I SA/Wa 1994/07

SENTENCJA Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] marca 2007 r., nr [...] w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości i ustalenia odszkodowania postanawia odmówić przyznania A. S. prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. UZASADNIENIE W związku z prowadzonym przed Sądem postępowaniem ze skargi A. S. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] marca 2007 r., nr [...], wnioskodawczyni wystąpiła w dniu 10 października 2008 r. z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wniosku skarżąca podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z synem. Z treści formularza wynika, że strona nie uzyskuje żadnych dochodów, posiada majątek w postaci mieszkania o powierzchni [...] m2 oraz nieruchomość rolną o powierzchni [...] ha. Z uwagi na to, że A. S. oświadczyła, iż podejmuje prace dorywcze za granicą, zwrócono się do wnioskodawczyni o wskazanie jak dochód uzyskała z tytułu zatrudnienia przy pracach dorywczych. W odpowiedzi na wezwanie A. S. oświadczyła, że tytułu zatrudnienia przy pracach dorywczych nie uzyskała żadnych dochodów. Skarżąca nadesłała również do Sądu zaświadczenie z Urzędu Skarbowego w G. z dnia [...] października 2008 r. z którego wynika, że w roku 2007 uzyskała dochód brutto w wysokości [...] zł. Nadmienić również należy, że z uwagi na fakt, iż decyzją Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2006 r., nr [...] przyznano jej odszkodowanie za nieruchomość w wysokości [...] zł, zwrócono się do Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w W. o udzielenie informacji, czy kwota odszkodowania została stronie wypłacona. W odpowiedzi z dnia [...] października 2008 r. organ wyjaśnił, że w dniu 20 października 2007 r. dokonano płatności we wskazanej kwocie na rzecz Sądu Rejonowego w G., prowadzącego sprawę z wniosku GDDKiA o zezwolenie na złożenie pieniędzy do depozytu sądowego i, że powodem złożenia pieniędzy do depozytu sądowego była odmowa przyjęcia odszkodowania przez A. S. Na wstępie stwierdzić należy, że prawo pomocy zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) może być przyznane osobie fizycznej na jej wniosek. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym – wówczas obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, lub częściowym – wówczas obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych i wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 powołanej ustawy). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 ustawy). Oceniając całokształt okoliczności przedstawionych przez A. S. uznać należało, że skarżąca nie wykazała, że spełnia przesłanki do przyznania jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Niewątpliwym jest, że wnioskodawczyni nie uzyskuje wysokich dochodów, jednakże w sprawie istotne jest to, że skarżącej przyznano odszkodowanie za nieruchomość w wysokości [...] zł. Jak wynika z treści pisma Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad (k- [...]) A. S. z własnej woli zrezygnowała z przyjęcia środków pieniężnych, co skutkowało złożeniem tej kwoty w depozycie sądowym po to, aby w każdej chwili strona mogła pieniądze odebrać. Nie można zatem uznać, że A. S. pozostaje w sytuacji majątkowej, która przemawia za przyznaniem jej zwolnienia z kosztów sądowych oraz (lub) ustanowienia adwokata. Na marginesie należy wspomnieć, że z akt sądowych wynika, iż w toku prowadzonego z jej skargi postępowania strona dokonywała opłat (por. k- [...] uiściła kwotę [...] zł, czy k- [...] również uiściła kwotę [...] zł), co również potwierdza tezę, że mimo niewielkich dochodów skarżąca jest w stanie wygospodarować środki na opłacenie choćby kosztów sądowych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.