II OPP 25/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms Sędziowie NSA Maria Rzążewska (spr.) Jan Kacprzak po rozpoznaniu w dniu 19 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi [...].Sp. z o.o. z siedzibą w W. o stwierdzenie, że nastąpiła przewlekłość postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt II OSK 1404/07 ze skargi [...]. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...].r., znak: [...]. w przedmiocie odmowy ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania UZASADNIENIE Pismem z dnia 22 sierpnia 2008 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 25 sierpnia 2008 r. skarżąca [...]. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła o stwierdzenie przewlekłości postępowania toczącego się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie oznaczonej sygn. akt II OSK 1404/07 ze skargi [...].Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. r., znak: [...]. w przedmiocie odmowy ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Skarżąca Spółka podniosła, iż w dniu 6 lipca 2007 r. została przez nią złożona skarga kasacyjna za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach od wyroku tego Sądu z dnia 6 czerwca 2007 r., sygn. akt II SA/Ke 197/07. Od tego czasu Naczelny Sąd Administracyjny nie podjął żadnych czynności mających na celu rozpoznanie sprawy. W związku z powyższym skarżąca Spółka wniosła o zalecenie czynności Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, w szczególności wyznaczenie rozprawy oraz o zasądzenie na jej rzecz kwoty 10.000 zł tytułem odszkodowania za przewlekłe prowadzenie sprawy, jak również zasądzenie kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ww. ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach. Stosownie do przepisu § 39 ust. 1 uchwały Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2004 r. w sprawie regulaminu wewnętrznego urzędowania Naczelnego Sądu Administracyjnego (M.P. Nr 11, poz. 176) sprawy wniesione do sądu rozpoznaje się według kolejności wpływu, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zasada rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oznacza, że sprawa wniesiona później nie może być rozpoznana (nie można wyznaczyć terminu rozprawy) przed rozpoznaniem spraw, które zostały wniesione do sądu wcześniej. Liczba spraw wniesionych do Sądu jest przyczyną oczekiwania na wyznaczenie terminu rozprawy. Istnieją jednak podstawy do szybszego rozpoznawania spraw wynikające bądź to wprost z przepisów ustawy, które określają terminy rozpoznawania spraw przez sąd, bądź to z przepisów regulujących tryb postępowania umożliwiający rozpoznanie sprawy poza kolejnością. Ma to szczególne znaczenie w sprawach, w których stopień faktycznej i prawnej zawiłości nie jest znaczny, a ich charakter prawny i znaczenie dla strony przemawia za szybszym rozpoznaniem sprawy. Takie możliwości stwarza zarządzenie rozpoznania sprawy poza kolejnością, jeżeli strona przedstawi powody uzasadniające rozpoznanie sprawy poza kolejnością (§ 39 ust. 2 powołanej uchwały). W niniejszej sprawie strona skarżąca nie złożyła takiego wniosku do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Ustawa nie określa wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r., który stanowi, że ponowna skarga na przewlekłość postępowania w tej samej sprawie może być wniesiona po upływie 12 miesięcy. Oznacza to, iż ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Jak wynika z akt sprawy skarga [...]. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję SKO w K. z dnia [...].r. wpłynęła do sądu pierwszej instancji w dniu 10 kwietnia 2007 r. Wyrok kończący postępowanie sądowoadministracyjne przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Kielcach został wydany w dniu 6 czerwca 2007 r. Skarga kasacyjna od tego wyroku wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 31 sierpnia 2007 r. i została już tego samego dnia objęta niezbędnymi zarządzeniami przewodniczącego po czym oczekiwała na wyznaczenie terminu rozprawy. W dniu 1 września 2008 r. zostało wydane zarządzenie o wyznaczeniu terminu rozprawy na dzień 25 września 2008 r. W związku z powyższym stwierdzić należy, iż w dacie wniesienia skargi na przewlekłość postępowania, postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie trwało dłużej niż 12 miesięcy, a co za tym idzie prawo skarżącej Spółki do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki nie zostało w istocie naruszone. Z przyczyn wymienionych, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, orzekł jak w sentencji postanowienia.