VIII SA/Wa 609/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Cezary Kosterna po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi K. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług, po wznowieniu postępowania postanowił: 1) odrzucić skargę 2) zwrócić skarżącej wpis od skargi w kwocie [...] zł UZASADNIENIE K. W. (dalej: "skarżąca"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: "WSA" lub "Sąd") skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] czerwca 2020 r. Pismami z 23 września 2020r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do usunięcia braku formalnego skargi, tj. do złożenia pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącej przed sądami administracyjnymi oraz do nadesłania numeru PESEL skarżącej, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 29 września 2020 r. (k. 47 akt sądowych). Wpis sądowy w sprawie (zgodnie z ww. wezwaniem) został uiszczony. Dotychczas nie usunięto natomiast braków formalnych skargi, zaś wyznaczony termin do dokonania tej czynności upłynął z dniem 6 października 2020r. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "ppsa") Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd podziela tym samym poglądy prawne prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, że z treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny wynika obowiązek sądu odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Sąd nie ma zatem kompetencji do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny skargi (jakim jest brak pełnomocnictwa dla sporządzającego skargę adwokata) może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi, w sytuacji gdy brak był istotny, a wezwanie precyzyjne i prawidłowo doręczone obliguje wojewódzki sąd administracyjny do odrzucenia skargi, nie dając żadnego w tym względzie wyboru. Należy zwrócić uwagę, że wezwanie skarżącej do podpisania skargi osobiście, prowadziłoby do uprzywilejowania stron korzystających z usług profesjonalnych pełnomocników względem stron, które z takiej możliwości nie korzystają. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w przypadku stron, które występują przed sądem administracyjnym bez pełnomocnika profesjonalnego, skarga, której brak formalny (np. w postaci braku podpisu pod skargą) nie zostanie uzupełniony w wyznaczonym terminie, zostanie odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. bez ponownego wezwania. Zdaniem Sądu, posiadanie profesjonalnego pełnomocnika ma być dla strony korzyścią ze względu na posiadaną przez tego pełnomocnika wiedzę i doświadczenie zawodowe, a nie dlatego, że stwarza dla sądu dodatkowe obowiązki względem obowiązków wobec stron, które takiego pełnomocnika nie mają (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 lutego 2017 r., sygn. akt II GZ 1157/16; z dnia 24 stycznia 2017 r., sygn. akt I OSK 2110/16 oraz z dnia 21 sierpnia 2015 r., II OSK 1971/15 - dostępne w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Dodatkowym argumentem przemawiającym za odrzuceniem skargi w tej sprawie jest również zdaniem Sądu fakt, że pełnomocnik skarżącej wybiórczo odpowiedział na kierowane do niego wezwania, tj. w sprawie uiszczono wpis sądowy, natomiast bez odpowiedzi pozostawił wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi (nie nadesłał pełnomocnictwa oraz numeru PESEL skarżącej). Skarga podlega zatem odrzuceniu przez Sąd. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł natomiast na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa, jak w pkt 2 postanowienia, gdyż skarżąca uiściła wpis sądowy od skargi.