I SA/Wr 1252/11

SENTENCJA Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 29 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi "A" Sp. z o.o. z/s w J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. UZASADNIENIE Skarżąca Spółka, prowadząca działalność gospodarczą w zakresie usług budowlanych, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że obecnie ma kilku kontrahentów i wszystkie środki przeznaczane są na płace, utrzymanie bieżącej działalności, na materiały budowlane, opłacanie podwykonawców oraz wpłaty zaliczek na urządzenia budowlane. Strona wskazała, że ewentualne dochody mogą wystąpić po sezonie budowlanym, przy końcowym rozliczaniu prowadzonych inwestycji. W związku z tym nie ma możliwości uiszczenia opłat sądowych, gdyż stanowią koszt nieprzewidziany. Z oświadczenia o majątku i dochodach, złożonym na urzędowym formularzu wniosku, wynika, że wartość kapitału zakładowego wynosi 50.000 zł, a wartość środków trwałych na koniec 2010 r. – 492.003 zł. Strona za ostatni rok obrotowy (2010) poniosła stratę w wysokości 218.792 zł. Na dwóch posiadanych rachunkach bankowych saldo na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wynosiło 216.217 zł. Skarżąca dodała, że posiada kredyty w restrukturyzacji, spłacane w wysokości 30.000 zł miesięcznie. Do spłaty pozostało ponad 500.000 zł. Do wniosku załączone zostały: bilans ze sprawozdaniem finansowym oraz rachunek zysków i strat za 2010 r., wydruki z księgi podatkowej i bilanse obrotów na rachunkach bankowych za miesiące maj, czerwiec i lipiec 2011 r. Powyższe dokumenty potwierdzają dane przedstawione na urzędowym formularzu wniosku, a ponadto wynika z nich, że na koniec 2010 r. odnotowane zostały przychody netto w wysokości 6.577.658,69 zł, stronie przysługiwały należności krótkoterminowe w kwocie 4.270.357,24 zł, a zobowiązania krótkoterminowe 2.326.783,83 zł. Do końca lipca 2011 r. obroty Spółki wyniosły 7.520.141,41 zł i jednocześnie została poniesiona strata na kwotę 540.358,17 zł. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, w przypadku osób prawnych może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Powyższego skarżąca nie wykazała. Przede wszystkim podkreślić należy, że przesłanką uwzględnienia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych jest tylko i wyłącznie brak dostatecznych środków na ich poniesienie. W związku z tym tylko ta okoliczność winna być zbadana przez rozpoznającego przedmiotowy wniosek. Przytoczona regulacja nie przewiduje innych dodatkowych okoliczności, które należy mieć na względzie, tak jak w przypadku wniosków osób fizycznych, gdzie dodatkowym warunkiem wymagającym rozważenia jest, czy opłacenie kosztów postępowania nie będzie skutkować uszczerbkiem dla koniecznego utrzymania wnioskodawcy. Mając zatem na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że Spółka wykazała już posiadanie dostatecznych środków na ponoszenie kosztów sądowych, podając saldo na rachunkach bankowych o wartości powyżej 200.000 zł. Wskazać wypada, że wniosek dotyczy zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie, w której wpis od skargi – który zwykle stanowi najwyższy koszt – został wyznaczony na kwotę 500 zł. Ponadto zauważyć trzeba, że Spółka uzyskuje bardzo wysokie przychody, które w bieżącym roku (2011), do końca lipca wyniosły ponad 7.000.000 zł. Fakt, że ponosi jednocześnie stratę, świadczy jedynie o wysokich kosztach uzyskania przychodów i dysponowaniu środkami na ich ponoszenie. Poza tym, strata jest wielkością wykazywaną na potrzeby rozliczeń w podatku dochodowym i zwykle nie stanowi odzwierciedlenia rzeczywistego stanu finansowego podatnika. W każdym razie Spółka, nawet gdyby nie posiadała obecnie dostatecznych środków na opłacenie kosztów sądowych, to miała i ma możliwość ich zgromadzenia, tym bardziej, że powinna spodziewać się ponoszenia kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie już w momencie wniesienia skargi. W tym stanie rzeczy nie można było uznać żądania wniosku o przyznanie prawa pomocy za zasadne. W związku z tym, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 2 pkt 2 i art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.