I SA/Kr 543/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Znamiec po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Funduszu G. w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu tytułu wykonawczego postanawia: I. umorzyć postępowanie; II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz Funduszu G. w K. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Stosownie do przepisu art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem [...] z dnia [...] działając na podstawie art. 54 § 3 powołanej ustawy, uwzględnił skargę w całości i uchylił zaskarżone postanowienie wraz z poprzedzającym je postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego i umorzył postępowanie w sprawie. W związku z powyższym, skoro przedmiot kontroli sądu administracyjnego uległ wyeliminowaniu z obrotu prawnego postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe. Z tego względu Sąd umorzył postępowanie działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, który stanowi że sąd umarza postępowanie gdy stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 powołanego przepisu. O kosztach postępowania orzeczono odpowiednio na zasadzie art. 201 § 1 powołanej ustawy. Na koszty te składa się opłata od pełnomocnictwa - 17 zł, wpis należny od skargi - 100 zł, oraz wynagrodzenie radcy prawnego - 240 zł ustalone na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r., nr 163, poz. 1349 ze zm.) Dlatego też orzeczono jak w sentencji.