Praw Obywatelskich I Politycznych otwarty do podpisu w Nowym Jorku dnia 6 grudnia 1966 r. (Dz. U. z 1977 r. nr 38, poz. 167) i ratyfikowaną przez RP Europejską Konwencję o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności sporządzona w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., zmieniona następnie Protokołami nr 3, 5 i 8 oraz uzupełniona Protokołem nr 2 (Dz. U. 1993 nr 61 poz. 284). Wydane postanowienie w zakresie nieuwzględnienia wyniku skarżącego jest również elementarnym naruszeniem prawa w zakresie orzecznictwa TSUE i Uchwała trzech izb SN 23 stycznia 2020 roku w zakresie braku uprawnień do orzekania przez neosędziów, która nadal obowiązuje i wbrew twierdzeniu TK nie została uchylona;</p> <p>1.5 na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2;art. 427;art. 427 § 2)">art. 438 pkt 2 oraz art. 427 §2 k.p.k.</a> obrazę przepisów postępowania mającą istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia polegającą na przyjęciu niespójnych wyjaśnień świadka jako jedyny i oczywisty dowód na podstawie jakie przypisano jej popełnienie wykroczenia jakie nie miało miejsca i świadczą o tym wszystkie dowody jakie w zakresie niniejszej sprawy przez osobę nieposiadającą uprawnienia do wydawania orzeczenia nie zostały wzięte pod uwagę;</p> <p>1.6 na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 2)">art. 427 §2 k.p.k.</a> błąd w ustaleniach stanu faktycznego przyjętego za podstawę wydania zaskarżonego orzeczenia mający istotny wpływ na treść wydanego wyroku.</p> <p>W związku z powyższymi zarzutami na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1)">art. 427 §1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 §2 k.p.k.</a> wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w części i przekazanie Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 3)">art. 427 §3 k.p.k.</a> wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie przez Sąd Odwoławczy dowodu znajdujących się w aktach sprawy jakie zostały pominięte w toku postępowania przed I instancją w tym przesłuchania świadków na okoliczność odpowiedzialności za czyn jej przypisany oraz w celu zapewnienia jej osobie prawa do sprawiedliwego procesu.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje:</em> </strong> </p> <p>Zarzut bezwzględnej przyczyny odwoławczej odnoszący się do wadliwości wydanego wyroku ze względu na jego wydanie przez osobę , która w myśl orzecznictwa Sądu Najwyższego i Trybunałów Europejskich nie spełnia kryteriów ze względu na wadliwą nominację nie jest zasadny. Sędzia Wojciech Bąk, który brał udział w wydaniu zaskarżonego wyroku jest sędzią Sądu Rejonowego W Kamiennej Górze nieprzerwanie od 1999r. W związku z tym jego osoby nie dotyczą zastrzeżenia związane z nominacją na stanowisko sędziego, w którym brała udział tzw. neo KRS.</p> <p>W niniejszej sprawie jednakże wystąpiła inna bezwzględna przyczyna odwoławcza, o której mówi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 104;art. 104 § 1;art. 104 § 1 pkt. 7)">art. 104§1 pkt 7 k.p.w.</a> Zachodzi bowiem ujemna przesłanka procesowa w postaci braku skargi uprawnionego oskarżyciela – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 5;art. 5 § 1;art. 5 § 1 pkt. 9)">art. 5§1 pkt 9 k.p.w.</a> Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820350230" title="Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi - Dz. U. z 1982 r. Nr 35, poz. 230 (art. 43;art. 43 ust. 1)">art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi</a> stanowi, iż karze grzywny podlega ten kto sprzedaje lub podaje napoje alkoholowe w wypadkach kiedy jest to zabronione albo bez wymaganego zezwolenia lub wbrew jego warunkom. Art. 15 ust. 1 pkt 2 tejże ustawy zaś stanowi, iż zabrania się sprzedaży i podawania napojów alkoholowych osobom do lat 18. Słusznie zatem zarzucany <span class="anon-block">R. S.</span> czyn zakwalifikowano z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820350230" title="Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi - Dz. U. z 1982 r. Nr 35, poz. 230 (art. 43;art. 43 ust. 1)">art. 43 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi</a>. Przepis art. 43 ust. 4 w/w ustawy zaś stanowi, iż orzekanie w sprawach o przestępstwa określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820350230" title="Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi - Dz. U. z 1982 r. Nr 35, poz. 230 (art. 43 ust. 1;art. 43 ust. 2)">ust. 1 i 2</a> następuje na podstawie przepisów o postępowaniu karnym.</p> <p>Zarzucany <span class="anon-block">R. S.</span> czyn stanowi zatem przestępstwo. Do rozpoznania sprawy o przestępstwo wymagany jest akt oskarżenia (lub jego surogat) wniesiony przez prokuratora lub innego uprawnionego oskarżyciela publicznego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 5;art. 5 § 1;art. 5 § 1 pkt. 9)">art. 5 § 1 pkt 9 k.p.w.</a>). Postępowanie w niniejszej sprawie zostało zainicjowane policyjnym wnioskiem o ściganie ( k. 21 akt ) i toczyło się w oparciu o regulacje <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 ()">Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia</a>. Nie jest dopuszczalne rozpoznanie sprawy o przestępstwo w procedurze wykroczeniowej. Występuje wówczas ujemna przesłanka procesowa w postaci braku skargi uprawnionego oskarżyciela ( zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2023r. syg. V KK 278/23, LEX nr 3622504 ).</p> <p>W tej sytuacji konieczne było uchylenie zaskarżonego wyroku i wydanie orzeczenia następczego w postaci umorzenia postępowania z uwagi na ziszczenie się wskazanej wyżej ujemnej przesłanki procesowej.</p> <p>Sąd ograniczył rozpoznanie środka odwoławczego ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 436)">art. 436 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 109;art. 109 § 2)">art. 109§2 k.p.w.</a> ) stąd też na tym etapie ustosunkowywanie się do pozostałych zarzutów zawartych w apelacji jest co najmniej przedwczesne.</p> <p>Na podstawie art. 119§2 pkt 1 kosztami postępowania w sprawie obciążono Skarb Państwa.</p> </div>