I SA/Ol 672/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Katarzyna Górska po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2019 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku M z siedzibą w G o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M z siedzibą w G na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]"r., nr: "[...]" w przedmiocie określenia wysokości dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji WSA/post.1 – sentencja postanowienia UZASADNIENIE Wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji złożony został przez M z siedzibą w G (dalej: "skarżący" lub "Federacja") w związku ze skargą na wskazaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej: "SKO"). Wniosek uzasadniono niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącego, co powiązano z tym, że decyzja organu drugiej instancji obarczona jest, zdaniem skarżącego, wieloma błędami, w związku z którymi zostanie uchylona, podobnie, jak decyzja organu pierwszej instancji. Wskazano, że zaskarżoną decyzją SKO zażądało od strony zwrotu kwoty "[...]" zł, wraz z odsetkami łącznie "[...]" zł Zapłata tej kwoty lub jej przymusowa egzekucja uniemożliwi skarżącemu działania w zakresie statutowym i spowoduje konieczność zwolnienia pracowników oraz złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości. Zatem są to skutki nieodwracalne, a szkoda wyrządzona członkom Federacji, w tym dzieciom szkolonym przez Federację, będzie ogromna. Podniesiono, że Federacja utrzymuje się z niewielkich, dobrowolnych datków i nie posiada środków finansowych na tymczasowe pokrycie roszczeń finansowych SKO. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Zgodnie z art.61 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz U 2018 poz. 1302 ze zm. zm., dalej: "ppsa") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak, zgodnie z §3 art.61 ppsa, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W związku z powyższym, na skarżącym spoczywa obowiązek wykazania zaistnienia wyżej wymienionych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego do sądu administracyjnego rozstrzygnięcia. W oparciu o ww. przepis skarżący był obowiązany do wskazania konkretnych zdarzeń albo okoliczności świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione, a ponadto poprzeć je stosownymi dokumentami. Sąd mógłby wówczas dokonać ich analizy pod kątem stwierdzenia, czy podniesione przez stronę argumenty uzasadniają uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Natomiast samo wskazanie we wniosku niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z koniecznością zapłaty kwoty wynikającej z decyzji - wyklucza zastosowanie przepisu art.61 §3 ppsa. Skarżący wskazał na zagrożenie wystąpienia braku możliwości prowadzenia działalności statutowej, zaprzestania szkolenia dzieci oraz konieczność ogłoszenia upadłości, a także zwolnienia pracowników. Nie przedłożył jednak skarżący wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji, żadnych dokumentów potwierdzających zaistnienie przewidywanych skutków wykonania zaskarżonej decyzji lub powstania szkody. Treść wniosku nie znajduje poparcia w jakichkolwiek poddających się weryfikacji dokumentach. Przedstawiona argumentacja ma bardzo ogólny charakter, przez co nie jest możliwe stwierdzenie jej prawdziwości. W związku z powyższym, wobec niewykazana przesłanek do wstrzymania zaskarżonego aktu, Sąd na podstawie art.61 §3 i §5 ppsa odmówił wstrzymania wykonania ww. decyzji.