II SA/Gd 393/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Górska Sędzia WSA Marek Kraus (spr.) Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Pazdykiewicz po rozpoznaniu w Gdańsku na rozprawie w dniu 15 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi G. C. i F. C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę. UZASADNIENIE 1. Zaskarżoną decyzją z dnia 26 kwietnia 2021 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako "WINB" lub "organ drugiej instancji"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 256 ze zm., dalej jako "k.p.a."), art. 48 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 80 ust. 2 pkt 2, art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm., dalej jako "p.b."), art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r., poz. 471, dalej jako "ustawa zmieniająca"), po rozpatrzeniu odwołania G. C. i F. C. (dalej jako "Skarżący") od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej jako "PINB" lub "organ pierwszej instancji") z dnia 23 września 2019 r., w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. 2. Rozstrzygnięcie zapadło na tle następującego stanu faktycznego i prawnego sprawy: 2.1. Wnioskiem z dnia 7 kwietnia 2017 r. E. B. wniósł o sprawdzenie stanu technicznego przybudówki wybudowanej na działce nr [..], obręb T., własność G.i F. C. oraz na działce nr [..], obręb T., będącej własnością wnioskodawcy. Wnioskodawca wskazał, że posadowienie przybudówki zostało wykonane z naruszeniem przepisów prawa budowlanego i cywilnego, ponieważ inwestorzy nie uzyskali żadnej zgody na jej wykonanie, a ponadto część przybudówki stoi na działce nr [..], na co wnioskodawca nie wyraził zgody. W toku prowadzonego postępowania kontrolnego PINB ustalił, że na terenie działek nr [..] i nr [..] w T., gmina S., wykonane zostały prace polegające na dobudowaniu do istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego, usytuowanego na terenie działki nr [..], budynku garażowego z częścią gospodarczą. Roboty budowlane zrealizowane zostały w trakcie obowiązywania ustawy Prawo budowlane z 1994 r. – po 2007 r. Część garażowa budynku jest trwale związana z gruntem, zaś gospodarcza nietrwale związana z gruntem. Omawiany budynek garażowy wraz z częścią gospodarczą jest konstrukcji drewnianej, parterowy, o wymiarach zabudowy wynoszących odpowiednio 5,4 m x 3,98 m + 4,23 m x 3,98 m (łączne wymiary 9,63 m x 3,98 m). Roboty budowlane zostały w całości zakończone. Budynek mieszkalny jednorodzinny został wybudowany w oparciu o pozwolenie na budowę wydane dla Skarżących przez Wójta Gminy w dniu 6 listopada 1995 r. i przyjęty do użytkowania przez PINB w dniu 14 grudnia 2007 r. Tylko budynek mieszkalny został zinwentaryzowany i przyjęty do zasobu geodezyjnego. Tym samym stwierdzono, że budynek garażowy z częścią gospodarczą został wybudowany po odbiorze budynku mieszkalnego, bez zezwolenia właściwego organu. W związku z powyższymi ustaleniami PINB zawiadomieniem z dnia 5 lipca 2017 r. powiadomił strony o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie budynku garażowego z częścią gospodarczą, usytuowanego na terenie działek nr [..] i [..]. W dniu 22 listopada 2017 r. Skarżący złożyli wniosek o zawieszenie postępowania z uwagi na toczące się postępowanie przed Sądem Rejonowym w K. Sąd Rejonowy poinformował organ, że nie prowadził postępowania dotyczącego ustalenia przebiegu granic działek nr [..]-[..], wobec czego PINB postanowieniem z dnia 6 lipca 2018 r. odmówił zawieszenia postępowania. Postanowieniem z dnia 14 września 2018 r. PINB wstrzymał Skarżącemu prowadzenie robót budowlanych na terenie działki nr [..] i nr [..], przy budowie budynku garażowego z częścią gospodarczą, oraz nałożył na niego obowiązek wykonania i przedłożenia PINB, w określonym terminie, wymienionych dokumentów: 1) decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydanej przez Wójta Gminy dla legalizacji budynku garażowego z częścią gospodarczą; 2) w przypadku uzyskania ww. decyzji o warunkach zabudowy wykonania czterech egzemplarzy projektu budowlanego przedmiotowego budynku garażowego z częścią pełniącą funkcję obiektu gospodarczego (z jednoczesnym dostarczeniem kserokopii uprawnień projektanta i osoby sprawdzającej oraz zaświadczeń wydanych przez właściwą izbę samorządu zawodowego aktualnym na dzień opracowania projektu), który winien spełniać wymogi określone we wskazanych przez organ rozporządzeniach; 3) oświadczenia, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. 2.2. Decyzją z dnia 23 września 2019 r. PINB nakazał Skarżącemu rozbiórkę samowolnie wybudowanego budynku garażowego z częścią gospodarczą, zrealizowanego w trakcie obowiązywania ustawy Prawo budowlane z 1994 r. (po 2007 r.) o konstrukcji drewnianej i wymiarach zabudowy wynoszących odpowiednio 5,4 m x 3,98 m + 4,23 m x 3,98 m (łączne wymiary 9,63 m x 3,98 m), usytuowanej na terenie działek nr [..] i nr [..] w miejscowości T., gm. S. W uzasadnieniu ww. decyzji PINB powołał stan faktyczny sprawy, przy czym wskazał na treść art. 28 ust. 1 p.b. i zauważył, że art. 29 i art. 30 p.b., wymieniające obiekty budowlane i roboty budowlane niewymagające pozwolenia na budowę, nie wyszczególnia budowy budynku garażowego z częścią gospodarczą nietrwale związaną z gruntem – dobudowanych do istniejącego budynku mieszkalnego i powierzchni zabudowy 38,32 m2. W związku z tym w niniejszej sprawie budowa wymagała pozwolenia na budowę, którego inwestor nie uzyskał. Jednocześnie organ wskazał, że z uwagi na nowelizację ustawy Prawo budowlane z 1994 r., która weszła w życie 11 lipca 2003 r., istniała możliwość legalizacji samowolnie zrealizowanych obiektów budowlanych lub ich części, po spełnieniu właściwych wymagań, dlatego też PINB postanowieniem z dnia 14 września 2018 r. zobowiązał inwestora, tj. Skarżącego, do wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia budynku garażowego z częścią gospodarczą do stanu zgodnego z prawem w terminie do dnia 30 kwietnia 2019 r. Skarżący jednak nie złożył żadnych dokumentów wynikających z ww. postanowienia, w związku z czym organ uznał, że nie zamierza on legalizować samowoli budowlanej. Niespełnienie określonych w ww. postanowieniu warunków, jak wyjaśnił PINB, niezależnie od przyczyny, skutkuje obowiązkiem orzeczenia przez PINB rozbiórki obiektu budowlanego, stąd też PINB orzekł jak w sentencji decyzji. 2.3. Pismem z dnia 23 października 2019 r. Skarżący wnieśli odwołanie od decyzji PINB z dnia 23 września 2019 r. oraz zażalenie na postanowienie PINB z dnia 6 lipca 2018 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania, wnosząc o uchylenie ww. decyzji i postanowienia oraz przedłużenie terminu do uzupełnienia uzasadnienia odwołania. Skarżący wskazali, że inwestor chce zalegalizować obiekt. Kluczowe w ocenie Skarżących jest przy tym postępowanie prowadzone przez Sąd Rejonowy pod sygn. akt [..] dotyczące m.in. zasiedzenia działek nr [..]-[..]. We wniosku o zawieszenie wskazano również inne sprawy, dotyczące m.in. zasiedzenia użytkowania nieruchomości, zasiedzenia służebności przejazdu i przechodu oraz służebności przechodu i przejazdu. Skarżący zwrócili uwagę na konieczność określenia granic działek nr [..] i [..]. Bez rozstrzygnięcia sprawy prowadzonej przed sądem cywilnym brak jest zdaniem Skarżących możliwości przeprowadzenia procedury legalizacyjnej z uwagi na nakazy ujęte w art. 48 p.b. W piśmie z dnia 16 stycznia 2020 r. Skarżący wskazali, że postępowanie prowadzone pod sygn. akt [..] przez Sąd Rejonowy dotyczące m.in. zasiedzenia m.in. działek o nr [..]-[..] ma ścisłe powiązanie z działkami o nr [..] i [..]. W związku z powyższym postępowaniem Skarżący wnieśli o zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 ust. 4 k.p.a Pismem z dnia 28 grudnia 2020 r. E. B., reprezentowany przez pełnomocnika, podniósł, że ww. postępowanie zawisłe przed Sądem Rejonowym, nie dotyczy zasiedzenia nieruchomości, a ustanowienia drogi koniecznej, oraz że ewentualne uzyskania służebności drogi koniecznej przez Skarżących nie uprawnia ich do dysponowania działkami na cele budowlane. W piśmie z dnia 24 lutego 2021 r. Skarżący uzupełnili swoje twierdzenia i wskazali, że pierwotnie ww. sprawa o sygn. akt [..] została wszczęta w zakresie wniosku o ustanowienie drogi koniecznej, jednak z uwagi na materiał dowodowy, jaki ujawnił się w trakcie postępowania, objęła swoim zakresem też kwestie zasiedzenia i ustalenia faktycznych granic nieruchomości. Pismem z dnia 22 kwietnia 2021 r. (data wpływu do organu 29 kwietnia 2021 r.) Skarżący podtrzymali stanowisko przedstawione w odwołaniu, wskazując, że fakt, że postępowanie prowadzone przez Sąd Rejonowy w sprawie o sygn. akt [..] dotyczy zasiedzenia służebności przejazdu lub ewentualnie ustanowienia służebności drogi koniecznej nie eliminuje obowiązku odniesienia się przez ten Sąd do kwestii zasiedzenia niektórych fragmentów nieruchomości. Ma to zdaniem Skarżących istotne znaczenie dla niniejszej sprawy. 2.4. Decyzją z dnia 26 kwietnia 2021 r. WINB utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu ww. decyzji WINB wskazał na art. 25 ustawy zmieniającej i wyjaśnił, że przedmiotowe postępowanie zostało wszczęte w 2017 r., zatem zastosowanie w sprawie mają przepisy dotychczasowe. Organ odniósł się do art. 28 ust. 1 i art. 29 p.b., po czym wskazał, że zgodnie z przepisami obowiązującymi w chwili wybudowania budynku, tj. w 2007 r., budowa garaży wymagała pozwolenia na budowę. Możliwość budowy takiego budynku w oparciu o zgłoszenie właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej została wprowadzona nowelizacją Prawa budowlanego z 2015 r. WINB powołał wybrane przepisy oraz orzecznictwo i stwierdził, że w niniejszej sprawie obiekt jest trwale związany z gruntem, a jego budowa wymagała uzyskania pozwolenia na budowę, zarówno w chwili budowy, jak i w chwili wydania przez organ drugiej instancji rozstrzygnięcia. Pomimo, że garaż jest budynkiem, z uwagi na trwałe związanie z gruntem, nie spełnia on wymogów art. 29 ust. 1 pkt 2 p.b. ponieważ ma powierzchnię zabudowy przekraczającą 35 m2. Mimo to został on wybudowany bez pozwolenia na budowę, a brak takiego pozwolenia, według WINB, uzasadnia wdrożenie procedury z art. 48 p.b. Następnie WINB wyjaśnił, na czym polega procedura prowadzona w oparciu o art. 48 p.b. oraz zaznaczył, że legalizacja jest uprawnieniem inwestora i organ nie ma prawnej możliwości dokonania legalizacji robót budowlanych w sytuacji, gdy inwestor nie wykonuje swoich obowiązków przewidzianych w procedurze legislacyjnej. Inwestor może zrezygnować ze swojego uprawnienia, przejawem czego może być niezłożenie przez niego żądanych dokumentów. Niespełnienie tego warunku skutkuje obowiązkiem wydania przez organ nadzoru budowlanego orzeczenia rozbiórki obiektu budowlanego. Organ drugiej instancji zauważył, że w niniejszej sprawie inwestor (Skarżący) nie przedłożył organowi pierwszej instancji dokumentów wskazanych w postanowieniu z dnia 14 września 2018 r. Strona nie złożyła przy tym zażalenia na ww. postanowienie, stało się więc one ostateczne. Niezłożenie tych dokumentów skutkowało więc koniecznością wydania przez PINB decyzji nakazującej rozbiórkę, zgodnie z art. 48 ust. 4 p.b. Jednocześnie WINB zauważył, że na etapie postępowania odwoławczego również nie przedłożono żadnych dokumentów, które umożliwiłyby legalizację przedmiotowego budynku garażowego. Odnosząc się natomiast do argumentów odwołania WINB wskazał, że rozstrzygnięcie w postępowaniu prowadzonym przez Sąd Rejonowy o sygn. akt [..] nie może stanowić zagadnienia wstępnego, które może mieć wpływ na wydaną decyzję. Postępowanie nie dotyczy bowiem zasiedzenia prawa własności działek o nr [..]-[..]. Dodatkowo organ wskazał, że postępowania o sygn. akt I [..]-[..], na które wskazano w odwołaniu, są sprawami zakończonymi i ich przedmiotem było zawezwanie do próby ugodowej. 3. Skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pismo z dnia 7 czerwca 2021 r. zatytułowane jako "Skarga", wskazując, że składają skargę na decyzję WINB z dnia 26 kwietnia 2021 r., utrzymującą w mocy decyzję PINB z dnia 23 września 2019 r., nakazującą rozbiórkę budynku garażowego wraz z częścią gospodarczą, wraz z zażaleniem na postanowienie z dnia 26 kwietnia 2021 r. o odmowie zawieszenia postępowania odwoławczego. Zarządzeniem z dnia 25 czerwca 2021 r., na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), Przewodnicząca Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zarządziła rozdzielenie skarg zawartych w piśmie Skarżących z dnia 7 czerwca 2021 r. przez odrębne zarejestrowanie skargi na decyzję z dnia 26 kwietnia 2021 r. (sygn. akt II SA/Gd 393/21) oraz skargi na postanowienie z dnia 26 kwietnia 2021 r. (sygn. akt II SA/Gd 394/21). W treści skargi Skarżący wnieśli między innymi o uchylenie ww. decyzji i zasądzenie kosztów postępowania, wskazując na fakt prowadzenia przez Sąd Rejonowy postępowania w sprawie ustanowienia drogi koniecznej (w tym zasiedzenia dojazdu lub służebności dojazdu) m.in. do działek o nr [..]-[..] i podnosząc, że uregulowanie prawne dojazdu do ich nieruchomości ma istotne przełożenie również na możliwość legalizacji posadowionych obiektów. Skarżący wskazali także na formalny brak zgody właściciela działki, przez którą obecnie dojeżdżają do swojej nieruchomości, mimo faktu, że wcześniej zgadzał się na posadowienie garażu i wiaty. Skarżący jednocześnie zwrócili uwagę, że w ich ocenie klasyfikacja obiektu jako budynku gospodarczego jest błędna. Skarżący zauważyli także, że zgodnie z przepisami art. 61 ust. 1 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym warunkiem wydania przez Wójta decyzji o warunkach zabudowy – której wydanie jest warunkiem dokonania legalizacji – jest dostęp do drogi publicznej, dlatego też Skarżący uważają, że konieczne jest rozstrzygnięcie w pierwszej kolejności postępowania prowadzonego przez Sąd Rejonowy. Postępowanie powinno więc w ocenie Skarżących zostać zawieszone, a w konsekwencji zaskarżona decyzja jest przedwczesna i powinna zostać uchylona. 4. W odpowiedzi na skargę organ drugiej instancji wniósł o jej oddalenie i obciążenie strony skarżącej kosztami postępowania, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: 5.1. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. 5.2. Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.). Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Badając rozpoznawaną sprawę w tak zakreślonej kognicji, Sąd nie stwierdził naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji WINB. 5.3. Istota sporu w rozpatrywanej sprawie sprowadza się do stwierdzenia, czy zasadnie organ drugiej instancji utrzymał w mocy decyzję PINB o nakazie rozbiórki stanowiącego przedmiot postępowania obiektu budowlanego. W szczególności Skarżący zwracają uwagę na to, że w ich ocenie postępowanie administracyjne powinno zostać zawieszone z uwagi na postępowanie toczące się przed Sądem Rejonowym pod sygn. akt [..]. W pierwszej kolejności wskazać należy, jak prawidłowo zauważył organ drugiej instancji, że zgodnie z art. 25 ustawy zmieniającej do spraw nieuregulowanych ustawą zmienianą w art. 1, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisy ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. Oznacza to, że w niniejszym postępowaniu, jako że postępowanie administracyjne dotyczące spornego obiektu budowlanego zostało wszczęte w dniu 5 lipca 2017 r., zastosowanie mają przepisy ustawy Prawo budowlane obowiązujące przed dniem 19 września 2020 r. Jednocześnie należy zauważyć, że obiekt budowlany, którego dotyczy sprawa, został wybudowany po 2007 r., co wynika w szczególności z dokumentacji przedłożonej wraz z zawiadomieniem z dnia 4 grudnia 2007 r. o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego, posadowionego w oparciu o decyzję Wójta Gminy z dnia 6 listopada 1995 r. Zgodnie z powyższą dokumentacją odebrany został jedynie budynek mieszkalny, bez dobudowanego do niego obiektu. Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że zgodnie z art. 28 ust. 1 p.b., roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę (zgodnie z brzmieniem przepisu obowiązującym w 2007 r. – na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę), z zastrzeżeniem art. 29-31. Jak stanowi art. 29 ust. 1 pkt 2 p.b., pozwolenia na budowę nie wymaga budowa wolno stojących parterowych budynków gospodarczych, garaży, wiat lub przydomowych ganków i oranżerii (ogrodów zimowych) o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki. Zgodnie z brzmieniem powyższego przepisu obowiązującym w 2007 r., pozwolenia na budowę nie wymagała budowa wolno stojących parterowych budynków gospodarczych, wiat i altan oraz przydomowych oranżerii (ogrodów zimowych) o powierzchni zabudowy do 25 m2, przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki. Należy przy tym wskazać, że budynkiem jest obiekt budowlany, trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiadający fundamenty i dach (art. 3 pkt 2 p.b.) Jak natomiast stanowi art. 48 ust. 1 p.b., w brzmieniu znajdującym zastosowanie do niniejszej sprawy, organ nadzoru budowlanego nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo 2) bez wymaganego zgłoszenia dotyczącego budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a, 2b i 19a, albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia. Zgodnie z art. 48 ust. 2 p.b., jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1, jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem, organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Według art. 48 ust. 3 p.b. w postanowieniu, o którym mowa w ust. 2, ustala się wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń budowy oraz nakłada obowiązek przedstawienia, w wyznaczonym terminie: 1) zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego; 2) dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 3; do projektu architektoniczno-budowlanego nie stosuje się przepisu art. 20 ust. 3 pkt 2. Art. 48 ust. 4 p.b. stanowi natomiast, że w przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepis ust. 1. 5.4. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że organy prawidłowo uznały, że zarówno w dacie budowy obiektu budowlanego jak i w dacie wydania rozstrzygnięcia przez WINB, budowa obiektu budowlanego stanowiącego przedmiot niniejszego postępowania wymagała uzyskania pozwolenia na budowę. Wskazany obiekt budowlany, tj. budynek garażowy wraz z częścią gospodarczą, został dobudowany do istniejącego budynku mieszkalnego a jego powierzchnia wynosi 38,32 m2. Jak ponadto zauważył organ drugiej instancji obiekt ten posiada cechy pozwalające uznać go za budynek. Tym samym nie znajdowały do niego zastosowania przepisy umożliwiające budowę bez uzyskania pozwolenia na budowę, w szczególności art. 29 ust. 1 pkt 2 p.b. Mimo to, jak wynika z akt sprawy, inwestor nie uzyskał pozwolenia na jego budowę. W związku z powyższym słusznie uznano za zasadne wydanie, na podstawie m.in. art. 48 ust. 2 i ust. 3 p.b., postanowienia z dnia 14 września 2018 r., w celu umożliwienia legalizacji rzeczonego obiektu budowlanego. Należy zauważyć, że PINB ww. postanowieniem z dnia 14 września 2018 r. wstrzymał Skarżącemu prowadzenie robót budowlanych na terenie działki nr [..]-[..], przy budowie budynku garażowego z częścią gospodarczą, oraz nałożył na niego obowiązek wykonania i przedłożenia PINB, w określonym terminie, wymienionych dokumentów: 1) decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydanej przez Wójta Gminy dla legalizacji budynku garażowego z częścią gospodarczą; 2) w przypadku uzyskania ww. decyzji o warunkach zabudowy wykonania czterech egzemplarzy projektu budowlanego przedmiotowego budynku garażowego z częścią pełniącą funkcję obiektu gospodarczego (z jednoczesnym dostarczeniem kserokopii uprawnień projektanta i osoby sprawdzającej oraz zaświadczeń wydanych przez właściwą izbę samorządu zawodowego aktualnym na dzień opracowania projektu), który winien spełniać wymogi określone we wskazanych przez organ rozporządzeniach; 3) oświadczenia, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Powyższe dokumenty inwestor miał przedłożyć w terminie do dnia 30 kwietnia 2019 r. Termin ten upłynął jednak bezskutecznie. Co więcej, ww. postanowienie nie zostało zaskarżone, stało się więc ostateczne. 5.5. Mając na uwadze powyższe obowiązkiem PINB było, jak wynika z art. 48 ust. 4 p.b. i jak słusznie przyjęły organy pierwszej i drugiej instancji, wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę stanowiącego przedmiot postępowania obiektu budowlanego. Podkreślenia wymaga, że w niniejszej sprawie Skarżący nie przedłożył dokumentów wskazanych w postanowieniu PINB z dnia 14 wrześni 2018 r. – ani w wyznaczonym na to terminie, ani w terminie późniejszym. Tymczasem wymienione w ww. postanowieniu dokumenty są niezbędne dla dokonania legalizacji obiektu, który wbrew obowiązującym przepisom został wybudowany bez pozwolenia na budowę. Ponadto wskazać należy, że obiekt, tj. budynek garażowy wraz z częścią gospodarczą, znajduje się w części na działce nr [..], która to działka, jak wynika m.in. ze znajdującej się w aktach sprawy informacji uproszczonej z rejestru gruntów, stanowi współwłasność E. B. i A. B., a Skarżący – inwestor, jak podnosił E.B. we wniosku z dnia 7 kwietnia 2017 r. oraz w piśmie z dnia 24 września 218 r., nie otrzymał zgody właścicieli ww. działki na posadowienie obiektu budowlanego na jej terenie. 5.6. Jednocześnie podkreślić należy, że wbrew twierdzeniom Skarżących brak było w niniejszej sprawie przesłanek do zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Przedmiotem postępowanie toczącego się przed Sądem Rejonowym pod sygn. akt [..] nie jest zagadnienie, które można by uznać za zagadnienie wstępne dla niniejszej sprawy, od którego uprzedniego rozstrzygnięcia miałoby zależeć jej rozpoznanie. Jak wynika ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów, w szczególności z korespondencji prowadzonej z Sądem Rejonowym (pismo ww. Sądu z dnia 3 kwietnia 2018 r.), Sąd ten nie prowadził postępowania dotyczącego ustalenia przebiegu granic działek nr [..]-[..]. Przedmiotem postępowania prowadzonego pod sygn. akt [..], jak wskazał Sąd Rejonowy w piśmie z dnia 29 grudnia 2020 r., jest stwierdzenie zasiedzenia służebności przejazdu przez działki [..]-[..], ewentualnie ustanowienie służebności drogi koniecznej, a nie zasiedzenie prawa własności ww. nieruchomości. Rozstrzygnięcie ww. sprawy cywilnej, na którą powoływali się Skarżący, nie stanowi zagadnienia wstępnego, od którego zależy rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. 5.7. Końcowo należy zwrócić uwagę, że w treści skargi Skarżący podnieśli, że dokonano błędnej klasyfikacji części obiektu budowlanego jako budynek gospodarczy, podczas gdy w ocenie Skarżących jest to wiata. Jak wynika z zebranego materiału dowodowego, przedmiotem prowadzonego przez organy postępowania był jednak budynek garażowy wraz z częścią gospodarczą, dobudowany do istniejącego budynku mieszkalnego, o łącznych wymiarach 9,63 m x 3,98 m. Powyższe wynika z protokołu z kontroli z dnia 10 maja 2017 r., gdzie mowa o obiekcie budowlanym pełniącym funkcję garażową i w części gospodarczą, jak i w protokole z oględzin z dnia 11 grudnia 2017 r., w którym wskazuje się na budynek garażowy z częścią gospodarczą. Niemniej jednak, mając na uwadze zastrzeżenia Skarżących, Sąd orzekający w niniejszej sprawie zauważa, że niezależnie od uznania, czy przedmiotem niniejszej sprawy byłby budynek garażowy wraz z częścią gospodarczą, czy też wraz z wiatą, nadal, zgodnie ze znajdującymi zastosowanie w niniejszej sprawie przepisami, do posadowienia tak określonego obiektu konieczne byłoby uzyskanie pozwolenia na budowę. Zgodnie bowiem z art. 29 ust. 1 pkt 2 p.b., pozwolenia na budowę nie wymaga budowa wolno stojących parterowych budynków gospodarczych, garaży, wiat lub przydomowych ganków i oranżerii (ogrodów zimowych) o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki, natomiast zgodnie z brzmieniem tego przepisu obowiązującym w 2007 r., pozwolenia na budowę nie wymaga budowa wolno stojących parterowych budynków gospodarczych, wiat i altan oraz przydomowych oranżerii (ogrodów zimowych) o powierzchni zabudowy do 25 m2, przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki. Należy więc zauważyć, że obiekt budowlany, którego dotyczy niniejsza sprawa, nawet, gdyby uznać, że jego część nie jest częścią gospodarczą, ale wiatą, nie wypełniałby dyspozycji art. 29 ust. 1 pkt 2 p.b. – w brzmieniu tego przepisu obowiązującym zarówno w dacie wszczęcia postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie, jak i w 2007 r. 5.8. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił wniesioną w niniejszej sprawie skargę.